mo formabile qͣꝫ formatū. nā cū voloꝯciꝑe roēm oꝑꝫ ꝙ ad ip̄m v̓bum rōcinando ꝑueniam ⁊ ſic ē in ōibꝫ alijs q̄ anob̓ intelligūtur n̄ forte in pͥmis principijs q̄ cū ſint naturalit̓ nota abſꝫ diſcurſu rōis ſtatim ꝯgnoſcūtur qͣꝫ diuiʳintellectus rōcinādo diſcurrrit hūc illuc qͣꝫ iactat̉ nedū formatio v̓bi ꝑfcā ēniſi qn̄ ip̄am rei roēm ꝑſcē concipit ⁊tūc primo hꝫ roēꝫ v̓bi et in̄ eſt ꝙ in aiānoſtra ē etꝭ cogitatio ꝑ quā ſignificatur ip̄e diſcurſus inqͥſitionis et v̓bumqd̓ eſt ꝑſcm̄ iō perfcā ꝯtēplatio v̓itatꝭv̓bum d̉ Sic igitur v̓bum nr̄m priō ēin potēª qͣꝫ in actu ſed v̓bum dei ſemꝑeſt in actu ⁊ iō nomen cogitationis ꝓprie v̓bo dei nō ꝯuenit vn̄ dicit ꝯn̄r auguſ. iij. de tri. ita diʳ illud v̓bum dei vtcogitatum nō dicam ne qͥd̓ qͣſi volubile in deo credatur. Et illud qd̓ ancel.dicit ꝙ ſup̄mo patri nichil aliud ē dicere qͣꝫ cogitando intueri īproprie dcm̄ē Scd̓a drā v̓bi noſtri ad v̓bum diuinum ē ꝙ v̓bum nr̄m eſt īperſcm̄ ſed diuinū eſt perfectiſſimū qꝛ nos nō poſſumꝰ oīa q̄ ſunt in aiā exprimere vnov̓bo iō oꝫ ꝙ ſint plura v̓ba īperfcā ꝑ q̄diuiſim exprimamꝰ oīā q̄ in nr̄ā ſcīā ſt̓In deo āt non ē ſic Cū em̄ intelligat ſeip̄m et qͥcquid intelligit intelligit ꝑ ſuāeen̄tiam vno actu vnicū v̓buꝫ diuinūexpreſſiuū eſt totiꝰ qd̓ in deo ē non ſolum patris ſed etꝭ creature alias eēt īperſcm̄ ſcd̓m auguſ. Si inquit aliquidminꝰ eēt in v̓bo qͣꝫ in ſciā cōtinetur dicentis eēt v̓bum īperſcm̄ ſed cōſtat ꝙē perfectiſſimū ỉ eſt tm̄ vnū ⁊ ſic tātūſemel loquitur deꝰ Tercia drā eſt qꝛ v̓bum nr̄m̄ non eſt vt eiuſdē nature nōbiſcū ſed v̓bum diuinū eſt eiuſdē natūre cū deo ⁊ ſubſiſtēs in natura diuina.¶ Opuſculū decimūqͣrtū¶ Tractatus de natura v̓bi intellectꝰUoniā circa naturā v̓biintellectꝰ fine quo ymago trinitatis nō inueni

tur in homine exp̄ſſa multiplex diuerſitas ſiue difficultas ſiue ꝓlixitas aim̄īuoluit iō ſummatim naturā eiꝰ tradere intendimꝰ inſuꝑ difficultaˢ ip̄m tāgentes ſimul manifeſtare intēdimusSciendū ē igitur pͥmo ꝙ v̓bum cū redcā per v̓bum maiorē ꝯuenientiā habet in natura ſua qͣꝫ cū dicēte lꝫ in dicēte ſit vt in ſubiecto vnūqd̓qꝫ em̄ naturam ab illo ſortitur a quo ſpēꝫ accipitcū ſpēs ſit tota natura rei v̓bum aūt are dcā ſortitur ſpēm ⁊ nō a dicēte niſiforte qn̄ dicit ſe ſicut v̓bū lapidis differt ſpē a v̓bo azini v̓bum etiam dcm̄de eadē re a diuerſis idē ſpē eſt Huirō eſt qꝛ effectꝰ quilibet magis cōuenit cū pͥncipio quo agens agit qͣꝫ cū agente cui ſolū aſſimilatur roē ip̄iꝰ pͥncipij hoc em̄ eſt qd̓ cōicatur effectui ꝑactionem agentꝭ Similitudo autē reidcē eſt principiū quo v̓bum efficitur q̄etiam in v̓bo reꝑitur a dicente ſibi cōmunicata Et iō vbum ip̄m qn̄qꝫ dicit̉ſimilitudo rei qn̄qꝫ v̓o dicitur v̓bū reiVbicūqꝫ ſimilitudo illa rei exprimiturſiue in ꝑte ymaginatiua ficꝭ fantaſmacartaginis eſt v̓bum cartaginis ſcd̓mauguſtinū. ſiue in intellectu nrō vbi v̓bi perfcā rō inuenitur qͣꝫtum ad ymaginem ꝑtinet in v̓bis q̄ in ymaginatiāfiunt non ē rō ymaginis perfcā ⁊ expreſſa aliud nāqꝫ in een̄tia eſt vn̄ ſimilitudo exprimitur ⁊ aliud in qͦ termiātur Exprimitur em̄ a ſenſu et termiātᶻin fantaſia cū fantaſia ſit motꝰ factusa ſenſu ſcd̓m actū ſcd̓m ph̓m ij. de aiā.ſed ſupra intellectuꝫ nichil ē in quo abip̄o aliquid exprimitur ſicut nec in d̓oaliquid eſt p̄ter exprimēs et aliud in qͦrecipiatur expreſſum Sed adhuc in ītellectū noſtro ē defectꝰ qꝛ aliud ē qd̓exprimit aliud ip̄m v̓bum exp̄ſſum qd̓in deo non eſt ⁊ iō v̓bum dei eſt deusintellectus aūt noſter non eſt v̓bū ſuum nec etiam ē ſuū dicere qd̓ eſt ꝓxima cā verbi. naſcitur enim v̓bum noſtrum ex noticia alicꝰ habiti apud memoriam nrām que nl̓ aliud eſt in hͦ loco qͣꝫ ip̄a receptibilitas aiē noſtre in qͣetiā ſe tenet ſcd̓m auguſ. cū non ſe diſcernit. alia aūt ab extra acquirit. pri-