CAPI.XXII.

appropinquauit iheſuvt oſcularet̉ eum. Iheſus aūt dixit ei. Iudaoſculo filiū homīs tradis. vidētes autem hijqui circa ip̄m erāt. qd̓futurū erat dixerūt eiDomine ſi ꝑcutimꝰ ingladio Et ꝑcuſſit vnꝰex eis ſeruū principisſacerdotuꝫ et amputauit auriculam eiꝰ dextrā Reſpondens autēiheſus ait Sinite vſqꝫhūc et cū tētigiſſꝫ auricula eius. ſanauit eūdixit aūt iheſꝰ ad eosqui venerāt ad ſe principes ſacerdotū et magiſtratus tēpli et ſeniores. Quaſi ad latronem exiſtis cū gladijset fuſtibꝫ. cū quotidievobiſcum fuerim in tēplo nō extendiſtis manus in me. Sed hec ehora vr̄a et poteſtastenebrarum.

Adhuc eo loquēteecce turba. et qui vocabat̉ iudas vnꝰ de xij.antecedebat eos. Et

Neqꝫ enim habent fortitudinis laudem qui ſtuporem magis vulnerum tulerint ꝙͣ dolorem. Nos ergo voluit erudire. quemadmodum mortem ⁊ qͦdeſt amplius. future mortis ineſticiam vinceremusDoles ergo domine non mea. ſed tua vulnera. Infirmatus eſt enim propter delicta noſtra. Et fortaſſe triſtis eſt ideo. quia poſt ade lapſum tali trāſitu nobis erat ex hoc ſeculo recedendū. vt mori eſſet neceſſe. Nec illud diſtat a vero. Sꝫ triſtis eratꝓ perſecutoribus ſuis quos ſciebat in malis ſacrilegij penas daturos. Grego. xxiiij. mora. Appropinquante etiaꝫ morte noſtre mentis in ſe certam̄expreſſit. qui vim quandaꝫ terroris ac formidinispatimur. cum per ſolucōnem carnis eterno iudicioꝓpinquamus nec immerito. quoniā anima poſt puſilluꝫ hoc inuenit. quod ieternum mutare nō poſſit. Theo. Quod auteꝫ humane nature foret premiſſa oracio non auteꝫ diuine vt dicunt arriam. patet eciam ex eo ꝙ ſudauit. Sequit̉ enim. Et factꝰeſt ſudor eius ſicut gutte ſanguinis decurrentis interrā. Beda. Nemo ſudorem hunc infirmitati deputet. quia contra naturaꝫ eſt ſudare ſanguinem.ſed pocius intelligat per hoc nobis declaratū. ꝙeffectum iam ſue precis obtineret. vt ſcilicet fideꝫdiſcipulorum quam terrena adhuc fragilitas argūebat. ſuo ſanguine purgaret. Auguſt. in ſentencijs proſperi. Orans eciam cū ſudore ſanguineo dominꝰ ſignificabat de corpore ſuo toto quod eſt eccleſia manatura martiria. Theo. Vel hoc ꝓuerbialiter dicit̉ de eo qͥ vehem̄ter fudauit. ꝙ ſudauitſanguinē. Volens igit̉ euangeliſta innuere ꝙ gͦſſis fudorum guttis madebat. ſumit guttas ſanguinis ad exemplum. Poſt hoc autem inueniens diſcipulos dormientes pre triſticia improperat eis. ſimul admonens vt orarent. Sequit̉ eniꝫ Et cuꝫ ſurrexiſſet ab oracionē et veniſſet ad diſcipulos ſuosinuenit eos dormientes pre triſticia. Criſoſto.Erat enim intempeſtum noctis. et diſcipuloꝝ oculi p̄anguſtia premebant̉. et erat ſomnꝰ non corporis. ſed meroris Auguſt. de con. euan. Non auteꝫexpreſſit hic lucas quota oracōne dominꝰ ad diſcipulos venerit. nihil tam̄ hoc matheo et marco repugnauit. Beda. Demonſtrat autē dominus conſequenter. quia ꝓ diſcipulis orauerit quos monꝫoracōnum ſuaꝝ vigilando ⁊ orando exiſtere participes. Sequit̉ eniꝫ. Et ait illis. Quid dormitis. ſurgite. et orate. ne intretis in temptacōnem The.Hoc eſt. Ne a tempracōe ſuꝑentur. Hoc enim eſtnon induci in temptacōnem. non demergi ab ea.Vel ſimpliciter nos iubꝫ orare. vt tranquilla ſit nōſtra vita nec immergamur in aliquod moleſtorumDiabolicum em̄ eſt et ſuperbum quēꝙͣ ſe in temptacōneꝫ p̄cipitare. Vnde et iacobꝫ non dixit. inijcite vos in temptacōnes. ſꝫ cū incideritis. omne gaudium eſtimate. de inuito voluntarium facientes.Glo. premiſſa or̄onecriſti ſubicit̉ de eiusꝓdicōne qua a diſcipulo ꝓditur. diciturem̄ adhuc eo loquēte ecce turba et qͥ vocabat̉ iudas vnus de

