xcvi
in eſt ꝙ reqͥrūt̉ tria ex ꝑte nr̄a vt īpleatur. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ex hac petitiōe poſſumꝰ duo colligere q̄ neceſſaria ſūt hominibꝰ in vita iſta. Anū eſt ꝙhō ſemꝑ ſit in timore et humilitate aliqui em̄ fuerūt ita p̄ſūptuoſi qͥ dixerūtꝙ homo pote̓at viuere in hͦ mūdo itaꝙ ex ſe poterat vitare pccm̄ ſed hͦ nulli datū ē niſi ſoli xp̄o qͥ habuit ſpm̄ nōad menſurā ⁊ btē virgini q̄ fuit plenagratia in qua nullū pccm̄ fuit ſicut dicit auꝰ de qua ſcꝫ v̓gine cū de peccatisagitur nullā volo fieri mentionē Sedde alijs ſcīs nulli conceſſū ē qͥn ad minꝰ veniale pccm̄ īcurrerēt pͥme ioh pͥSi dixerimꝰ qm̄ pccm̄ nō habemꝰ īpīnos ſeducimꝰ ⁊ veritas in nobis noneſt hͦ etiā ꝓbatur ꝑ petitōeꝫ iſtā. Conſtat em̄ ꝙ ōibꝰ ſcīs et hōibꝰ contingitdicere pater noſter in quo dicitur Dimitte nobis debita noſtra ergo r̄cognoſcūt et cōfitentur ſe debitores et ꝑꝯn̄s pccōres Si gͦ pccōr debes timēre et humiliari Aliud eſt ꝙ ſemꝑ viuamꝰ in ſpe licꝫ ſimꝰ pccōres n̄ debemꝰdeſꝑare ne deſꝑatio ducat nos ad maiora et diuerſa pccā apl̓us ephe. quarQui deſꝑantes ſemꝫ ipſos tradiderūtimpudicicie Multū ergo vtile ē ꝙ ſꝑſꝑemus qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ homo ſit peccator ſꝑ debet ſperare ſi ꝑfecte conteratur ꝙ deꝰ dimittet ei hͨ aūt ſpes cōfirmatur in nobis cū petimꝰ dimitte̓ nobis ⁊c Sꝫ hanc ſpē abſtulerūt iouiniani qͥ dixerūt ꝙ q̄ ſemel peccat pꝰ baptiſmū nūqͣꝫ ꝯſeqͣtur mīaꝫ hͦ aūt nō ē verū Si em̄ xp̄s dicit mat. xviij. Oē debitū dimiſi tibi ⁊cͣ. In qͦcūqꝫ pccō es poteris ꝯſequi mīaꝫ ſi rogas cū penitudine pccī Si ergo ex hac petitōe ꝯſurgit timor ⁊ ſpes manifeſtū ē qꝛ omēspccōres ꝯtriti cōfeſſi mīaꝫ ꝯſequūturEt iō ncc̄ria fuit hͨ petitio Circa ſcd̓mſciendū ꝙ ī pccō ſūt duo ſcꝫ culpa quaoffenditur deꝰ et pena q̄ debet̉ ꝓ culpa Sꝫ culpa dimittitur in ꝯtritiōe q̄ ēcū ꝓpoſito confitēdi ⁊ ſatiſfaciēdi psDixi confitebor ⁊c. Nō ē ergo deſꝑandū ex quo ad remiſſiōes culpe ſufficitcōtritio cū ꝓpoſito cōfitēdi. Sꝫ forte dicit aliqͥs ex quo dimittitur pccm̄ ī
contritiōe ad qͥd ncc̄riꝰ ē ſacerdos Adhͦ dicēdū ꝙ deꝰ ī cōtritiōe dimittit culpā et pena eterna cōmutatᶻ ī tꝑalē ſednichilominꝰ r̄manꝫ adhuc obligatꝰ adpenā tꝑalē vn̄ ſi decede̓t ſn̄ ꝯfeſſionēnō cōtēpta tn̄ ſed p̄uentꝰ iret ad purgatoriū Cuiꝰ pena ſicut dicit auguſtinꝰ ē maxīa Qn̄ ergo ꝯfiteris ſacerdosabſoluit te de hac pena v̓tute clauiumcui te ſubieceris in ꝯfeſſiōe Et iō dixitxp̄s apl̓is io. xx. Accipite ſpm̄ ſcm̄ qͦꝝr̄miſeritis pccā r̄mittūtur eis. An̄ qn̄ſemel cōfitet̉ quis dimittit̉ ei de penahꝰ mōi ⁊ ſil̓r qn̄ iteꝝ cōfitet̉ ⁊ poſſꝫ tociens ꝯfiteri ꝙ tota dimitteret̉ Inuenerūt ſucceſſoe̓s apl̓oꝝ etiā aliū modū r̄miſſiōis hꝰ pene ſcꝫ bn̄ficia indulgentiaꝝ q̄ exn̄ti in caritate tm̄ valēt qͣꝫtū pnīe puīte Et ꝙ hͦ poſſꝫ papa ſatispatet Nā ml̓ti ſūt qͥ ml̓ta bona fecer̄teccīe et nō peccauer̄t ad minꝰ mortaliter ⁊ hͨ bona fecer̄t ī vtilitatē eccīe vn̄ſūmꝰ pontifex ⁊ cui ip̄e ꝯmittit p̄t hūctheſaurū diſpēſare pro vt ncc̄e fueritSic gͦ dimittūt̉ pcc̄ā qͣꝫtū ad culpā ꝑcōtritionē ſꝫ qͣꝫtū ad penā in cōfeſſiōeet ꝑ indulgēcias. Circa t̓ciū ſciendū ēꝙ ex ꝑte nrā requirit̉ ꝙ nos dimittamꝰ ꝓximis nr̄is offenſas factas ī nobis vn̄ dicit̉ Sicut ⁊ nos dimittimusdebitoribꝰ nr̄is alias deꝰ non dimittitnobis Eccī xxviij. Hō hōi ẜuat irā ⁊ adeo q̄rit medelam. mat. Dimittite̓ ⁊ dimittet̉ vobis Et iō ſolūmō in iſta petitōe ponit̉ cōditio cū dicit̉ ſicut. Sigͦ nō dimittꝭ n̄ d̓mittet̉ tibi Sꝫ poſſesdice̓ Ego dicā p̄cedētia ſcꝫ dimitte nōbis ſꝫ iſtd̓ ſicut ⁊ nos dimittimꝰ tacēbo ſꝫ certe deciperis. Nā xp̄s qui hācorōnē fecit bn̄ recordat̉ eiꝰ vn̄ non p̄tdecipi Ergo ſi dicis oē impleas cordeSꝫ q̄rit̉ vtrū iᵉ qͥ nō ꝓponit dimittereꝓxīo ſuo dēat dice̓ ſicᵗ ⁊ nos dimittiꝰUidet̉ eī qꝛ orat ꝙ ſibi pcc̄ā nō dimitEſotūt L ꝙ dꝫ dice̓ qꝛ nō d̉ oraº ī ꝑſonaſua ſed eccīe q̄ nō decipit̉. Et iō ponitꝰip̄a peticio ī pl̓ali Sꝫ ſciēdū ē ꝙ duobꝫmodis dimittit̉ vnꝰ ē ꝑfcōꝝ vt ſcꝫ offenſus requirat offendētē pacifice p̄sInquire pacem ⁊c̄ Aliꝰ ē cōis oīm adqͣꝫ oēs tenēʳ ut .ſ. petēti veiāꝫ dimittat