CES.LV

CES.LV

Comprehēdētes aūteū. duxerūt ad domūprincipis ſacerdotū.petrus vero ſequebat̉eū a longe. Accēſo aute igne in medio atrioet circūſtātibus illis.erat petrus in medioeorū. Que cū vidiſſetacilla quēdā ſedētemad lumē. et eū fuiſſetītuita dixit. Et hic cūillo erat. At ille negauit euꝫ dicēs. Muliernon noui illū. Et poſtpuſiliū. aliꝰ videns eūdixit. Et tu de illis es

Illud tamen plus confutat ingratum ꝙ eum tradiderit. qui cum eſſet dei filius. propter nos filiushominis eſſe voluiſſet. quaſi diceret propter te fuſcepi ingrate quod tradis hijpocrita. Auguſti.hoc ergo dominꝰ cum traderet̉. primo dixit. quodait lucas. Iuda oſculo filium hominis tradis. Deīde quod matheus. Amice ad quid veniſti. Deindeid quod iohannes cōmemorat. Quem queritis.Ambroſins. Oſculatus eſt autem eum dominusnon qūo ſimulare nos doceat. ſed ut neqꝫ ꝓditorerefugere videretur. et plus afficeret ꝓditorē cuiamoris officia nō negaret. Theo. zelant̉ autemdiſcipuli ⁊ gladios euaginant. Vnde ſequitur. Videntes autē hij qui circa ipſum erāt. quod futurūerat. dixerunt ei. Domine ſi percutimus in gladioSed qualiter habent gladios. qͥa mactauerat agnū ⁊ a mēſa diſceſſerāt. Alij autē diſcipuli querūtan percuterent. Sed petrus vbiqꝫ feruens ꝓ domino ꝑſuaſionem non expectat ſꝫ ꝑcutit ſeruum pontificis. Vnde ſequitur. Et ꝑcuſſit vnus ex illis ſeruum principis ſacerdotum. et amputauit auriculāeius dextraꝫ. Auguſti. De con. euan. Qui ꝑcuſſitſecundum iohānem petrus erat. quem ꝑcuſſit aūtmalchꝰ vocabatur. Ambro. Eruditus enim in lege petrus ꝓmptus affectu qui ſciret phinees reputatum ad iuſticiam ꝙ ſacrilegus peremiſſet. ꝑcuſſit principis ſeruum. Auguſt. de con. euan.Deinde lucas dicit. Reſpondens autem iheſus ait.Sinite vſqꝫ hūc. Et hoc eſt qd̓ matheus ꝯmēorat.conuerte gladium tuum in locum ſuum. Nec moueat quaſi cōtrariū ſit. quod lucas hūc dicit dominuꝫreſpondiſſe. Sinite vſqꝫ hūc. quaſi poſt iſtam percuſſionem ita dictū fuerit. vt placuerit ei vſqꝫ hūcfactum. Sed amplius fieri noluerit. Cum in uerb̓que matheus poſuit. intelligatur pocius totum factuꝫ. quo vſus eſt gladio petrꝰ. domino diſplicuiſſe. Illud eniꝫ verū eſt. ꝙ cum int̓rogaſſent dicentes. Domine ſi percutimꝰ in gladio tunc reſponditSinite vſqꝫ hūc. id eſt non vos moueat. quod futurum eſt. permittendi ſunt hucuſqꝫ progrēdi. hoceſt vt me apprehendāt. et impleantur que de meſcripta ſunt Nō eniꝫ diceret Reſpondens at̄ iheſusniſi ad īterrogacionē eoꝝ reſpōderet. nō facto petri. Sed inter moras verborū interroganciū dominum et illius reſpōdentis. Petrꝰ auiditate defēſionis percuſſit Sed non potuit ſimul dici que ſimul fieri potuerūt tūc ſicut dicit lucas ſanauit eūqui ꝑcuſſus erat Sequitur em̄. Et cum tetigiſſetauriculam eius ſanauit eum. Beda. Nunquā em̄ pietatis ſue dominus obliuiſcitur. Illi iuſto morteminferūt iſte perſequēciū vulnera ſanat Ambro.Sed cum dominus vulnere cruentū deterſit. miſteria diuina ſubiecit. vt ſeruus principis mundi nonnature condicione. ſed culpe auris vulnus exciperꝫqui non audiſſet verba ſapiencie. Aut ſi petrus volens ꝑcuſſit aureꝫ. docuit ꝙ aurē in ſpem habere n̄deberet. quam in miſterio non haberet. Sed quare petrus. quia ipſe ligandi et ſoluendi adeptus ēpoteſtatem. Et ideo tollit gladio ſpiritali aureꝫ īteriorem male intelligentis. Sed dominus ipſe refundit auditum. demonſtrans et ipſos ſi conuertātur. poſſe ſanari qui in paſſione domini vulnerati

