c xcviij

na dilectionis officia ip̄e qui iuſſit remunerat nec tn̄ intelligendum eſt ꝙ ſifrēs ⁊ familiares ꝓpter ſolam familiaritatem vocentur ꝙ ſit peccatum qͣꝫuis merito eterno careat On̄ gloſa ibidem dicit frēs amicos diuites alterūtrum cōuiuia celebrare non quaſi ſcēlus interdicit ſed on̄dit non valere adpremīa vite ¶ Ad ſcd̓m dicendū ꝙ v̓bum auguſtini interdū eſt in illo caſuin quo loquitur ſapiēs eccl̓. xij. Da miſericordi ⁊ non ſuſcipias pccōrem vbidicit gloſa pccōribus ꝓ eo ꝙ pccōresſunt noli ꝯmunicare ficꝭ qͥ hyſtrionesnutriūt cū eſuriant xp̄i pauꝑes qui ātdat indigenti pccōri non qꝛ peccatoreſt ſed qꝛ homo eſt non pccōrem ſediuſtum nutrit qꝛ culpam non diligit ſꝫnaturam Nn̄ quādo elemoſina daturalicui ꝓpter hoc qꝛ peccator eſt ſic magis eſſet ſubtrahenda nec tn̄ ſequit̉ ꝙpauperibus criſti qui manibꝫ non laborant non ſunt elemoſine dande. nōenim ex hoc iniuſticiā incurrūt cū nōlaborando non peccent vt ſupra oſtēſum eſt ⁊ etiā ſi pccōres eſſent non tamendantur eis ꝓpter hoc ꝙ ſunt peccatores ſed qꝛ ſt̓ indigentes ¶ Ad tercium dicēdum ꝙ ei qui inordinate petit non danda ē res petita ſed correptio ſed ei qui ordinate petit danda eſtres petita ſi facultas aſſit Dn̄ grego.xxi. moralium ſuper illud iob ſi negaui qd̓ volebant pauperibus dicit Perhec dicta ſanctus vir oſtenditur nō ſolum ad inopiam pauperibus ſed etiāad habendi defiderium deſeruiſſe Sꝫquid ſi ꝓpterea vellent pauꝑes fortaſſe accipere q̄ non expedirēt an quia inſcriptura ſacra pauperes humiles dici ſolent ea ſola eſtimanda ſunt q̄ accipere pauperes volunt q̄ humiles petunt ⁊ ꝓculdubio opꝫ vt incūctanterdetur qͥcquid vera humilitate petiturid eſt qd̓ non ex deſiderio ſed ex neceſſitatē poſtulatur naͣm valde iam ſuꝑbire eſt extra metas inopie iam aliqͥddeſiderare Patet ergo ꝙ petentibusad neceſſitatem danda eſt indubitanter res ſed petentibus ad ſuperfluitatem danda eſt correptio ¶ Ad iiij. di-

cendum eſt ꝙ tunc in penam ſubtrahenda eſt elemoſina petentibus quādo ex acceptis occaſionem iniuſticiemanifeſte accipiunt nec tamen etiamtunc eis ſunt ita ſubtrahende quin invltima neceſſitate eis ſubueniatur Religioſi vero pauperes nō elemoſinisacceptis ad iniuſticiā abutūtur ſꝫ magis per eas ad oꝑa iuſticie ſuſtentantur vn̄ rō non eſt ad ꝓpoſitum ¶ Adv. dicendū ꝙ ambroſus non dixit pēſandam eſſe in hijs in quibus elemoſina datur debilitatem corꝑis ⁊ verecūdiam qͣſi rationes dandi qꝛ ratio dandi eſt indigentia eiꝰ cui datur ſed quaſi rōes quare hijs magꝭ dari debet vn̄non ſequitur ꝙ non debilibꝫ vel hijs qͥnon verecūdantur acciꝑe non ſit dandum ſed qꝛ verecūdīs ⁊ magis debilibus magis ſit dandum ceteris pauperibus qꝛ predicte due cōditiones nonſunt ſole q̄ debent mouere ad magꝭ dādum ſed multe alie ſicut bonitas perſone ꝓpinquītas indigentia et multahuiuſmodi nec tamen verecūdia accipienda eſt tātum in illis qui ſua violēter amiſerunt ſed etiam in illis qui voluntarie dimiſerunt ꝓpter criſtum cūquādoqꝫ eqͣliter vtriqꝫ īgenuos natales habeant quos verecūdia ꝓdit qͣꝫuis forte volūtarij pauꝑes magis verecūdiam rōi ſubiciant ſicut ⁊ ceteraspaſſiones ¶ Ad vi. dicēdū ꝙ cū multe ſint ꝯditiones qͣre alicui ſit potiuselemoſina dāda qͣꝫ alteri vt dictū ē nōpoteſt abſolute ex vna ſola conditioēcōcludi ꝙ ſit magis danda ſemꝑ elemoſina vtputa ꝙ magis indigēti ſemper ſit magis danda vn̄ ſi alie ꝯditiones p̄ponderent in aliquo minꝰ indigentē magis ē dandū ei inter ōnes cōditiones efficacior eſt debitum vt dicit philoſophꝰ in ix. ethicoꝝ ꝙ magisdēmꝰ debitū reddere qͣꝫ gr̄ām īpendere n̄ multū ꝯditioēs ex altera ꝑte p̄pōderēt vt d̉ ibidē vn̄ cū p̄dicātibꝫ debētur neceſſaria victꝰ qͣſi ſtipēdia q̄damvt ſupͣ dcm̄ ē hijs potiſſimū ſt̓ elemofine dande principaliter ſi indigeantn multuꝫ ex alia ꝑte preponderarentalie ꝯditiones ¶ Ad vij. dicēdū ꝙ ficꝭ