Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
XIIv
Einzelbild herunterladen
 

deo ꝯuēit r̄moue̓ ⁊ ꝑ v̓ᵐ ſuū qͦ vniu̓ſaꝫꝯdidit caturā De irreꝑabilitate aHgeloꝝ qͥdē pccm̄ r̄me geloꝝAdiū hrēn̄ potuit qꝛ ẜᵐ īmutabilitatē neʳ ſue īpēitibiles ſt̓ ab eo ī qd̓ ſemel ꝯu̓tūtᶻ hoīes āt ẜᵐ ꝯditioēs hūaᵗneʳ hn̄t mutabilē volūtatē vt n̄ ſolū diu̓ſa poſſint elige̓ l̓ boͣ l̓ mala ſꝫ ecꝭ pꝰ qͣꝫvnū eleger̄t ab iᵈ r̄cede̓ ⁊ ad illd̓ ꝯuertiEt hͨ mutabilitas in homīe maet qͣꝫdiucorꝑis vāitati ſb̓iecta vnit̉ Cū āt aiāa corꝑe fuerit ſeꝑata eādē īmutabilitatē hēbᵗ qͣꝫ āgelꝰ nūc hꝫ vn̄ ⁊ poſt mortēaiā hūana īpēitibil̓ ē nͨ p̄t de bono admalū ꝯu̓ti nec de malo ad bonū Sic gͦad dei bōitatē ꝑtinuit vt ꝑ filiū ſuū naturā huāꝫ collapſam repararet. De congruitate incarnationisOd at r̄ꝑatiōis tal̓ eē debuit q̄ ⁊neʳ r̄ꝑādē ꝯuēiret ⁊ morbo neʳ r̄ꝑāde. qꝛ cū hō ſit rōnal̓ neʳ libero arbiºp̄ditꝰ n̄ nccītaᵉ ext̓iorꝭ v̓tutꝭ ſꝫ ꝑ ꝓpriaꝫvolūtatē ad ſtatū rectitudīs ruocādꝰfuit. morbo ecꝭ qꝛ cū morbꝰ in ꝑuſitate exiſte̓t volūtatꝭ oꝑtuit r̄ꝑatioēꝫ fieri ꝑ hͦ ꝙ volūtas ad rcītudīem ꝑduce̓t̉volūtatꝭ āt hūāne rectitudo cōſiſtit inordīātiōe amoris qͥ ē pͥncipal̓ affectioordīātꝰ āt amor ē vt deū ſuꝑ oīa diligamꝰ qͣſi ſummū bonū ⁊ vt ī ip̄m refeaꝰoīa q̄ amamꝰ tqͣꝫ in vltīꝫ fine ⁊ vt in ceteris amādis ſeruetur debitꝰ ordo vtſ. ſpūaª corꝑalibꝰ p̄feāꝰ. Ad ꝓuocādūāt nr̄m amorē ī deū nichil magꝭ valerepotuit qͣꝫ ꝙ v̓bū dei ꝑ qd̓ fcā ſt̓ oīa adr̄ꝑatiōēꝫ nr̄e neᶻ ip̄āꝫ aſſumēt ⁊ vt ideꝫeēt d̓s ⁊ hō Pº qͥdē qꝛ ex hͦ maxᵉ d̓moſtraᶻ quātū deꝰ diligat hoīeꝫ ꝙ ꝓ eꝰ ſalutē hō fieri voluit nec eſt aliud qd̓ adamādū magꝭ ꝓuocet qͣꝫ ꝙ aliqͥs ſe cogͦnoſcat amari Dein̄ qꝛ hō hn̄s ītellcm̄⁊ afſcm̄ ad corꝑalia dep̄ſſum ad ea q̄ gͣſt̓ de facili eleuari n̄ poteat. facile ē āthōi cuilibꝫ vt aliū hoīēm diligat ⁊ cognoſcat. ſꝫ ꝯſiderae̓ diuiāꝫ altitudiēm ⁊in ea ferri ꝑ debitū amoris affectū nōeſt qͦrūlibet hoīꝫ ſꝫ eoꝝ qͥ ꝑ dei auxiliuꝫcū magno ſtudio ⁊ laboe a corꝑalibuſad ſpūaª ſb̓leuāt̉ Vt igit̉ ōibꝰ hōibꝰ facilis pate̓t via ad deū voluit deꝰ hō fieri vt ecꝭ ꝑuuli deū cogitae̓ ⁊ amae̓ poſ

