Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CAS..LV

ſceptionē noſtram. non ſuaEt duxit illū diabolꝰin monteꝫ altiſſimū etoſtendit ei oīa regnaorbis terre in monitotꝑis. et ait illi. Tibidabo poteſtatē hancvniuerſaꝫ et gloriā illoꝝ qꝛ michi traditaſūt. ⁊ cui volo do illaTu ergo ſi adoraueris cora me. erut tibioīa ſubdita. et rn̄dēsiheſꝰ dixit illi. ſcriptue. dn̄m deū tuū adorabis. ⁊ illi ſoli ſeruies.

qꝛ telū eſt diaboli. Sꝫ qͥd ſibi vult tal̓ ẜmo ſi filiꝰdei es. nͥ qꝛ cogͦuerat d̓i filiū eſſe vēturū ſꝫ veniſſeꝑ hāc īfirmitatē corꝑis n̄ putabat. Aliud explorantis. aliud tēptantis. iō ꝓfitet̉ ſe crede̓. ⁊ hoīconat̉ illude̓. Origē. Rogato aūt patre a filiopanē nec dāte lapideꝫ ꝓ pane iſte qͣſi aduerſariꝰet fallax ꝓ pane dat lapidē. Baſi. Suadebat qͥdeꝫ lapidibꝰ appetitū ſedare. hͦ ē p̄mutare deſideriū ab alimēto naturali ad exn̄tiaꝫ p̄ter nat̉aꝫ.Orige. Puto ec̄ ꝙ vſqꝫ hodie lapidē diabolꝰ oſtēdit. ⁊ hortet̉ ſingulos ad loquendū. dic̄ vt lapisiſte panis fiat. Si videris he̓ticos dogmatuꝫ ſuorū mendatiū ꝓ pane comede̓. ſcito lapidē eoꝝ eēſermonē quē moſtrat ei diabolꝰ. Baſilius. D iſſiꝑator aūt temptatōnū xp̄s. nō repellit a nat̉ afamē. Vn̄ ſequit̉. Et rn̄dit ad illū ih̓s. ſcriptū eſtqꝛ nō in ſolo pane viuit homo. ſꝫ in omī verbo deiTheophi. Quaſi dice̓t. nō ſolis panibꝰ hūana nat̉a ſuſtentat̉. ymo ſufficit verbū dei ad nutriendū vniuerſā nat̉aꝫ humanā. Taliter paſtus eſtiſraheliticꝰ ppl̓us colligēs ānis. xl. manna ⁊ gaudens volatiliū p̄da. Diuino ꝯſilio helias conuiuashabuit coruos. Heliſeus herbis agreſtibꝰ ſociosnutriuit. Ciril. Vel alit̓. Terrenis cibis terrenū noſtꝝ alitur corpꝰ. anima ꝟo rōnalis diuinoverbo vigorat̉ ad bonā hītudinē ſpūs. nō em̄ nāturā incorporeā corpꝰ alit. Grego. Vn̄ nō alitur virtꝰ pane. nec ꝑ carnes bn̄ ſe habet aīa ⁊ pīgueſcit. alijs epulis vita ſublimis educatur ⁊ creſcit. nutrimentū boni caſtitas panis. ſapiētia pulmentū. iuſticia potꝰ. impaſſibilis ſtatꝰ delectacōbn̄ ſapere. Ambro. Vides igit̉ quo gn̓e vtat̉armoꝝ quo hominē a ſpiritalis nequicie incurſione defendat aduerſū incitamēta gule. Nō em̄ qͣſideꝰ vtitur poteſtatē qͥd em̄ michi ꝓderat Sꝫ qͣſihō cōmuni ſibi accepit auxilio vt diuino pabulolectōnis intentꝰ famē corꝑis negligat. alimentūverbi acquirat. nō em̄ poteſt qͥ verbū ſequit̉. panem deſiderare terrenū. humanis em̄ diuina p̄ſtāre nō dubiū eſt. ſimul cū dicit. Nō in ſolo pane viuit homo. oſtēdit hominē eſſe temptatū hoc eſt ſuſceptionē noſtram. non ſuam diuinitatem.ritTheophilus. Primo inimicus xp̄m degula tēptauerat. ſic̄et adam. Deīde de cūpiditate ſiue auariciain hoc ꝙ on̄dit ei oīaregna mūdi. Vn̄ ſeqͥtur. Et duxit illū diabolꝰ et on̄dit ei omīaregna orbis terre inmom̄to tꝑis. Grego. in hō. Quid mirūſi ſe ꝑmiſit ab illo inmontē duci. qͥ ſe ꝑtulit̓ etiā a mēbris ipſius crucifigi. Theophi. Sꝫ qͣliter oſtendit ei omīa regna orbis t̓re. Quidā dicūtꝙ mēte hec eī on̄dit.

