bitero qui rebus mūdi ſufficienter ditatus fuit ad vitam ſuſtentādam vnde ptꝫ ꝙ non eſt ad ꝓpoſitum. Ad vij.dicendū ꝙ lex illa loquitur de validismendicantibus qui nullā vtilitatē reipublice afferebant ſed ocioſe viuētesvſurpabant illud qd̓ alijs pauperibusdebebatur qd̓ ptꝫ ex hoc ꝙ lex eos inertes noīāt ſicut ſunt goliardi ⁊ alij fimiles qui victū ab hōibus q̄runt ocioſe viuentes qd̓ non niſi ꝑuerſiſſime inreligioſos extorq̄ri poteſt ⁊ tn̄ non oꝫꝙ pccm̄ ſit ſemper grauiꝰ qd̓ grauiuspunitur qꝛ pene pccōribus infligūturnō ſolum ꝓpter vindcām culpe ſed etꝭꝓpter correctionē vl̓ illiꝰ qui peccauitvl̓ alioꝝ Vn̄ ꝓ minori pcc̄ō aliquis aliqn̄ punit̉ grauiꝰ qn̄ homines ad peccatum illud ſunt ꝓmptiores vl̓ terrore pene magis arceātur Capl̓m āt inductum loquitur de pena q̄ induciturad vindcām peccati tm̄ ¶ Ad viij. dicēdum ꝙ illi de quibꝫ augꝰ loquitur nonſolum petebant neceſſaria victꝰ ſꝫ aliquid vltra ad diuitias ꝯgregandas nͤhabebāt verā ſanctitatem ſed ſil̓atamqd̓ patet ex hͦ ꝙ dicit ꝙ exigebāt ſumptus lucroſe egeſtatis aut ſil̓ate p̄ciumſanctitatis ⁊ hoc ꝓculdubio rephenſibile erat ¶ Id ix. dicendū ꝙ erubeſcentia ſemꝑ eſt de turpi turpe aūt pulchro opponitur. vnde ſcd̓m drām pulchritudinis oꝫ acciꝑe drām turpitudīnis ⁊ ruboris Eſt em̄ duplex pulchritudo vna ſpiritualis q̄ ꝯſiſtit in ordīātione debita aiē ⁊ affluentia bonoruꝫſpūaliū Dn̄ oē qd̓ ꝓcedit ex defcū boni ſpūalis vl̓ ꝙ interiorē deordinationem oſtendit turpitudinē habet Aliapulchritudo exterior q̄ ꝯſiſtit in debita ordinatione corꝑis et affluentia exterioꝝ rerum q̄ ad corpus ordināʳ Eteꝯuerſo inordinātio corꝑis vl̓ defectus tꝑalium rerū exterīorē quādā turpitudinē habet ⁊ ſicut vtraqꝫ pulchritudo delectat ⁊ defideratur ita vtraqꝫturpitudo erubeſcentiā parit verecūdatur em̄ aliquis de hoc ꝙ eſt paupervl̓ de hoc ꝙ eſt corꝑe viciatꝰ ⁊ etiā dehoc ꝙ eſt inſcius vel inordinata geſſit

qꝛ igỉ turpitudo interior ſemꝑ eſt reꝓbanda igỉ oē qd̓ habet erubeſcentiāpocē turpitudinis reprobandum eſt.nec eſt inſtātia de cōfeſſione pccōrumqꝛ ꝯfitens non erubeſcit de ꝯfeſſioneſed de peccato qd̓ cōfeſſio manifeſtatDefectus aūt exterior vl̓ turpitudo aſanctis viris ꝯtēpnitur ⁊ qn̄qꝫ ꝑfcōisſtudio ab eis aſſumit̉ ꝓpter criſtumDn̄ illud qd̓ habet erubeſcentiā hꝰ tuipitudinis non ſemꝑ eſt reprobanduꝫymmo qn̄qꝫ maxime eſt laudandū qn̄ꝓpter humilitatem aſſumitur Mendicare aūt habet erubeſcentiam huicſcd̓e turpitudini rn̄dentem qꝛ omnismendicās ſe pauperē oſtendit ⁊ quodāmodo ſe ſubicit eī a quo mendicatque ad defectum exteriorē ꝑtinēt Dn̄mendicitas ꝓpter xp̄m aſſumpta nonſolum non ē reprobanda ſed maximelaudanda ¶ Ad x. dicendū ꝙ ille a quoęlemoſina petitur nō debet habere tedium ſi ordinate ab eo petatur ⁊ ideoqn̄ aliquis eſemoſinas ordinate petitſcꝫ ad neceſſitatem ſuſtentādam noneſt in culpa qui petit ſed ille qui ad tedium remouendū dat. ſi aūt inordiātepetatur petens etiam peccat¶ Solutio ꝙ religioſi viuētes de elemoſinis nō adulenturD ea v̓o quibꝫ oſtendere nitūtur ꝙ religioſi predicantes nōpoſſunt de elemoſinis viuere l̓ elemofinas petere per ordinē deinceps reſpondendum eſt ¶ Ad primū ergo dicendū ꝙ qͣꝫuis predicantes de elemofinis viuāt non tn̄ ſequitur ꝙ adulentur qͣꝫuis em̄ illi qui ſine adulationē p̄dicant non habeāt grām apud malosq̄ dicūtur homines ⁊ carnales habenttn̄ gratiā apud bonos ⁊ iō qn̄qꝫ ſi fineadulatione predicant cogūtur defectus multos pati qn̄ ſcilicꝫ in illos incidunt apud quos fine adulatione gratiam habere non poſſunt qn̄qꝫ āt fineegeſtate ſunt qn̄ in illos incidūt ſine qͦrum adulatione gratiam habent ⁊ vnde qn̄qꝫ xp̄ūs hoſpicium habere nonpotuit qn̄qꝫ etiam inuitabatur a multis ⁊ mulieres q̄ eum ſeq̄bantur de ſu