telligit qui ē bonū ꝑſcm̄ vt ex dictꝭ ptꝫBonū at̄ intellectū ex nccīte diligiturhoc āt fit ꝑ volūtatē nccē ē ergo volētem eē Itē on̄ſum ē sͣ ca. iij. deū eē pͥmum mouēs Intellectꝰ āt nō mouetn mediāte appetitū appetitꝰ āt ſeꝙͣsintellectū eſt volūtas oꝫ gͦ deū eē volentem ¶Q volūtas dei nō ē aliudqͣꝫ ſuū intelligere. xxxiijItet at ꝙ oꝫ d̓i volūtatē nichilaliud eē qͣꝫ ſuū intellectū Bonū em̄ intellectū cū ſit obiectū volūtatꝭ mouetvolentē ⁊ eſt actꝰ ⁊ ꝑfectio eiꝰ. in deoaūt nō differt mouēs ⁊ motū actus ⁊ponͣ ꝑfciō et ꝑfectibile vt ex ſuꝑioribꝫpꝫ oꝫ ergo ip̄am volūtatem diuinā eēip̄m bonū intellectū. hoc aūt eſt intellectꝰ diuinꝰ ⁊ een̄tia diuina Hoſuntasỉ dei nō eſt aliud qͣꝫ intellectꝰ diuinꝰ eteen̄ª eiꝰ Itē inter alias ꝑfcōes rerū p̄cipue ſunt intellectꝰ ⁊ volūtas cꝰ fignū eſt ꝙ inueniūtur in rebꝫ nobilioribus Perfcoēs āt ōniū rerū ſunt in d̓ovnū qd̓ eſt eꝰ een̄ª vtsͣ on̄ſum ē ca. xxijIntellectꝰ gͦ ⁊ volūtas ſt̓ in deo idē qd̓een̄tiaNꝭ voluntas diuina ē ip̄mvelle dei. xxxiiijHInc etiā pꝫ ꝙ volūtas diuina ēip̄m velle dei On̄ſum ē em̄ ꝙ volūtasin deo ē idē qd̓ bonū volitū ab ip̄o hͦ ātnō poſſet eē niſi velle eēt idē ꝙ voluntas cū velle ſit volūtati ex volitō Eſt gͦdei volūtas ſuū velle Itē volūtas deieſt idē ꝙ eiꝰ intellectꝰ ⁊ eꝰ een̄tia Intellectꝰ āt dei eſt ſuū intellige̓ ⁊ eēn̄tiaē ſuū eē ergo oꝫ ꝙ volūtas ſit ſuū velle Et ſic pꝫ ꝙ voluntas dei ſimplicitatinō repugnat ¶ Qꝭ oīā ſupͣdcā vnusarticulꝰ fidei ꝯp̄hendit. xxX hijs at̄ omnibꝫ q̄ p̄dcā ſt̓ colligere poſſumꝰ ꝙ deꝰ eſt vnusſimplex ꝑfectꝰ ⁊ infinitꝰ intelligens ⁊volens Que quidē oīā in ſymbolo fidei breui articl̓o ꝯp̄henduntur cū nosꝓfitemur credere in vnū deū ōipotētem Cū em̄ hͦ non deus a greco qd̓ dicitur theos dcm̄ videaʳ qd̓ quidē a theaſte dr̄ qd̓ eſt videre l̓ ꝯſiderare in ip̄onoīe dei manifeſtatur ꝙ ſit intelliges⁊ ꝑ ꝯn̄s volens In hͦ em̄ ꝙ dicimꝰ eūvnū excluditur deoꝝ pl̓alitas ⁊ oīs cō
poſitio Nō em̄ ē ſimpl̓r vnū niſi qd̓ ēſimˣ Per hͦ aūt ꝙ dicimꝰ ōipotentemoꝫ ꝙ ſit infinite v̓tutꝭ cui nichil ſubtrahi poſſit. in quo etiā includiʳ ꝙ ſit infinitus ⁊ ꝑfectꝰ. nā v̓tus rei ꝑfcōnē een̄tie eiꝰ cōſequitur¶ Q etiā gētilesꝑ hͨ ꝯtinge̓ potuerūt ad ꝯſiderationeꝫdcōꝝ de deo. xxxEc quidē q̄ in ſuꝑioribꝫ de deoſunt tradita a pluribꝫ etiam gentiliumph̓is ſb̓tiliter ꝯſiderata ſt̓ Quare nonnulli eoꝝ circa p̄dcā errauerūt Et qͥ inhūs verū dixerūt poſt longā ⁊ laborioſam inqͥſitionē ad v̓itatē p̄dcām ꝑuenire vix potuerūt Sunt alia de d̓o nobis tradita in doctrina xp̄iane religionis ad q̄ ꝑuenire nō poterāt circa queꝑ xp̄iana fidem vltra hūānū ſenſum inſtruimur Eſt aūt hͦ ꝙ cū deꝰ ſit vnꝰ etſimplex vt on̄ſum ē Eſt tn̄ deꝰ pr̄ deꝰfiliꝰ deus ſpūs ſcūs ⁊ hij tres nō ſunttres dij ſed vnꝰ deꝰ ſunt Qd̓ quidē qͣꝫtum poſſil̓e ē nob̓ ꝯfiderare intendi¶ Scd̓a ꝑs primi tractatꝰ. ꝙ in d̓o oꝫponere v̓bum. xxxvijCcipiendū ē aūt ex hijs q̄ sͣ dcāſunt ca zo. ⁊ ſequētibꝫ ꝙ deꝰ ſeip̄m intelligit ⁊ diligit Itē ꝙ intellige̓ in ip̄o ⁊velle nō ſit aliud qͣꝫ eiꝰ eē Quia gͦ deusſeip̄m intelligit oē āt intellectū in intelligente eſt oꝫ deū in ſeip̄m eē ſicut ītellectū in intelligente Intellectū āt ꝓutē in ītelligente ē v̓bum qd̓dam intellectus Hoc em̄ exteriori v̓bo ſignificamus qd̓ interiꝰ intellectu ꝯp̄hendimꝰſunt em̄ ẜm ph̓m voces ſigna intellectuum Oꝫ gͦ in deo ponere v̓bū ip̄iꝰQꝭ v̓bū dei dicả ꝯceptio intellectꝰ diuini. xxxviijD aūt qd̓ intellectu ꝯtinẻ vt interiʸ v̓bū in ꝯīvſu loquēdi ꝯceptio intellectꝰ d̉ Nā corꝑaliter aliqͥd ꝯcipi dicit̉ qd̓ in vtero aiālis viuentis virtuteviuifica format̉ vt mare agente ⁊ femina paciente in qͣ fit ꝯceptio ita ꝙ ipſum ꝯceptū ꝑtinet ad naturā vtriuſqꝫqͣſi ſcd̓m ſpēm ꝯforme Qd̓ āt intellectus ꝯp̄hendit in ītellectu formaʳ intelligibili qͣſi agente ⁊ intellectu qͣſi paciēte ⁊ ip̄m qd̓ intellectū ꝯp̄henditur ītraintellectū exn̄s ꝯforme et intelligibili