ſent qͣi ſil̓em ſibi ⁊ ſic ꝑ id qd̓ cape̓ poſſent paulatim ꝓficerēt ad ꝓfecm̄ Perhͦ ecꝭ ꝙ deꝰ factꝰ ē hō data eſt ſpes hōivt ꝑuēire poſſit ad ꝑſcē btītudīs ꝑticipatioēm quā ſolꝰ deꝰ naͣlit̓ hꝫ hō em̄ſuā infirmitatē ꝯgnoſcēs ſi ei ꝓmitte̓ᶻꝙ ad btītudīēm ꝑuēiret cꝰ vix āgeli ſt̓capaces qͥ .ſ. ī viſiōe ⁊ fruitiōe dei cōſiſtit vix hͦ ſperae̓ poſſꝫ n̄ ex aliqͣ ꝑte dignitas hūane neᵉ ſibi on̄de̓t̉ quā tāti eſtimat deꝰ vt ꝓ eꝰ ſalutē hō fieri volueritEt ſic ꝑ hͦ ꝙ deꝰ factꝰ ē hō ſpem nobisdedit vt hō ecꝭ poſſit deo vniri ꝑ btāmfruitioēm Valꝫ ecꝭ hōi ꝯgniᵈ ſue dignitatis ex hͦ ꝙ deꝰ hūānā naturā aſſumpſit ad hͦ ꝙ afſcm̄ ſuū nulli creatue̓ ſb̓iceret. neqꝫ demoēs aūt qͣſcūqꝫ creatuās.colēdo ꝑ ydolatriā. neqꝫ corꝑalibꝰ creaturis ſe ſb̓ice̓t ꝑ inordiātū afſcm̄. Indignū em̄ ē cū hō tāte ſit dignitatꝭ ẜeſtimatioēm diuiāꝫ ⁊ ita deo ꝓpinquꝰvt deꝰ hō fieri voluerit ꝙ hō r̄bꝰ inferioribus deo inordiāte ſe ſubdat Quō ītelligatur deꝰ factꝰ eſt homoOm at diciꝰ deū hoīēꝫ fieri nemoeſtimet hͦ ſic accipiēdū eſſe vt deꝰꝯuertat̉ in hoīēꝫ ficꝭ aer fit ignis cū inignē ꝯuertitur Inmutabilis em̄ ē deinatura. corporea āt ſt̓ q̄ adīuicē ꝯu̓tūᶻſpūal̓ āt creatura in naʳꝫ corporeā nōꝯuertit̉. ſꝫ p̄t ei aliqͣlit̓ vniri ꝑ efficaciaꝫſue v̓tutꝭ ſic̄ aīa vnit̉ corꝑi Et qͣꝫuis humana natura ex aīa ꝯſtet ⁊ corꝑe. aiāāt nō corporee ſꝫ ſpūalis neʳ fit. ōis tn̄ſpūalis creatuā deficit a ſimplicitatediuiā ml̓to āpliꝰ qͣꝫ corporea creatur aa ſimplicitate ſpūal̓ neͣ. ſic̄ ỉ ſpūal̓ naᶻvnitur corporee ꝑ efficaciā ſue v̓tutisIta ecꝭ d̓s p̄t vniri tā ſpūali qͣꝫ corꝑaliEt ẜᵐ hūc modū diciꝰ deū hūane neʳ vnitū fuiſſe Eſt āt attēdēdū ꝙ vnūqd̓qꝫmaxīe viʳ id ēe qd̓ īuēit̓ in eo ēe p̄cipuūōia āt aª vidēt̉ eī qd̓ ē p̄cipuū adhere̓ ⁊ab eo qͦdāmō aſſumi inquātū illud qd̓ē p̄cipuū alijs vtit̉ ẜᵐ ſuā diſpōnē. qd̓ē māifeſtū ē n̄ ſolū ī adunatiōe ciuili ī qͣ pͥncipes cītatꝭ qͣi tota cītas eſſe vidēt̉ ⁊ alijs vtūᶻ ẜᵐ ſuā diſpōeꝫ tāqͣꝫ ſibiadherētibꝰ mēbris ſꝫ ecꝭ ī ordīātiōe naturali Quāuis em̄ hō natualit̓ ꝯſtet exaiā ⁊ corꝑe tn̄ pͥncipaliꝰ viʳ hō aiā eſſe