CADI.XXII.

Petrꝰ vero ait O homo non ſum. Et interuallo facto quaſi horevnius. alius quidamaffirmabat dicens vere et hic cuꝫ illo erat.nam et galileꝰ eſt. Etait petrus. O homo neſcio quid dicis. Et cōtinuo adhuc illo loqͥnte gallꝰ cantauit. Etconuerſus dominꝰ reſpexit petrū Et recordatus eſt petrus verbi domini ꝙ dixea̓t qꝛpriuſꝙͣ gallus cantetter me negabis. et egreſſus foras petrusfleuit amare.

ductꝰ eſt ſocerū cayphe. ſicut iohānes dicit. ꝙͣ ad cayham vtmatheus dicit. Marcus autē et lucas nōmen non dicunt pontificis. Criſoſto.Ideo aūt em̄ duciturad domuni pontificisvt de conſenſu principis ſacerdotum ſingula queqꝫ facerentilluc enim omnes conuenerant criſtuꝫ preſtolantes. magnꝰ at̄feruor petri oſtenditur qui non auffugitcum alios fugientesvidiſſet. Sequit̉ em̄Petrꝰ autē ſequebatur eum a longe.Ambro. Bene a lōge ſequebat̉ iam ꝓximus negatur neqꝫ eīnegare potuiſſet. ſicriſto proximus adheſiſſet. Sed in hoc fit reuerēdus ꝙ dominū nō reliquit. eciam cum timerēt mētus nature eſt. cura pietatis. Beda. Quod autem ad paſſionem euntemdominuꝫ a longe ſequitur petrus. ſignificat eccleſiam ſecuturam quod eſt imitaturā paſſioneꝫ domini. ſed longe differenter. Eccleſia enim ꝓ ſe patit̉at ille ꝓ eccleſia. Ambro. Iam autē in domo pnͥcipis ſacerdotum ignis ardebat. Vnde ſequit̉. Acceno autē igne in medio atrio ⁊ circūſtātibꝫ illiserat petrus in medio eorū. Acceſſit petrus. vt calefaceret ſe. quia clauſo domino calor mentis iam īeo refrīguerat Criſo. Tradite enim erāt perroclaues regni celoꝝ. credenda erat ei populoꝝ innumera multitudo. q̄ eſſꝫ mnuoluta peccatis. Eratautē petrus paulo durior. ſicut truncata ſerui pn̄cipis ſacerdotū declarat auricula. Hic igitur tamdurus tāqꝫ ſeuerus. ſi donum non peccandi fuiſſetadeptus. que venia commiſſis populis donareturqueꝫ diuina prouidenciā ꝑmiſit. ꝙ primo ipſe laberetur in peccatum. quo erga peccantes duriorēſentenciam proprij caſus intuitu temꝑaret. Et cūſe calefacere vellet ad prunas. acceſſit ad eum puella de qua ſequitur. Quem cū vidiſſet ancilla quedam ſedentem ad lumen. et eum fuiſſet intuita. dixit. Et hic cum illo erat. Ambro. Quid ſibi vult ꝙprimo eum prodit ancilla. cuꝫ viri vtqꝫ magis potuerint eum recognoſcere. niſi vt iſte ſexus peccare in nece domini videret̉. vt et iſte ſexus redimeretur ꝑ domini paſſionem. Petrus autem ꝓditusnegat. Malo enim negaſſe petrum ꝙͣ dominū fefeſliſſe. Vnde ſequit̉. At ille negauit dicens. Muliernon noui illum. Criſo. Quid ais o petre. Vox tuarepente mutata eſt. Os em̄ plenū fidei et amoris.in odium perfidiamqꝫ conuerſum eſt. Non tibi flagella. nondum ſunt admota tormēta. qui te interrogat nullus eſt eoꝝ qui autoritate ſui poſſit for

