LV.CAS.

Apparuit autem illi āgeius de celo confortans eum. Et factus īagonia ꝓlixiꝰ orabatEt factꝰ eſt ſudor eiꝰſicut gutte ſanguinisdecurentes in terramEt cū ſurrexiſſꝫaboracione et ueniſſet ad diſcipulos ſuos inuenitillos dormientes ꝑ triſticia. Et ait illis. qͥddormitis ſurgite et orate ne intretis ī temptacionem.

que. euan. Auulſus eſt autem ab eis quantum iactus lapidis tāquam tipice admonuerit. vt ī eumdirigerent lapidem id eſt uſqꝫ ad ipſū perducerētitencionem legis que ſcripta erat ī lapide. Gre.niſ enꝰ Quid autem ſibi vult flexus genuū de quodicitur. Et poſitis genubus orabat. humanus quidē vſus eſt pronos terre ſuplicare maioribus facto oſtendētes fortiores eē qui rogātur. Palā eſtauteꝫ humanaꝫ naturā nichil habere deo condignum. Et ideo honorifica ſigna que īuicem exhibemus fatentes nos humiliores eē reſpectu excellētie proximi trāſſumpſimus ad obſequia īcōꝑabilisnature. Vnde ille qͥ noſtros languores portauitac pro nobis īterceſſit per hominem quem ſūpſit.ge nuflectit orando. ſanctiens non eē ſuperbiendum orationis tempore. ſed ꝑ omnia humilitaticōformādum. quia deus ſuperbis reſiſtit. Dat autem humilibꝰ gratiam. Chri. Quelibet autemars verbis et operibus oſtenditur ab eo qui docꝫquia ergo dominus venerat docturus nos ꝙͣlibetvirtutem. ob hoc eadem dicit. ⁊ facit. Vnde quiauiſſerat verbis orare ne intrarent in temptationēhoc etiā opere docet. Sequitur enim Dicens. Pater ſi vis tranſfer calicem iſtū a me Naꝫ dicit ſi visquaſi ignorans an patri placeret. neqꝫ enim magis ardua cognicō eſt. hac cognicōe paterne ſubſtancie quam ipſe ſolus perſpicaciter nouit ſecunduꝫ illud. Sicut nouit me pater. ⁊ ego noui patrēNeqꝫ hoc dicit. quaſi reſpuens paſſioneꝫ Qui eniꝫconuiciatus eſt diſcipulo volenti eius paſſionempedire vt ſatanā eum vocaret poſt multa p̄coniaqͣliter crucifigi nolebat. Cur igit̉ ita dictum eſt.conſideres quantum erat audire. ꝙ deus ineffabilis qui quemlibet intellectum tranſcendit voluitvteruꝫ ſubire virgineum. lac fuggere. ⁊ humanaqueqꝫ pati. quoniā ergo fere incredibile erat. qͦderat futurum. Primo quideꝫ miſit ꝓphetas hoc nūciantes poſtea ipſe indutus carne veniens vt nonphantaſmā putaretur. permittit carneꝫ ferre naturales defectus. eſurire. ſitire. ⁊ dormire. laborare. affici. et anxiari. ob hoc et recuſat mortem veram humanitatem demonſtrans. Ambroſius.Dicit ergo. Si vis tranſfer a me calicem iſtum qͣſihomo mortem recuſans. quaſi deus ſentenciā ſuāſeruans. Beda. Vel tranſferri a ſe calicem poſtulat. non quidem timore paciendi. ſed miſericordia prioris populi. ne ab illo bibat calicem ꝓpinatum. Vnde et ſignanter non dicit tranſfer a me calicem ſed calicem iſtum. hoc eſt populi iudeorum.qui excuſacioneꝫ ignorancie habere non poteſt. qͥme quottidie vaticinantur. Dioniſius Alexandrnus. Vel ꝙ dicit. Tranſfer calicem iſtum ame. nōeſt hoc. nō adueniat michi. niſi em̄ aduenerit trāſferri non poterit. igitur vt ſenſit iā preſentem. cepit affici et triſtari et quaſi iā appropinquante eodicit. Tranſfer calicem hunc. Sicut em̄ quod p̄terit nec intactū eſt nec permanens. ſic ⁊ ſaluatorleuiter inuadenteꝫ temptacōnem flagitat pelli. ⁊hoc eſt non intrare in temptacionem. quod ꝯſuliteſſe orandum. ꝑfectiſſimus autem modus temptaciones euitādi manifeſtatur. cum dcitur. Veruntamen nō mea voluntas. ſed tua fiat. deus eniꝫ īex

