Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
XLVr
Einzelbild herunterladen
 

xlv

Dāpnati naturalit̓ deū diligūt ⁊ qualiter clxxix.Onſiderandū tn̄ eſt ꝙ ſicut exp̄dictis pꝫ malū nō p̄t totaliter.excludere bonū cum oē malū ī aliquobono fundatur Miſeria etꝭ qͣꝫuis felicitati q̄ ab ōni malo īmunis erit opponatur oꝫ tn̄ ꝙ in bono nature fundetur bouū āt intellectualis nature inhͦ ꝯfiſtit ꝙ ītellectꝰ r̄ſpiciat verū et voluntas tendat in bonū Oē aūt bonū ⁊oē v̓m diriuat̉ a primo v̓o et priō bono ꝙ ē deꝰ vn̄ oꝫ ꝙ intellectꝰ hōis in illa miſeria cōſtituti aliqͣꝫ dei ꝯgnitionēhabeat et aliqͣꝫ d̓i dilectionē ſcd̓m ſcꝫ ꝙeſt pnͥcipiū naturaliū ꝑfcōnū q̄ ē dilectio natural̓ nō aūt ſcd̓m ꝙ in ſeip̄o eſtneqꝫ ſcd̓m ꝙ pnͥcipium v̓tutum et grārum ſeu quorūcūqꝫ bonoꝝ qͥbus intellectualis natura ab ip̄o ꝑficiaʳ q̄ ē perfectio v̓tutis ⁊ gl̓eDampnati liberū arbitrium hab̓ebūt⁊ volūtatē obſtinatā in malo c lxxxEc tn̄ hoīēs in illa miſeria ꝯſtituti libero arbit̓rio carēt qͣꝫuishabeant voluntatē īmobilit̓ firmatā īmalo ſicut nec beati qͣꝫuis habeāt volūtatem in bono firmatam lib̓tas em̄arbitrij ꝓprie ad electionē ſe extenditelectio aūt eoꝝ ē q̄ ſunt ad finē. vltimꝰaūt finis naturalit̓ appetitur ab vnoquoqꝫ vn̄ oēs homines eo ꝙ intellectuales ſunt appetūt naturaliter felicitatē tqͣꝫ vltimū finem ⁊ adeo īmobilit̓ꝙ nullus p̄t velle fieri miſer. nec hoc libertati arbitrij repugnat q̄ ſe non extendit n̄ ad ea q̄ ſunt ad finem ꝙ aūt inꝑticulari hō hic vltimam felicitatē ſuāin illo alt̓ in illo ꝯſtituit hͦ nō ꝯuēit huica illi inqͣꝫtum ē homo cū in tali eſtimatione ⁊ appetitu hoīēs dran̄t ſed vnicuiqꝫ hͦ ꝯuenit ſcd̓m ꝙ ē aliqͣlis Diʳ aūtaliqualis ſcd̓m aliqͣꝫ paſſionē ā habitūvn̄ ſi tranſmutetur aliqͥd ei optimū bidebitur et hͦ maxime pꝫ in hijs qͥ ex paſſione appetunt aliqͥd vt optimū ceſſāte aūt paſſione vt ire vl̓ ꝯcupiſcētie n̄fil̓r indicant illd̓ bonū vt priꝰ habitusaūt ꝑmanētiores ſunt vn̄ firmiꝰ ꝑſeuerant in hijs q̄ ex habitū ꝓſequūtur

tn̄ qͣꝫdiu habitꝰ mutari p̄t ⁊ eſtimatio⁊ appetitꝰ hōis de vltimo fine mutatur hͦ autē ꝯtingit tm̄ hōibꝫ qͥ in hac vita inſtatu mutationis ſunt aiā em̄ pꝰhanc vitam inꝯmutabil̓ ē ſcd̓m alterationē qꝛ huiuſmōi tranſmutatio nonꝯpetit ei niſi per accn̄s ſcꝫ ſcd̓m aliqͣmtrāſmutationē fcām circa corpꝰ Reſumpto ergo corꝑe nō ſeq̄̉ aiā mutationes corꝑis ſed potiꝰ ecōuerſo nūcaūt aiā infundiʳ corꝑi ſciāto ⁊ ergo cōuenienter ſeᵉ tranſmutationes corꝑistūc v̓o corpus vnietur aiē p̄exn̄ti vnde totalit̓ ſeʳ eꝰ ꝯditiones aiā em̄ ꝙͣcūqꝫ finē ſibi p̄ſtituiſſe inuenitur in ſtatumortꝭ in eo fine ꝑpetuo ꝑmanebit appetens illud vt optimū ſiue ſit bonuꝫſiue ſit malū ſcd̓ꝫ illd̓ eccl̓aſtici xi. ꝙ lignum ſi p̄ſciſum fuerit vbicūqꝫ ceciderit erit ibi ⁊ manebit Sicut ergo poſthāc vitā qui in morte boni inuenient̉habebūt ꝑ petuo volūtatē in bono firmatā qͥ aūt tūc mali inuenientur erūtꝑpetuo obſtinati in maloOccā mortalia pꝰ hāc vitā nō dimittūtur c lxxxiX hoc aūt cōſiderari poteſt ꝙpcc̄a mortalia poſt hāc vitā nō dimittuntur Venialia vero dimitti poſſuntNā pcc̄a mortalia ſunt ꝑ auſionē a fine vltimo circa quē hō īmobiliter firmatur pꝰ mortē vt dcm̄ ē pccā v̓o venialia non reſpiciūt vltimū finē ſꝫ viāad vltimū fineQualit̓ in dāpnatis erit remorſus ⁊ v̓mis ꝯſcientie clxxxij.T ſi in dāpnatꝭ volūtates poſtmortem firment̉ in malo obſtinato ꝙ ſemper appetunt vt optimum ꝙ prius appetierunt Non ergodolebunt ſe peccaſſe quia nullus doletſe proſecutum eſſe ꝙ eſtimat optimūeſſe Sed ſciendum ꝙ dampnati ad vſtimā miſeriam ea que appetierant vtoptima. habere poſt mortem non poterūt Non enim ibi dabitur luxurioẜluxuriandi facultas aut iratis aut inuidis facultas offendendi vel etiam īpediendi alios et idem eſt de ſingulisvicijs Cognoſcent autē alios vel eos