lxix

nū nec ꝑſcm̄ Ad hͦ gͦ ꝙ actꝰ hūani bonireddātur. oꝫ ꝙ regule diuine dilectōiscōcordent Sed ſciendū ꝙ hec lex dīniamoris qͣtuor efficit in hoīē valde defiderabilia Et pͥmo qͥdē in ip̄o amantecāt ſpūalē vitā Manifeſtū ē em̄ ꝙ naturalit̓ amatū ē in amāte. Et ideo quideū diligit. ip̄m in ſe habꝫ. qꝛ qͥ manet īcaritate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. j. i0.qͣrto. natura em̄ amoris ē hec ꝙ amātē ī amatū trāſfert vn̄ ſi vilia diligimꝰet caduca viles ⁊ inſtabiles efficimurQuia ficꝭ d̉ ozee. ix. fcī ſt̓ abhōiabilesſicut ea q̄ dilexerūt Si āt deū diligimꝰdīni efficim̉ Quia qui adheret d̓o vnꝰſpūs ē Sed ſicut dicit augꝰ. ſicut aīa ēvita corꝑis ita deꝰ ē vita aiē ⁊ hoc manifeſtū ē Tūc em̄ diciꝰ corpꝰ ꝑ aīāꝫ viuere. qn̄ habꝫ oꝑatoēs ꝓpͥas vite ⁊ cūoꝑat̉ ⁊ mouẻ Sic etꝭ aīa oꝑatur virtuoſe ⁊ ꝑſcē ꝑ caritatē ꝑ qͣꝫ deus in eahabitat. abſqꝫ caritate vero non oꝑatur. pͥme. i0. iij. Qui nō diligit manet īmortē Conſiderādū ē etꝭ ꝙ ſi quis habeat oīā dona ſpūs. ſabſqꝫ caritate vitā nō tribuūt Si em̄ corpꝰ mortuū induatur auro ⁊c. et lapidibꝰ p̄cioſis nōminꝰ mortuū manet. hoc ē gͦ pᵐ ꝙ efficit caritas. ſecūdo efficit dīnoꝝ mādatorū obſeruantiā. dicit gͦ grego. caritas nō ē ocioſa ſi eſt magna operaturſi vero oꝑari deſinit caritas non ē. vn̄manifeſtū ſignū caritatꝭ ē īplēdi dīnamādata. videmꝰ em̄ amante ꝓpt̓ amatū magna ⁊ difficilia oꝑari Et ꝓpt̓ hocdicit dn̄s. i0. xiiij. ſi qͥs diligit me ẜmonem meū ſeruabit ⁊c̄. Sed ꝯſiderādūꝙ qui mādatū ī lege dīne dilcōis ẜuattotā legē implet Duplex ē aūt modusdīnoꝝ mādatorū. q̄dā em̄ ſt̓ affirmatiua ⁊ hec qd̓ē adīplet caritas. qꝛ plenitudo legis ē dilectio vt diʳ. ro. xiij. quedā vero ſt̓ ꝓhibitiā ⁊ hec etꝭ adīplet caritas. qꝛ nō agit ꝑperam .j. corī. xiij. 3tribuit ꝯͣ adu̓ſa ꝯſtantiā. habēti em̄ caritatē nulla adu̓ſa nocēt ymmo in vtilitatē v̓tūt̉. ro. viij. diligentibꝰ deū oīācooꝑātur in bonū ymmo etiā ip̄a adu̓ſa ⁊ difficilia ſuauia videtur amāti. beramāti nichil ē difficile Quarto ꝓducit

tē eterna btītudo ꝓmittitur Oīā em̄abſqꝫ caritatē inſufficiēª ſt̓. ij. thi. iiij. inreliq̄ ⁊c̄. ſed hijs qui diligūt aduētū eiꝰEt ſciendū ē ꝙ ſolū ẜm drām caritatisē drā btītudinis ⁊ nō ẜm aliā v̓tutemmulti em̄ magis abſtinētes fuerūt qͣꝫapl̓i ſꝫ ip̄i oēs alios in btītudinē excedūt ꝓpt̓ excellētiā caritatis. ip̄i em̄ fuerūt ꝑmicias ſpūs habētes ficꝭ diᵗ apro. viij. vn̄ ex drā caritatis drā beatitudinis cātur Ex dictis iā manifeſtū ē ꝙqͣtuor efficit caritas Sed p̄ter oīā illaefficit q̄dā alia q̄ p̄termittēda nō ſt̓ Etpͥmo qd̓ē caritas efficit pccoꝝ r̄miſſione ⁊ hͨ manifeſte vidiꝰ ex nobis Si em̄aliqͥs alique offēdit ⁊ ip̄m poſtea intime diligat. ꝓpt̓ dilcōeꝫ ſibi offēſam relaxat Sic etꝭ deꝰ diligētibꝰ ſe pccā dimittit Et ꝓpter ea dicit̉ pͥme petri. iiij.Caritas oꝑit multitudinē pccōrū. Etꝓu. jo. vniu̓ſa delicta oꝑit caritas Ethͦ maxime manifeſtat magdalene exēplū. de qͣ luce. vij. dimiſſa ſt̓ eī pcc̄ā multa et cā ſubditur. qm̄ dilexit multū. ſe dforte dice̓t aliqͥs. ſufficit ergo caritasad delendū delīcta ⁊ nō ē nccͣa pniā. ſꝫꝯſiderādū ē ꝙ nullꝰ v̓o diligit qͥ n̄ ve̓ penitet Māifeſtū ē eī ꝙ qͣꝫto magꝭ aliꝙͣdiligiꝰ tāt omagꝭ doleꝰ ſi ip̄ꝫ offēdiꝰ. h̓ergo ē vnꝰ caritatis effectꝰ Secūdocāt cordis illumiātioēꝫ. ſic em̄ dicit iobxxxvij. om̄s īuoluimur tenebris. freꝙͣter em̄ neſcimꝰ qͥd deſiderandū velqd̓ agendū ſit. Sed caritas docet oīāncc̄a ad ſalutē. et ideo dicitur pͥme io.ſecūdo vnctio docꝫ vos ⁊cͣ. et hoc ideoqꝛ vbi caritas ibi ſpūs .ſ. qui oīā nouitqui deducit nos in viā rectā ficꝭ p̄s diᵗeccī. ij. qui timētis deū diligite illū et illumiābit corda vrā ad ſciēdū nccͣa adſalutē. t̓cio caritas efficit ꝑfcāꝫ leticiāNullus em̄ vl̓ ve̓ vm gaudiū hꝫ niſi exiſtēs ī caritate Quicūqꝫ eī aliqͥd defiderat n̄ gaudet nͨ qͥetaᶻ donec adīpiſcaʳ illud et accidit ī tꝑalibꝰ rebꝰ ꝙ nō habitū appetit̉ habitū vero deſpicit̉ ⁊ tediū generat Sꝫ qui deū diligit hꝫ ip̄m⁊ iō ī eo diligētꝭ āiꝰ qͥetat̉. qͥ ē īcaritatemanꝫ ī d̓o ⁊cͣ. qͣrto efficit pacē ꝑfcāꝫ accidit em̄ in r̄bꝰ tꝑalibꝰ q̄ freqt̓ deſiderāt̉ ſꝫ ip̄is habitꝭ adhuc defiderātꝭ aīꝰ