pertus eſt malorum. Vult autem nobis bona largiri ſupͣ id quod petimꝰ. vel intelligimus. Ergoperfectam voluntatem patris quam ipſe noueratpetit ſortiri effectum. que eadē eſt ⁊ ſua ſcd̓m deitatem. Rēnuit autē impleri humanaꝫ voluntatemquam dicit ſuam. paterna voluntate minorem.Athanaſiꝰ. Geminum enim hic velle oſtendit.alterum quidem humanuꝫ quod eſt carnis. alterūvero diuinum. humanitas enim ob carnis fragilitatē recuſat paſſionem. ſed diuinus eius affectusaffectanter eam ſubijt. eo ꝙ non eſſet poſſibile eum detineri a mortē. Gregoriꝰ. iſe nus. Appolimaris autem aſſerit ꝙ criſtus non habuit ſecundum terrenaꝫ naturam ꝓpriam voluntatē. ſꝫ ſolum in criſto eſt voluntas dei qui de celo deſcendit. Dicat ergo quam voluntatem vult dominꝰ nequaꝙͣ euenire. Neqꝫ enim deitas aufert ꝓpriam voluntatē. Beda. appropinquās etiaꝫ paſſioni ſaluator. infirmanciū in ſe vocem ſumpſit. vt cum hͦimminet. quod fieri volumus ſic per infirmitatempetamus. vt non fiat quātinus ꝑ fortitudinē parati ſimus. vt voluntas conditoris noſtri etiā contra noſtrā voluntatem fiat.Theo. Vt nobis īnoteſceret or̄ois virtus. quatmus eā adꝟſis pp onamꝰ. Orāsdominꝰ ab angelo cōfortatur. vt dicitur.Apparuit autem illiangelus de celo confortans eum BedaAlibi legimus qꝛ angeli acceſſerūt et mīſtrabant ei. In documento ergo vtriuſqꝫnature angeli ⁊ ei miſtraſſe et eum confortaſſe dicuntur. Creator eniꝫ creature ſuenon eguit preſidio ſꝫhomo factus. ſicut ꝓpter nos triſtis ē. itapropter nos ꝯfortatur. Theophilus.Quidam autem dicunt. quoniam apparuit ei angelus glorificans eum dicens. Domine tua eſt virtꝰ.tu nanqꝫ pōtes contra mortem et infernum genuſhumanum liberare. Criẜ. Et quia nō phantaſtice ſed vere noſtram carnē ſuſcepit. vt approbet diſpenſacionis veritatem. et oppilet hereticorū oraqueqꝫ humana ſuſtinet. Sequitur enim. Et factuſin agonia prolixiꝰ orabat. Ambro. Horrēt pleriqꝫ hoc loco. qui triſticiam ſaluatoris ad argum̄tum mnolite pocius a principio ꝙͣ ſuſcepte ad tempus infirmitatis inclinant. Ego autem non ſolum.excuſanduꝫ non puto. ſed nuſqͣꝫ magis pietatē eiꝰmaieſtatemqꝫ demiror. Minus eniꝫ contulerat inihi. niſi meum ſuſcepiſſet affectum. Suſcepit enimtriſticiam meam vt mihi ſuam leticiam largireturConfidenter triſticiam nomino. quia cruceꝫ predico. Debuit ergo dolorem ſuſcipere. vt vinceret.