.XXII.CAPI.

Ait autem dominꝰ.ninoni. Simon. Eccelathan. expetiuit vos.vt cribraret ſicut triticum. Ego autem ro

gaui ꝓ te. vt nō defici16ſ0 dami0430 1971at fides tua. Et tu alieadem pro. ella cumquādo ꝯuerſus. confirceteris potuiſſe con0ma fratres tuos. QuiA6 Edixit ei. Domine tecu3. Eſochanasparatus ſum et in carexpetiuit vos. vt cricerem ⁊ in mortem irebrauot ſi 51 1909t 0 ꝯ5Et ille dixit. Dico tir0. vbi petre. Nō cantabitticum purgat ventihodie gallꝰ. donec ter0quo docet nullius fiabneges noſſe me.32permittēte temptari. Theoph̓. Hoc aūt petro490095 H9 009 95L.4900 N0012tum pertinet ad humanam naturam et lubricū mētis noſtre. non decet. vt preeſſe ceteris velint. Et040 00100 16 9010060 9 10. QZ 5dixit. Ego permiſi. ſed oraui. humiliter enim loqͥtur tendens ad paſſionem. vt humanitatem demōſtret. Nam qui non deprecatione. ſꝫ imperio dixerat. Super hanc petram edificabo eccleſiam meaꝫ.09300coerceret. Non autem dixit rogaui vt non neges.ſed ne deſeras fidem. Theoph̓. Nam et ſi paululum agitandus ſis. habes tamen reconditum ſemen fidei ꝙͣuis d̓iecerit folia ſpiritus tēptatoris.viget radix. petijt ergo ſathanas te ledere tanꝙͣ94149 E005pro te ſim deprecatus tu tamen delinques. Vndeſequitur. Et tu aliqn̄ ꝯuerſꝰ ꝯfirma fratres tuosM. 19ſ 6t 9 me l97 00 06nitueris. corrobora ceteros. cū te principeꝫ apoſtolorum deputauerim. Hoc enim decet te qui mecum robur es et petra eccleſie. Hoc autem intelligendum eſt non ſoluꝫ de apoſtolis. qui tūc erāt.vt roburarētur a petro ſꝫ ⁊ de omnibꝰ qͥ vſqꝫ adfinem mundi futuri ſunt fidelibus. ne ſcilicet ali0301 C913apoſtolus denegauit. ac iterum per penitentiamobtinuit prerogatiuam. vt eſſet antiſtes mūdi.Admirare igitur exuberantiam diuine patientiene diffidere diſcipulum faceret nondum patratocrimine largitus eſt veniam. ac iterum ip̄m in apoſtolico gradū reſtituit dicens. Confirma fratrestuos. Deda. Quaſi dicat. Sicut ego tuam fideꝫne deficiat orādo protexi. ita tu infirmiores fr̄es.ne de venia deſperent confortare memento Ambroſius. Caue ergo iactantiaꝫ caue ſeculum. Illeiubetur confirmare fratres ſuos qui dixit omīa reliquimus et ſecuti ſumus te Beda. Quia vero ſedominꝰ dixerat pro fide petri rogaſſe conſciꝰ illepreſentis affectus fideiqꝫ feruētis. Sed futuri caſus neſcius. non credit ſe vllatenus ab eo poſſe deficere. Vnde ſequitur. Qui dixit ei. Domine tecum

columnaꝫ virtutum. Filiꝰ ergo dei ſecum permanentes in temptationibꝰ eternū ducit ad regnumSi enim complantati facti ſumꝰ ſimilitudini mortis eius. ſimul ⁊ reſurrectionis erimus. Vnde ſed̓tur. Et ego diſpono vobis. ſic̄ diſpoſuit mihi pat̉meus regnum. Beda regnum dei non eſt d̓ hocmundo. Non autem equalitas ad dominum ſed ſimilitudinis emulatio eſt. Solꝰ enim xp̄s plena imago dei eſt. ꝓpter expreſſam in ſe paterne gratitudinis vnitatem. Iuſtus autem homo ad imagineꝫdei eſt. ſi ꝓpter imitandam diuine conuerſationisſimilitudinem mundum hunc dei cognitione ꝯtemnat. Vnde ⁊ corpꝰ chriſti edimus vt vite eternepoſſumus eſſe participes. ꝓpter quod ſequit̉. Vtedatis ⁊ bibatis ſuper menſam meā in r̓gno meo.Non enī victꝰ nob̓ ⁊ potus premij loco ſpondet̉ ſꝫcōmunicacio gracie celeſtis et vite. Beda. Velmenſa ꝓpoſita omnibus ſanctis ad fruendum celeſtis eſt gloria vite. qua qui eſuriūt ⁊ ficiunt iuſticiam ſaturabuntur fruendo d̓ſiderato gaudio veriboni. Theo. Non autem hoc dixit quaſi futurisillic corporalibus eſcis. ⁊ quaſi regno ſuo ſenſibilifuturo. erit enim illic angelica conuerſatio ſic̄ ſaduceis predixit. Sed ⁊ paulus dicit non eſſe regnum dei eſcam ⁊ potum. Cirillus. Sed ex hijs q̄ſunt aput nos ſpiritalia deſignat. Nam prerogatiua quadam funguntur aput reges terrenos. quieis quaſi conuiue conſident. Ex humano ergo iudicio oſtendit. qui aput eū in primis honoribus ſtatuent̉. Be. Hec eſt enim imnuitatio dextre excelſi.vt qui nunc humiles gaudent miniſtrare conſeruis. tunc ſuper domini menſam. ſublimes vite perpetue dapibus alantur. Et qui hic in temptacionibꝰ iniuſte iudicati cum domino permanent. illiccum eo ſuper temptatores ſuos iuſti iudices veniant. Vnde ſequit̉. Et ſedeatis ſuper thronos. xij.iudicantes. xij. tribus iſrahel. Theo. Hoc eſt cōdemnantes ex duodecim tribubus infideles. Ambroſius. Non autem. xij throni tanquā aliqua corporalis ſunt receptacula ſeſſionis. ſed quia ſcd̓mdiuinam ſimilitudinē iudicat xp̄us cognitione cordiū. n̄ int̓rogatōe factoꝝ vtutē r̄mūerās īpietatē ꝯdēnās. Ita apl̓i. in iudiciū ſpiritale formāt̉.remuneratiōne fidei. execratione perfidie virtuteerrorē redarguētes. ſacrilegos odio perſeq̄ntes.Criſoſtimus. Nunquid autem illic ſedebit ⁊ iudas. Sed conſidera ꝙ lex ē data a deo ꝑ hieremiāSi quid boni promiſero. ſi cenſearis indignꝰ mulctabo te. Et ideo loquens cum diſcipulis. non ſinpliciter promiſit. ſꝫ addidit. Qui permanſiſtis mecum in temptationibꝰ. Beda Ab eius ergo ſublimitate promiſſi iudas excipitur. Nā et anteꝙͣ hecdominus diceret. exijſſe credendus eſt. Excipiunt̉et illi quicunqꝫ auditis incomprehenſibilis ſacram̄ti verb̓ abierunt retro. Be. Ne gloriarent̉ vndecim apoſtoli. et ſuis viribꝰ tribuerēt.ꝙ ſoli pene īter totmilia iudeoꝝ dicerētur in tēptationibꝰꝑmanſiſſe cū domīo.oſtendit eos ſi non iu