ſunt. eo ꝙ omne peccatum fidei miſterijs abluat̉.Beda. Vel ſeruus iſte populꝰ eſt iudeoꝝ principibꝫ ſacerdotum in debito mancipatus officio. qͥin paſſione domini dexterā auriculam ideſt ſpiritalem legis intelligenciā perdidit. que ſcilicet aurispetri gladio deciditur. nō ꝙ ille ſenſuꝫ intelligēdi audientibꝫ tollat. ſꝫ diuino ablatum iudicio neglientibꝫ pandat. Verū eadem dexterā auris ī hisque in eodem populo crediderūt diuina dignacōepriſtino eſt reſtituta officio. Sequitur. Dixit aūtiheſus ad eos qui venerant ad ſe principes ſacerdotum et magiſtratus templi ⁊ ſemores. Quaſi ad latronem exiſtis cum gladijs et fuſtibꝫ. Criſoſto.Acceſſerūt em̄ nocte timentes multitudinis imꝑetum et ideo dicit quid vobis opus erat his armis īeū qui vobiſcū eſt ſemper. Et hoc eſt qd̓ ſequitur.Cum quottidie vobiſcum fuerim in templo. non extendiſtis manus in me. Cirill. Vbi non inculpatdominus preſides iudeoꝝ ꝙ non ſibi matur ē parauerant infidias mortis. ſed arguit eos qui temereopinabāt̉ eū ſe īuaſiſſe ipſo īuito. Ac ſi dicat. Tūc n̄cepiſtis me qꝛ nolebā. ⁊ nec nunc poſſetis. niſi meſponte veſtris ſubicerem manibus. Vnde ſequiturSed hec eſt hora veſtra .i. paruum tempꝰ cōcelſū eſt vobis exercēde in me veſtre ſuperbie patrevotis meis fauēte. Dicit eciam quod hec poteſtasē tēbris data .i. diabolo et iudeis inſurgēdi ī xp̄mEt hoc ē qd̓ ſubdit̉. et pt̄as tēbraꝝ. Beda. qͣſidiceret ideo aduerſū me ī tēbris cōgregamī. quiapoteſtas veſtra qͣ ſic cōtra lucem mūdi armami. intenebris ē. Queritur autem qͦmo iheſus principesſacerdotū. Agr̄atꝰ tēpli et ſeniores qͥ ad ſe venerunt. alloqui dicat̉. Cum apud alios euāgeliſtasnō ipſi veniſſe. verū in atrio caijphe expectantesminiſtros miſiſſe perhibeātur. ſed huic contrarietati dat̉ quod illi non per ſeipſos. ſed per eos qͦsmiſerunt ad apprehēdedum criſtū. in ſue iuſſionispoteſtate venerunt.Ambroſius. Nonītellexerūt infelicesmiſteriū. nec venerati ſūt tam clemētempietatis affectum ꝙetiam hoſtes ſuos n̄paſſus eſt vulnerariDicitur enim. Comp̄hendent es autē eumduxerūt ad domū pnͥcipis ſacerdotū. Cūlegimus teneri iheſūcaueamꝰ ne putemꝰeum teneri ſecunduꝫdiuinitatem ⁊ inuituquaſi infirmū. tenet̉em̄ et ligatur ſecūdūcorporis veritatem.Bedā. Pnͥceps at̄ſacerdotū cayphamſignificat qͥ ſecundūiohannem erat pōtifex anni illius. Auguſtinꝰ. de cō. euanSed primo ad ānam