ego aūt dico ꝙ ſenſibilit̓ ⁊ in fantaſia appare̓ fec̄Tytus. Vel deſcripſit orbē verbo ⁊ velut qͣndam domū intentōii eiꝰ maīfeſtat vt exiſtimabatAmbro. Bene aūt in momēto tꝑis ſecularia etterrena mōſtrant̉. nō em̄ tam ꝯſpectus celeritasindicat̉. qͣm caduce fragilitas ptātis expͥmit̉. Inmonēto em̄ cūcta illa p̄tereūt. et ſepe honor ſecūli abijt anteqͣm venerit. Seqͥtur. Et ait illi. Tibidabo ptātem hāc vniuerſā ⁊ gloriaꝫ illoꝝ. quiamichi tradita ſūt. et cui volo do illa. GrecusIn vtroqꝫ mentiebat̉. neqꝫ em̄ habebat. nec ꝯferre poterat. quo catebat. nulliꝰ em̄ obtinet ptātēſed ad pugnā eſt aduerſariꝰ de̓lictus. Ambro.Alibi em̄ legis. qꝛ omīs poteſtas a deo eſt. itaqꝫa deo eſt poteſtatū ordinacō. amalo ambicō poteſtatis nec eſt ptās mala. ſꝫ is qui male vtit̉ poteſtate. Quid gͦ bonū eſt vti poteſtate. ſtudere honori. bonū. ſi deferat̉ nō eripiat̉. Diſtingue tn̄ hͦipſū bonū. alius em̄ bonus ī ſeculo. alius perfectevirtutis vſus. Bonū eſt em̄ deū quere̓. ⁊ cognoſcende diuinitatis ſtudiū nullis occupatōnibꝰ impediri. Quod ſi is qͥ deū querit. ꝓpt̓ fragilitatemcarnis ⁊ mētis anguſtias ſepe temptat̉. qͣntomagis qͥ ſeculū querit obnoxius eſt. Docem̉ ergo anibiconē deſpicere. eo ꝙ diabolice ſubiecit poteſtati. Tytus. Habet aut forenẜ gracia domeſticūꝑiculū. et vt dominet̉ alijs. pͥus ſeruit. curuat̉ adobſequiū. vt honorē donet̉. ⁊ dū vult eſſe ſublimior. ſimulata humilitate fit vilior. Vn̄ ſubdit. Tuergo ſi adoraueris corā me. erūt tibi omīa ſubditaCiril. Quomō tu cuius ſors eſt in extinguibilisflāma. qͣlit̓ oīm dn̄o que ſua ſūt. ſpōdes. putaſticultorē habere cuiꝰ mētu tremūt vniuerſa. Origenes. Vel alit̓ totū. duo reges certatim regnare feſtinant. peccati rex peccatoribꝰ diabolus. etiuſticie rex iuſtis xp̄s. ſcienſqꝫ diabolus ad hoc veniſſe xp̄m. vt regnū eius tolleret. oſtēdit ei omīaregnā mūdi. Nō quidem regnū ꝑſaꝝ medoꝝ. ſedregnū ſuū. quō regnaret in mūdo. qūo ſcꝫ alij regnent̉ a fornicacōe. alij ab auaricia. Et oſtēdit eiin puncto tꝑis. hoc eſt in pn̄ti tempoꝝ curſu. qꝛad ꝯꝑaconem eternitatis. pūcti obtinet inſtat.Neqꝫ em̄ neceſſariū habebat ſaluator vt ei diuciꝰhuiꝰ ſeculi negocia mōſtrarent̉. ſꝫ ſtatim vt acieꝫluminū ſuoꝝ ad ꝯtemplanduꝫ vertit. ⁊ pct̄a regnantia et eos qͥ regnarent̉ a vicijs ꝯſpexit. dicitergo ad eū. Veniſti vt aduerſꝰ me de imꝑio dimices. adoramē ⁊ accipe regnū qd̓ teneo. Veꝝ dn̄svult quidē regnare. ⁊ qͣſi iuſticiā vt abſqꝫ peccato regnēt. vult gētes ſibi eſſe ſubiectas. vt ſeruiant veritati. nec ſic vult regnare cet̓is. vt ip̄e regnet̉ ab alio. Vn̄ ſequit̉. Et reſpondens iheſus etdixit illi. ſcriptū eſt. dn̄m deū tuū adorabis. ⁊ illiſoli ẜuies. Beda. dicēs diabolus ſaluatori ſi ꝓcidens adoraueris me. ecōtrario audit. ꝙ ip̄e magiſter adorare euꝫ debeat qͣſi dn̄m et deum ſuum.Ciril. Qualit̓ aūt ſi ſecunduꝫ he̓ticos filius eſtcreatura. adorator. qd̓ crimē inferret̉ aduerſuseos. qͥ ẜuierūt creature ⁊ nō creatori. ſi filiū ſecūdū eos creaturā exiſtentē colimꝰ tanqͣm deum.Origenes. Vel aliter hoc inquit om̄s ꝓptereamichi volo eſſe ſubiectos. vt dn̄m deū adorent. ⁊