midinem incutere confitenti. mulier te ſimplici voce interrogat et forte nec proditura confeſſum.Nec tamen mulier ſed puella hoſtiaria. vile mancipium. Ambro. Sed ideo negauit petrus. quia ꝓmiſit incaute. non negat in monte. non in templo.non in ſua domo. ſed in pretorio iudeorum. Ibi negat. vbi iheſus ligatus eſt. vbi veritas nō eſt. Negans autem dicit. Non noui illum temerariū quippe erat. vt diceret quia nouerat eum. quem menshumana non poteſt ꝯprehendere. Nemo enim nouit filium niſi pater. Rurſum ſecūda vice criſtū negat. Sequit̉ emꝫ. Et poſt puſillū. alius videns eūdixit. Et tu de illis es. Augu. de con. euan. Intelligitur autem ꝙ in hac ſecunda negacōne. a duobꝰeſt compellatus ab ancilla ſcilicet quam cōmemorāt matheus et marcus et ab alio queꝫ comemoratlucas. Hoc ergo quod hic lucas dicit. ⁊ poſt puſillum. iam egreſſus erat ianuam petrus. et primumgallus cantauerat vt marcus dicit. Iam redierat.vt quemadmodū dicit iohānes. ad focuꝫ ſtans iterum negaret. de qua negacione ſequitur. Petrusvero ait o homo. non ſum. Ambro. Maluit eniꝫſe negare. ꝙͣ criſtum aūt quia videbat̉ negare criſti ſocietateꝫ. vtiqꝫ ſe negauit. Bedā. In hac atnegacōne petri dicimus. non ſoluꝫ ab eo negari criſtum. qͥ dicit eum non eſſe criſtum. ſed ab illo eciamqui cum ſit. negat ſe eſſe criſtianuꝫ. Ambro. Tercio qͦꝫ interrogatur. Sequit̉ em̄. Et interuallo facto quaſi hore vniꝰ alius qͥdam affirmabat. dicensVere et hic cum illo erat. Aug. de co. euan. Qd̓mathe. et mar. dicunt poſt puſillum. quantū eſſethoc temꝑis. maīfeſtat h̓ lucas dicendo. Et īteruallo facto quaſi hore vnius de hoc autem interuallotacet iohānes. Item quod matheus et marcus nonſingulari ſed plurali numero enūciant eos qui cumpetro agebant. cum lucas et iohānes vnū dicantfacile eſt intelligere aut pluraleꝫ numerū ꝓ ſingūlari vſitata locucone vſurpaſſe matheum et marcūAut qd̓ vnus maxime tanꝙͣ qui eum viderat affirmabat. cetcri autē ſecuti eius fidem petꝝ ſimul vrgebant. Iam vero illud quod matheus ipſi petrodictū aſſeuerat. nonne te vidi in orto. Marcus aut̄et lucas inter ſe illos de petro locutos. aut ſentenciam intelligimꝰ tenuiſſe eos. qui compellatum dicunt petrum. Tantum enim valet ꝙ de illo coramillo dicebatur. quātū ſi illi diceret̉. aut vtroqꝫ mōdictum. et alios hunc alios illuꝫ modū ꝯmemoraſſeBeda. Subdit autē. nam et galileus eſt. Non ꝙalia līgua galilei atqꝫ alia loquerentur. Hieroſolimite. qui vtriqꝫ fuerūt hebrei. ſed ꝙ vnaqueqꝫꝓuincia et regio. ſuas habēdo ꝓp̓etates vſitatumloquēdi ſonū vitare non poſſit Sequit̉. Et ait petrus. O homo neſcio quid dicis Ambroſius. Hoceſt ſacrilegia veſtra neſcio. ſed nos excuſamus. ip̄enon excuſauit. Non em̄ ſatis eſt inuoluta reſponſioconfitentis iheſum. ſed aꝑta confeſſio. Et ideo petrus non de induſtria reſpondiſſe ſic inducit̉. quiapoſtea recordatꝰ ē. et tamē fleuit Beda. Soletaūt ſacra ſcriptura ſepe meritū cauſarū ꝑ meritumdeſignare temꝑū. Vnde petrus qui media noctepeccauit. ad gallicantum penituit Sequitur enimEt continuo illo adhuc loquēte. gallus cantau it.