Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
XXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

ꝯgnitio ⁊ ordinatio magis deſcendetad ſingularia qꝛ ſi aliqͥd ſinguloꝝ ꝯgnitioni gubernantꝭ ſubtrahatur determinatio ip̄iꝰ ſingularis eꝰ ꝓuidentiādiffugiet on̄ſum eſt aūt ſupͣ ꝙ nccē eſtoīā diuine ꝓuidētie ſb̓di et manifeſtūeſt ꝙ diuina ꝓuidentia perfectiſſiā eſtqꝛ qͥcquid de deo d̉ ſcd̓m maximū cōuenit ei Seʳ igitur ꝙ ordinatio ꝓuidētie ip̄iꝰ ſe extendit vſqꝫ ad mīmos effectus ſingulariū ¶Qꝭ gubernatiodīne ꝓuidētie īmediate ſe extendit adomnia. cxjEcūdū hͦ r̓ pꝫ ꝙ lꝫ rerū gubernatio fiat a deo mediātibꝫ cauẜ ſcd̓is qͣꝫtum pertinet ad ꝓuidēᵉ executionemtn̄ ip̄a diſpō ſeu ordinatio diuine ꝓuidentie īmediate ſe extendit ad oīā Nōem̄ ſic pͥma ⁊ vltima ordinat vt vl̓ia etſingularia cōmittat alijs diſponendaHoc em̄ apd̓ hoīēs agitur ꝓpt̓ debilitatem ꝯgnitōis ip̄oꝝ q̄ nō p̄t ſil̓ vacae̓pluribꝫ vn̄ ſuꝑiores gub̓natores diſponūt de magnis et mīma alijs diſponenda ꝯmittūt ſed deꝰ ſil̓ ml̓ta p̄t cognoſcere vts on̄ſum ē vn̄ nō retrahiturab ordīātōe maximoꝝ ꝑ hͦ ꝙ diſpēſatmīmaRoēs ꝓbare volentiū deūnō hrē ꝓuidentiā ſingularium. cxxjOſſet tn̄ alicui videri ꝙ ſingularia nō diſponātur a d̓o nullꝰem̄ ꝑ ſuā ꝓuidentiā diſponit n̄ q̄ cognoſcit deo āt ſingulariū ꝯgnitio deeſſevideri p̄t ex hoc ꝙ ſingularia nō intellectu ſꝫ ſenſu ꝯgnoſcūtur in deo āt qͥ ōnino incorporeꝰ ē nō p̄t eē ſenſitiā ſedōnino intellectiua cognitio p̄t ỉ alicurvideri ex hͦ ꝙ ſingularia diuina ꝓuidētia nō ordinētur Itē cū ſingularia ſintinfinita infinitoꝝ āt nō p̄t eē ꝯgnitio īfinitū eī ī qͣꝫtū hūiuſmōi ignotū ē viʳ gͦꝙ ſingularia diuinā ꝯgnitionē ⁊ ꝓuidentiā effugiāt Adhuc ſingl̓iū ml̓ta cōtingentia ſt̓ hoꝝ aūt nō ē certa ſciā cūỉ ſciām d̓i oꝫ eē certiſſimā viʳ ꝙ nec ſingularia ꝯgnoſcātur nec diſponātur ad̓o Preteria ſingularia n̄ oīa ſil̓ ſt̓ qꝛ qͥbuſdā ſuccedētibꝫ alia corrūpunt̉ eoꝝāt q̄ nō ſunt nō p̄t eē ſciā ſi ỉ ſingularium ſciām deus habeat ſeq̄t̉ ꝙ q̄dā ſcire incipiat ⁊ definat ex qͦ ſeʳ eū eē mu-

tabilem nō ỉ viʳ ſingularium cognitor⁊ diſpenſator eēSolutiones rōnū p̄miſſarū. cxxxiiijEd hec facile ſoluūtur ſi qͣs reiv̓itatem cōfideret Cū em̄ deusſeip̄m perfcē ꝯgnoſcat oꝫ ꝙ ꝯgnoſcatoē qd̓ ab ip̄o eſt quocūqꝫ mō Cū āt abip̄o ſit ōnis een̄tia ⁊ v̓tus entis creatiqd̓ aūt eſt ab aliqͣ virtute in ip̄o eſt neceſſe eſt ꝙ ſeip̄m ꝯgnoſcēdo ꝯgnoſcateen̄tiam entis creati et qͥcquid v̓tute īeo eſt ⁊ ſic ꝯgnoſcat ōniā ſingularia q̄v̓tute ſunt in ip̄o et in alijs ſuis cauſisnec eſt ſil̓e de cognitionē intellectꝰ diuini et noſtri vt prima rō procedebatNam intellectꝰ nr̄ ꝯgnitionē de rebuſaccipit per ſpēs abſtractas q̄ ſunt ſil̓itudiēs formarū et nō materie nec matarialium diſpōnum q̄ ſunt indiuiduationis principia. vn̄ intellectꝰ noſterſingularia cognoſcere non p̄t ſed ſolūvniuſalia Intellectꝰ aūt diuinus cognoſcit res per een̄tiam ſuā in qua ſicutin primo principio v̓tute cōtinetur n̄ſolum forma ſed etiā materia et iō nōſolū vniu̓ſaliū ſed ſingulariū eſt cognitor Sil̓r etiā nō eſt incōueniens deū īfinita cognoſcere qͣꝫuis intellectꝰ nr̄ īfinita ꝯgnoſcere nō p̄t Intellectꝰ em̄nr̄ nō p̄t fil̓ actu plura ꝯfiderare ⁊ ſic fiinfinita ꝯgnoſceret ꝯſiderando ea oporteret ꝙ nu̓aret īfinita vnū pꝰ vnūqd̓ eſt cōtra roēm infiniti ſed v̓tute etin potentia intellc̄s nr̄ infinita cognoſcere p̄t vtpote omnes ſpēs nu̓orum l̓ꝓportionum inqͣꝫtum habꝫ ſufficienspͥncipium ad ōnia cognoſcenda Deuſaūt ſil̓ multa cognoſcere p̄t vtsͣ on̄ſuꝫē ⁊ id per qd̓ oiā ꝯgnoſcit ſua eēn̄ª eſtcū ſufficiēs prīcipiū ſit oīā ꝯgnoſcēdinon ſolū aūt q̄ ſunt ſed que eē pn̄t Sicergo intellectus noſter potentia ⁊ v̓tute cognoſcit infinita quoꝝ ꝯgnitionis principium hꝫ ita deus onia infinita actu conſiderat Manifeſtum ē etꝙ licet ſingularia corruptibilia ⁊ tꝑalia nō ſil̓ ſunt tn̄ deus ſil̓ cognitionemhabꝫ ꝯgnoſcit em̄ ea ſecūdū modū ſuieē qd̓ eſt eternum ⁊ ſine ſucceſſione ſicut igitur materialia inmaliter ⁊ ml̓taꝑ vnū cognoſcit ſic ⁊ q̄ non ſimul ſunt