dece̓t eū Sicut ſi deſiderat veſtes nōvult eas hr̄e vt miles ſꝫ vt comēs ſi ēclericus n̄ vt clericus ſꝫ vt epiſcopusEt hoc vicium retrahit hominē a ſpiritualibus inqͣꝫtum nimis inheret eorum deſideriū tꝑalibus. Hoc autē viciū docuit nos vitae̓ dn̄s docēs nospete̓ panē tm̄ .i. ncc̄a ad pn̄tē vitā ẜmꝯdicōnē vniꝰ cꝰqͣꝫ q̄ oīa ſb̓ noᵉ paīs ītelligit̉ nō docuit delicā pete̓ n̄ diuſa n̄ exq̄ſita ſꝫ panē fine qͦ n̄ p̄t hōis duci vitaq̄ oībꝰ ꝯīs ē Ecc̄. xxix. Iniciū vite hōispāis ⁊ aqͣ j. thi. v. Habentes alim̄ta etꝗbꝰ te. ⁊c̄ Scd̓ꝫ viciū ē ꝙ aliqͥ ī acqͥfitione tꝑaliū rerū alios moleſtat ⁊ d̓fraudāt Et hͦ viciū ē adeo ꝑiculoſū qͦ ē difficile bona ablata r̄ſtitui. Nō em̄ dimittit̉ pccm̄ niſi r̄ſtituaʳ ablatū ꝓubi. Cōmedēt panē iniqͥtatꝭ. Qd̓ qͥdē viciū docuit nos vitare docēs nos pete̓ panenr̄m ⁊ nō alienū. Raptores em̄ nō cōmedūt panē ſuū ſꝫ alienū Tertiū ē ſuꝑflua ſollicitudo Aliqͥ em̄ ſt̓ qui nūqͣꝫ ſt̓ꝯtenti de eo ꝙ hn̄t ſꝫ ſꝑ plꝰ volūt ꝙ qͥdē īmoderatū ē qꝛ deſid̓riū debꝫ mod̓rari ẜm nccītatē ꝓu̓bi. xxx Diuitias ⁊pauꝑtatē ne dede̓is mnͥ et hoc monuitnos vitae̓ dicēs panē nr̄m cōtidianūid ē vniꝰ diei vl̓ vniꝰ tꝑis Quartū viciū ē īmoderata voracitas. Sūt eī aliqͥqͥ tātū volūt ꝯſume̓ vno die ꝙ ſuffice̓tpluribꝰ diebꝰ. Et iſti n̄ petūt panē cotidianū ſꝫ decē dieꝝ. ⁊ ex hͦ ꝙ nimis expēdūt ꝯtīgit ꝙ oīa ꝯſumūt ꝓu. 23. vacātes potibꝰ ꝯſume Ecc̄. xix oꝑariꝰ ebrioſꝰ n̄ locupletabỉ 5ᵐ viciū ē igtituᵈ cūaliqͥs ex diuicijs ſuꝑbit et n̄ agnoſcit adeo eē ea q̄ habꝫ hͦ ē valde malū qꝛ oīaq̄ hēꝰ ſiue ſpūalia fiue tꝑalia a deo ſūtjͣ. ꝑa. xxix. Oīa tua ſt̓ dn̄e ⁊ q̄ d̓ maū tuaaccepimꝰ. Et iō ad remouēdū hͦ viciūd̉ da nobis panē nr̄m vt ſciamꝰ ꝙ oīanr̄a a deo ſt̓ Sꝫ de hͦ hēꝰ documētū vnū qꝛ aliqn̄ hꝫ aliqͥs ml̓tas diuitias etex eis nullā vtilitatē ꝯſeqͥt̉ ſꝫ dāpnumſpūale ⁊ tꝑale Nā aliqͥ ꝓpt̓ diuitias ꝑierūt EccīEſt et aliud malū ꝙ vidi ſubſole diuitias ꝯgregatas ī malū dn̄i ſuiDēꝰ gͦ petere vt diuitie nr̄e ſint nobisad vtilitatē et hͦ petimꝰ cū diciꝰ panē

