c xij A

mus igitur ꝓceſſus in gn̓atione verbi ē cū intellectus accipit a memoriaqd̓ a memoria ſibi offertur nō eā ſpōlians quaſi in ea nichil relinquēs ſed fimilitudinem habiti in ſe aſſumēs et hͦeſt ſil̓e illi qd̓ in memoria hētur ⁊ ideovocatur aliqn̄ illud qd̓ ab intellectu accipitur v̓bum memorie ſed adhuc nōhabet ꝑfcām roēm v̓bi hrēt tn̄ ſi intellectus ſolum reciꝑet a memoria expmente ſed cū memoria nō habet actuꝫaliquē ſed in loco actꝰ tenet ſolū libere quaſi ꝑata aliqͣ capienti a ſe. intellec̄tus v̓o in luiē ſuo capit ab ea iō ꝑfcāꝫroēm adhuc v̓bi nō habet In diuinisv̓o pater cui corrn̄det memoria in ratione ordinis vl̓ originis ꝯplete generat qꝛ pater illud qd̓ habet nō ſolū tenet in memoria ſicut apud nos ſed qꝛē ſuppoſitū ꝯpletū cuiꝰ eſt agere ideogenerat filiū. nō em̄ in gn̓atione illa p̄ſupponitur aliquid quaſi accipiens apatre ⁊ aliud acceptū ficꝭ apud nos intellectꝰ accipit a memoria ⁊ p̄ſupponitur gignitioni. ibi v̓o filiꝰ gn̓atur apatre ſicut ſi totꝰ intellectꝰ noſter eēta memoria nrā et non ſolū ſimilitudohͦ vel illa Cū igitur intellectꝰ noſter īformatꝰ ſpē natꝰ ſit agere terminꝰ ātcuiuſlibet actionis eſt eiꝰ obiectū nititur agere circa obiectū. obiectū aūtſuum eſt quidditas aliqua cꝰ ſpē īformatur q̄ non ē principiū actionis nifiex ꝓpria roē illiꝰ cꝰ eſt ſpēs obiectumaūt non adeſt ip̄i aiē illa ſpē īformatecū obiectum ſit extra in natura ſua Actio aūt aiē non eſt ad extra qꝛ intelligere eſt motꝰ ad aiām. tū ex natura ſpeciei q̄ in talem qͥdditatem ducit tum exnatura intellectꝰ cꝰ actio nō eſt adextra priā aūt actio eiꝰ per ſpēm ē formatio ſui obiecti quo formato intelligit ſimul tn̄ tꝑe format ⁊ formatū eſtet ſimul intelligit qꝛ illa non ſunt motus de potētia ad actum qꝛ iam fcūseſt intellectus in actu per ſpēm Sꝫceſſus ꝑfectꝰ de actu in actū vbi nō reqͥritur aliqua ſpēs motꝰ Et qꝛ vt dictum ē hoc obiectum in ip̄a aiā formatur ⁊ nō extra iō erit in aiā vt in ſb̓iecto Eſt em̄ ſimilitudo rei extra Qd̓ āt ē

in aiā vt in ſb̓iecto efficitur in ea vt habitus de perfcā aūt roē habitus eſt ꝙactui cōiūgatur in hoc em̄ natura ſuaꝑficitur per lumen naturale intellectꝰinuoluēs ſpēm intelligibilem in quo ⁊ſub quo intelligaʳ Idē em̄ lumen qd̓ ītellectus poſſibilis recipit cū ſpē ab agente per actionem intellectꝰ poſſibilis īformati ſpē tali diffunditur cū obiectum formatur ⁊ manet cū obiectoformato ⁊ habet plenā roēm v̓bi cumin eo quidditas rei intelligatur ficꝭ eīin principio actionis intellectꝰ ⁊ ſpēsnon ſunt duo ſꝫ vnū eſt intellectus ip̄e⁊ ſpēs illuſtrata ita vnū in fine relinqͥtur ſimilitudo ſcꝫ perfcā genita expreſſa ꝑ intellectum ⁊ hoc totū expreſſumeſt v̓bum et eſt totum rei dicte expreſſiuum ⁊ totū in quo res exprimit̉ ⁊ hͦintellectum principale qꝛ res nō intelligitur niſi in eo Eſt em̄ tāqͣꝫ ſpeculumin quo res cernit̉ efficitur em̄ oꝑe nature vt in eo aliquid cernatur. naturaaūt non agit ſuꝑflue et iō non exceditſpeculum id ē qd̓ in eo videtur Verbūergo cordis eſt vltimū qd̓ p̄t intellectus in ſe oꝑari ad ip̄m enim vt eſt in cquidditas rei reperitur ymmo qꝛ ip̄mmet ē quiddītatis ſimilitudo termiātur intelligere ſic em̄ habet roēm obiecti intellectꝰ vt v̓o eſt per intellectūexp̄ſſum ei cōiūgitur dicere Et ſic ip̄mv̓bum eſt effectꝰ actꝰ intellectus quieſt formatiuꝰ obiecti ⁊ ip̄iꝰ dicere ſedin hͦ reꝑitur drā q̄dam. qd̓ em̄ intelligitur p̄t eē intellectū ⁊ manere intellectum nō intellectū actu Qd̓ aūt d̉ poteſt eē dcm̄ ſed non p̄t manere dictumnon cū actu dicitur vn̄ in intellcū manere p̄t ſpēs obiecti in habitu id em̄ dico qd̓ formatum ē ſed non manet illd̓in quo formatū eſt ſine lumine in quoactu aliquid intelligitur in̄ eſt ꝙ v̓buꝫnon eſt ſine intelligere in actu licet ip̄ꝫintellectū nudum in habitu mane̓ poſſit. habitꝰ hic d̓ nō ip̄a potētia memoratiua tm̄ q̄ p̄cedit intellectum ymmoip̄e intellc̄s natꝰ eſt retinere ſuū obiectum ꝓpter tn̄ naturā memorie q̄ priorē Anuqd̓qꝫ em̄ priꝰ ſaluaᶻ in ſuo poſteriori ⁊ iō ip̄a perfectio obiecti hētur īO ij