nō quieſcit ymmo vno iā habito aliudpetit ⁊ iō dict̉yſa. lvij Cor impij qͣi mare ferueſcet nō ē pax impijs dicit dn̄sSꝫ nō ſic accidit in caritate circa deuꝫqui em̄ eū diligit pacem ꝑfcām hꝫ. p̄sPax multa diligētibꝫ deū ⁊c̄. Et hͦ iō ēqꝛ ſolꝰ deꝰ ſufficit ad implendū defiderium nrm̄. deꝰ em̄ maior ē corde nrōpͥᵉ. ioh̓. iij Et iō dicit augꝰ. feciſti nosdn̄e ad te ⁊cͣ Et pſal̓. Qui replet in bonis deſideriū ⁊c. Quinto facit in hoīēmagnā dignitatem Oēs em̄ creatureip̄i diuine maieſtati obſeruiunt. nā oͣab ip̄o facta ſt̓ ſicut et artificiata ſb̓ſeruiunt artifici Sed caritas de ſeruo facit liberū ⁊ amicū Et iō dicebat dn̄s apoſt ol̓ ioh̓ xv. Iā nō dicā vos ſeruosſed amicos ⁊c. Sed nūqͥd non paulusſeruꝰ ⁊ alij apl̓i qͥ ſe ſeruos xp̄i ſcribūtSed ꝯſiderandū ꝙ duplex ē ſeruitusPriā ē timoris ⁊ hͨ ē penoſa ⁊ nō meritoria Si em̄ aliqͥs abſtinet a pccō ſolū timore pene nō merẻ ex hoc ſed adhūc ē ſeruꝰ Scd̓a ē amoris ſi em̄ quisoꝑatur nō timore iuſticie ſꝫ diuino amore nō ſicut ſeruꝰ oꝑatur ſed ſicut liber qꝛ volūtarie Et iō diʳ ioh̓ Iā nō dicā vos ẜuos ⁊ qͣre rn̄det ap. ro. 8 qꝛ n̄accepiſtis ſpm̄ ſeruitutꝭ iterū in timoretiōr em̄ nō eſt in caritate qꝛ tiōr habet penā ſed caritas dilectionē nō ſolum em̄ facit liberos caritas ſed filiosvt filij dei noīēmur ⁊ ſimꝰ et hoc verūē Tunc em̄ aliqͥs extraneꝰ efficitur filius alicui adoptiuꝰ qn̄ acqͥrit̉ ſibi ius īhereditate ip̄iꝰ. ſic ⁊ caritas acqͥrit nobis ius in hereditate d̓i q̄ eſt vita et̓naro. viij Heredes qͥdē dei coheredes ātxp̄i ⁊cͣ. ſap. v. Quō ꝯputati ſunt int̓ filios dei Ex iā dictꝭ patēt vtilitates caritatis poſtqͣꝫ ergo ita vtil̓ ē ſtudioſe ēlaborandū ad acqͥrendū eā ⁊ retinēdūSed ſciendū ꝙ nullꝰ a ſe caritatē habe̓ p̄t ymmo ſoliꝰ dei ē donū ⁊ ꝓpte̓adicit. jᵉ ioh̓. iiij Nō qͣſi nos dilexerimꝰdeū ſed ip̄e pͥ. di. nos qꝛ videlꝫ n̄ ꝓpterea ip̄e nos diligit qꝛ nos priꝰ dilexiꝰeū ſed hͦ ip̄m qd̓ nos eū diligimꝰ cāturin nob̓ ex dilectione ip̄iꝰ Cōſiderandūetiā ꝙ lꝫ oīā dona fint a prē luminū illud tn̄ donū ſcilꝫ caritas oīā alia ſuꝑex
cellit Oiā em̄ alia fine grā ſpūs ſcī habēt̉. cū caritate v̓o nccārio ſpūs ſcūshabet̉ rō. v Caritas dei diffuſa ē ī cordibꝫ nrīs per ſpm̄ ſcm̄ ⁊cͣ. ſed licet caritas ſit diuinū donū ad ip̄am tn̄ habendam reqͥritur diſpō ex ꝑte nrā Et ideoſciendū ꝙ duo ſt̓ ſpecialiter nccāria adacqͥrendū caritatē ⁊ duo ad augmentum caritatis iā acquiſite Et pͥmū neceſſariū ad acqͥrēdū caritatē ē diligēsdiuini v̓bi auditio ⁊ hͦ māifeſtū ē ſatisex hijs q̄ ſt̓ apud nos. audientes eī bona de aliqͦ in eiꝰ dilectionē accendimurſic ⁊ dei v̓ba accipiētes accendim̉ m amorē ip̄iꝰ pſal̓. Eloqͥa dn̄i īmaculā Etpſalmiſta Ignituꝫ eloquiū tuū ⁊c. Etꝓpterea diſcipl̓i diuino amore eſtuantes dicebāt Nōne cor nr̄m̄ ardēs ⁊c luvltiō ⁊ ī actibꝰ. leʳ ꝙ p̄dicāte petro ſpiritus ſcūs in diſcipl̓os venit ſic etiā inp̄dicationibꝫ hͦ freqͣter accidit ꝙ qͥ duro corde accedūt ꝓpter v̓bum p̄dicationis ad diuinū amorē accendūt̉ Secūdum ē bonoꝝ ꝯtinua cogitaº ⁊ iō dʳin p̄s Concaluit cor meum ⁊c. Si visgͦ diuinū amorē ꝯſequi mediteris bona. durus em̄ nimis eēt qͥ diuina bn̄ficia q̄ ꝯſecutꝰ eſt ꝑicula q̄ euaſit btītudinem q̄ a deo ꝓmittitur nō cogitat necad amorē dei accendit̉ Et iō dicit augꝰdurꝰ animꝰ ē. qͥ ⁊ ſi dilectionē nolit īpēdere nolit rep̄hēde̓ ⁊ vl̓r ficꝭ cogitatiōes male deſtruūt caritatem ita bone eā cānt ⁊ nutriūt ⁊ ꝯſeruāt Vn̄ mouet yſa. pͥº Auferte malū cogitationūvrāꝝ ⁊c. Sunt aūt et duo alij q̄ habitācaritatē augmentant Primū ē cordisſeꝑatio a t̓renis Cor em̄ ꝑſcē in diu̓ſaferri nō p̄t Et iō nullꝰ p̄t deū ⁊ mūdana ꝑſcē diligere Et iō qͣꝫto ab amore t̓renoꝝ animꝰ elongaʳ tāto firmat̉ amplius in dilectioē diuina Et ꝓpter hͦ ordinate fuerūt religiones in quibꝫ animus a mūdanis ⁊ corruptibilibꝫ r̄trahitur ⁊ erigitur ad diuina Et hͦ ſignatū ē. ij. macha. j Refulſit ſol ſcꝫ ītellectꝰhuānꝰ qͥ pͥꝰ eāt ī nubl̓o qn̄ deditꝰ ē terrenis ſed refulget qn̄ a t̓renoꝝ amoreliberaʳ. tūc em̄ ſplendet ⁊ tūc diuinusamor in eo creſcit Scd̓m ꝑ qd̓ habitacaritas auge ē firma pacia in aduerẜ