les Iob xx. Panis eꝰ in vte̓o illiꝰ v̓tet̉ ī fel aſpidū Aliud viciū ē ī rebꝰ mūdiſcꝫ ſuꝑflua ſollicitudo. Nā aliqͥ ſt̓ qͥ hodie ſollicitāt̉ de rebꝰ tꝑalibꝰ q̄ er̄t vſqꝫad vnū annū ⁊ qͥ hͦ hn̄t nūqͣꝫ qͥeſcunt lu.xij. Nolite ſolliciti eē Et iō dn̄s docuitnos pete̓ ꝙ hodie det̉ nobis panis nr̄id ē ea q̄ ſunt nob̓ nccāria ad pn̄s tꝑꝰInuenit̉ qͥdē duplex panis ſcꝫ ſacram̄tal̓ ⁊ panis v̓bi dei petimꝰ gͦ panē ſac̄mētalē qͥ cōtidie in eccā ꝯficit̉ vt ſicutillū accipimꝰ in ſacͣmēto ita det̉ nob̓ad ſalutē io. vi. Ego ſum panis ⁊cͣ ⁊ pͥᵉcoꝝ. xi. Qui māducat corpꝰ dn̄i ⁊c. ītēaliꝰ panis ē v̓bū dei Mat. 4º. Nō inſolo pane viuit hō ſꝫ in ōi v̓bo ꝙ ꝓcedit de ore dei Petiꝰ gͦ vt det nobis panē v̓bū ſuū. ex hͦ eī ꝓueīt hōi btītuº q̄ ēfames iuſticie Nam pꝰ qͣꝫ ſpūalia hn̄tꝰmagꝭ deſid̓rāt̉ ⁊ ex hͦ deſid̓rio ꝓuenitfames ⁊ ex fame ſacietas vite eterneT dimitte nob̓ debita nrā ſicut⁊ nos dimittimꝰ debitoribusnr̄is Inueniūt̉ aliqͥ magne ſapiētie etfortitudīs qͥ nimis ꝯfid̓t de v̓tute ſua⁊ nō agūt ſapiēter q̄ agūt qꝛ nō ꝑductq̄ intēdūt ad ꝯplemētū ꝓu̓. xx. Cogitatōes ꝯſilijs roborāt̉. Oꝫ āt ꝙ ſp̄s ſc̄sqͥ dat fortitudinē det ⁊ cōſiliū. Nā ōeꝯſiliū boᵐ de ſalutē hōim eſt a ſpū ſcōTūc āt cōſiliū ē hōi nccāriū qn̄ indigꝫſcꝫ in tribulatōe ſicut cōſiliū medicoꝝtūc valꝫ qn̄ hō infirmat̉ Vn̄ cū hō ſpūalit̓ infirmat̉ ꝑ pccm̄ debꝫ q̄rē ꝯfiliū q̄ſaluet̉ Cōſiliū eē pccōri nccāriū d̉ daiiij Cōſiliū meū placeat tibi o rex pccātua elemoſinis r̄dime. Optimū gͦ cōſiliū ꝯͣ pccm̄ ē el̓ia ⁊ mīa Et ideo ſp̄s ſc̄sdocꝫ nos pccōres pete̓ ⁊ orare. Dimitte nobis debita nrā Debemꝰ āt deo illud ꝙ auferimꝰ de iure ſuo Ius āt deiē vt faciamꝰ volūtatē ſuā p̄ferēdo eāvolūtati nr̄e. Auferimꝰ gͦ deo ius ſuūqn̄ p̄ferimꝰ voluntatē nrāꝫ voluntatiſue et hͦ ē pccm̄ pccā gͦ ſt̓ debita nrā ⁊cͣEſt gͦ confiliū ſp̄s ſancti vt petamꝰ adeo veniam peccatoꝝ Ideo dicimusdimitte nobis debita noſtra ⁊cͣ. Poſſimus autē in hijs verbis tria confiderare. Primum eſt quare fit hec peticio. ſecundum quomodo impleatur