duodecim antecedebat eos Ciril. dicitaūt qui vocabat̉ iudas quaſi nomē eiushabēs exoſuꝫ. additaūt vnus de duodecīad ſignificanciam nequicie ꝓditoris namqui honoratus fuiteque apl̓is factꝰ eſtocciſionis cauſa ī criſtū Criẜ. Sic̄ eniminſanabilia vulneruꝫNec auſteris medicamētis obediūt nec demulcētibus. Sic aīavbi ſel̓ eſt captiuata⁊ ſeip̄am dederit cuicūqꝫ pct̄o nll̓m emolunitū ex admonicōnibus ꝯſequit̉ quodet inde accidit a ꝓdicionē non ceſſanti ꝙͣuis omī mō doctrineeſſet a xp̄o cohibitꝰvnde ſequit̉. Et appropinquauit iheſuvt oſcularet̉ eum.Ciril. Inmemor em̄glorie criſti putauitforſitan poſſe latēter agere auſus p̄cipuū dilectōis ſignūorganū efficere doliCriẜ. Non autē eſtdiſcedendum a fratrum admonicionē.qͣnꝙͣ nihl̓ ꝓpter noſtra verba eueniat nā et riuuli et ſi nullus hauriatfluūt. ⁊ ſi forſan non ꝑſuaſei̓s hodie poteris forſācras. Piſcator enim ꝑ totam diem vacua trahens recia circa ſero piſcem capit. Vnde dominus et ſi ſciret iudam nō conuertendū. nō deſtitit facere q̄ ſuaintererat. Sequitur eniꝫ. Iheſus autē dixit ei. Iuda oſculo filium hominis tradis. Ambroſi. Per īterrogacionem ꝓnunciandū puto. quaſi amantisaffectu corripiat proditorem. Criſo. Propriuꝫ at̄nomen ponit. quod magis dolentis erat. et reuocātis. ꝙͣ prouocanti ad iram. Ambroſius. Dicit at̄oſculo tradis. hoc eſt amoris pignore vulnus infligis. et pacis inſtrumento morteꝫ irrogas. Seruꝰdominū. diſcipulꝰ ꝓdis magiſtruꝫ electꝰ autorēCri. Non autē dicit. tradis magiſtrū tuū dn̄ꝫ tuuꝫbenefactorē. ſꝫ filiū hominis hoc eſt manſuetū ⁊ mitem. Qui ſi non eſſet magiſter et dominus. quia tamen taꝫ ſuauiter erga te geſſit. non eſſet a te prodendus. Ambroſiꝰ. Magna o domine ſignificacōpot eſtatis. magna diſciplina virtutis et conſiliuꝫꝓdicionis aperitur. et adhuc paciencia non negatur. Oſtendit deum quem ꝓderet. dum oculta maīfeſtat. Oſtendit quem traderet. dum dicit filiumhominis. quia caro non diuinitas comprehenditur