tū ab aliqͦ intellectu ē inſtrumētū ip̄iꝰfinis āt motꝰ īſtrumēti ē forma a pͥncipali agente ꝯcepta q̄ ꝑ motū inſtrumenti in actū educỉ forma āt dīni ītellectꝰ qͣꝫ ꝑ motū celi ꝯplet ꝑſcīo rerū ēꝑ viā gnationis ⁊ corruptionis Bn̄ationis āt ⁊ corruptionis vltimꝰ finisē nobiliſſima forma q̄ ē aiā huāna cuiꝰvltimꝰ finis ē vita et̓na vtsͣ on̄ſuꝫ eſt.Eſt ergo vltimꝰ finis motꝰ celi multiplicaᵇ hōim ꝓducendoꝝ ad vitā et̓nāhͦ āt multitudo nō p̄t eē infinita nā intentio cuiuſlibet intellectꝰ ſtat in aliqͦfinito Cōpleto ergo nū̓o hōim ad vitā et̓nam ꝓducendoꝝ ⁊ eis in vita et̓na ꝯſtitutis motꝰ celi ceſſabit ficꝭ motus cuiuſlibet inſtrumēti ceſſat poſtqͣꝫopꝰ fuerit ꝑfectū Ceſſante āt motu celi ceſſabit ꝑ ꝯn̄s oīs motꝰ in īferioribꝫcorꝑibꝫ n̄ ſolꝰ motꝰ qͥ erit ab aiā in hominibꝫ ⁊ ſic totū vniu̓ſum corꝑeū habebit aliā diſpoſitionē ⁊ forma ẜm illud apl̓ij ad coꝝ vij. p̄terit figura huiꝰmūdi¶ Aliqui in ꝑpetuo dāpnātur. clxxviOnſiderādū āt ē ꝙ ſi ē det̓miāta viā ꝑueniendi ad aliquē finēillū finē ꝯſeq̄ nō pn̄t qui ꝑ ꝯͣriam viā incedūt ā a rca viā deficiūt nō em̄ ſanat̉eger ſi cōtrarijs vtatur q̄ medicꝰ ꝓhibet n̄ forte per accn̄s Eſt aūt det̓miāta viā ꝑueniendi ad felicitatē vl̓ vitamet̓nam ꝑ v̓tutē Nō em̄ cōſeʳ aliqͥd finēſuū niſi per id ꝙ ſibi ꝓpriū eſt bn̄ oꝑādo neqꝫ em̄ plāta fructū faceret ſi natur al̓ modꝰ oꝑationis nō cōſeruaret̉in ip̄a. neqꝫ em̄ curſor ꝑueniret ad brauiū aūt miles ad palma n̄ vterqꝫ ſcd̓mꝓpriū officium rcē oꝑaretur Recte ātoꝑari hoīem ꝓpriā oꝑationē ē oꝑariip̄m ſcd̓m v̓tutē Nā vtus vniuſcuiuſꝫrei ē q̄ bonū facit hn̄tē ⁊ opꝰ eiꝰ bonūreddit Cū ergo vltimus finis hōis ſitvita eternā de qua dictū ē. non oēs adeā perueniūt ſꝫ ſoli qͥ ſcd̓m v̓tutē oꝑāt̉p̄terea ē on̄ſum ſupͣ ſb̓ dīna ꝓuidēª cōtineri nō ſolum res naͣles ſed etiā reshuānas ⁊ nō vl̓iū tm̄ ſed etiā ſingularium Ad eū āt qͥ curā hꝫ ſingulariū hōimpertinet p̄mia v̓tuti reddere et penas
pccō qꝛ pena ē medicina culpe ⁊ ordīātiua ip̄iꝰ vtsͣ habitum ē. v̓tutꝭ āt p̄miūfelicitas ē q̄ ex bōitate dīna hōi daturꝑtinet ergo ad deū hijs qͥ ꝯtra v̓tutemagunt nō felicitatē ſed contrariā id eſtpenā reddere ſcilꝫ extremā miſeriāVltima miſeria maloꝝ nō ꝯſiſtit ī mal̓huiꝰ vite. clxxvijOnfiderari āt oꝫ ꝙ ꝯtrarioruꝫAcōtrarij ſunt effectꝰ. oꝑationiſcd̓m v̓tutē ꝯtraria ē oꝑatio ſcd̓m maliciā oꝫ ergo ꝙ miſeria ad quā per oꝑationē malicie ꝑuenitur ꝯtraria ſit felicitati quā meret̉ oꝑaº v̓tutꝭ. cōtrariaāt ſunt vniꝰ gnis Cū ergo felicitas vltima ad quā ꝑuenitur per oꝑationemv̓tutis nō ſit aliqd̓ bonū hꝰ vite ſed pꝰhanc vitā vt ex ſupͣdictis pꝫ ꝯn̄s erit ꝙetiā vltima miſeria ad quā malicia ꝑducit ſit aliqd̓ malū poſt hāc vitā. ꝑ̄terea oīā bona vl̓ mala hꝰ vite inueniūt̉ad aliqd̓ ordīāri bona em̄ exteriora etetiā bona corꝑalia organice deſeruiūtad v̓tutē q̄ ē dircā via perueniendi adbeatitudinē apd̓ eos q̄ p̄dictꝭ rebꝫ bene vtūtur ſicut etꝭ apud eos qͥ eis male vtūt̉ ſunt inſtrumēta malicie ꝑ quāad miſeriam peruēitur Sil̓r etiā mala hijs oppoſita vtputa infirmitas vl̓paupertas ⁊ huiuſmōi qͥbuſdam ſuntad perfectū v̓tutꝭ qͥbuſdam ad augmētum malicie ẜm ꝙ eis diu̓ſimode vtūtur qd̓ aūt ordinaʳ ad aliud non ē vltimū p̄mium l̓ pena Nō ergo vltima felicitas l̓ miſeria in bonis vl̓ mal̓ hꝰ vite ꝯſiſtit ¶ In dāpnatis p̄cipua eritpena dampni ⁊ q̄ ip̄a ſit clxxviijOia v̓o miſeria ad quā ducᵗ malicia cōtrariat̉ felicitati ad quāducit v̓tus oꝫ ea q̄ ad miſeriā ꝑtinēt ſumere ꝑ oppoſitū illoꝝ q̄ de felicitate ſt̓dcā dcm̄ eſt aūt ſupͣ ꝙ vltima felicitashōis qͣꝫtum ad intellectum ꝯſiſtit in viſione d̓i plena. qͣꝫtum ad affectū v̓o ī hͦꝙ volūtas hōis in pͥma bonitate ſit īmobiliter firmata Erit ergo extremamiſeria in hͦ ꝙ intellectꝰ totaliter diuino luiē pͥuetur ⁊ affectꝰ a dei bonit ateobſtinate autatur et hͦ ē p̄cipua miſeria dāpnatoꝝ q̄ vocatur pena dāpni