uaris ſe domini eēnopitulatiōe ꝓtecti.eadem pro. ella cumceteris potuiſſe conteri. Vnde ſequitur.Ait aūt dn̄s ſimoni.ſimō. Ecce ſathanasexpetiuit vos. vt cribraret ſic̄ triticum ideſt expetiuit vos tēptare. ⁊ velut qͥ triticum purgat ventilando cōcuttere. Inquo docet nullius fidē a diabolo. niſi d̓opermittēte temptari. Theoph̓. Hoc aūt petrodixit. eo ꝙͣ forcior alijs erat. et ſuperbire poteratin hijs que promiſſa erant a chriſto. Cirillus.Vel vt oſtendat ꝙ homines nihil exiſtentes quantum pertinet ad humanam naturam et lubricū mētis noſtre. non decet. vt preeſſe ceteris velint. Etideo omiſſis ceteris venit ad petrum ceteris prelatum. Vnde ſequitur. Ego autem rogaui pro tevt non deficiat fides tua Chriſoſtomus. Nō aūtdixit. Ego permiſi. ſed oraui. humiliter enim loqͥtur tendens ad paſſionem. vt humanitatem demōſtret. Nam qui non deprecatione. ſꝫ imperio dixerat. Super hanc petram edificabo eccleſiam meaꝫ.et tibi dabo claues regni celorum. quomodo opꝰhabebat oratione vt ꝯcitatā vnius hominis amaꝫcoerceret. Non autem dixit rogaui vt non neges.ſed ne deſeras fidem. Theoph̓. Nam et ſi paululum agitandus ſis. habes tamen reconditum ſemen fidei ꝙͣuis d̓iecerit folia ſpiritus tēptatoris.viget radix. petijt ergo ſathanas te ledere tanꝙͣinuidens tibi de mea dilectionē. Sꝫ ꝙͣuis egometpro te ſim deprecatus tu tamen delinques. Vndeſequitur. Et tu aliqn̄ ꝯuerſꝰ ꝯfirma fratres tuosQuaſi dice̓t. Poſtꝙͣ me negato ploraueris ac penitueris. corrobora ceteros. cū te principeꝫ apoſtolorum deputauerim. Hoc enim decet te qui mecum robur es et petra eccleſie. Hoc autem intelligendum eſt non ſoluꝫ de apoſtolis. qui tūc erāt.vt roburarētur a petro ſꝫ ⁊ de omnibꝰ qͥ vſqꝫ adfinem mundi futuri ſunt fidelibus. ne ſcilicet aliquis credentium diffidat videns eum qui cum eſſꝫapoſtolus denegauit. ac iterum per penitentiamobtinuit prerogatiuam. vt eſſet antiſtes mūdi.Admirare igitur exuberantiam diuine patientiene diffidere diſcipulum faceret nondum patratocrimine largitus eſt veniam. ac iterum ip̄m in apoſtolico gradū reſtituit dicens. Confirma fratrestuos. Deda. Quaſi dicat. Sicut ego tuam fideꝫne deficiat orādo protexi. ita tu infirmiores fr̄es.ne de venia deſperent confortare memento Ambroſius. Caue ergo iactantiaꝫ caue ſeculum. Illeiubetur confirmare fratres ſuos qui dixit omīa reliquimus et ſecuti ſumus te Beda. Quia vero ſedominꝰ dixerat pro fide petri rogaſſe conſciꝰ illepreſentis affectus fideiqꝫ feruētis. Sed futuri caſus neſcius. non credit ſe vllatenus ab eo poſſe deficere. Vnde ſequitur. Qui dixit ei. Domine tecum