XIX.

Dico aūt vobis. qꝛquicūqꝫ dimiſerit vxore ſuā. niſi ob fornicationē et aliā duxerit.mechat̉. et qui dimiſſam duxerit mechat̉.

et patrem. et non ſimpliciter virum mulieri dixitaduenire. ſed cōiungi. ex ip̄o modo locutōis indiuiſibilitatē on̄dens. Sꝫ ⁊ maiorē copulā adiūxitcū dixit Et er̄t duo in carne vna. Augꝰ. de cō.euā. Hec tn̄ verba cum pͥmi hominis fuiſſe ſcriptura teſtet̉. dn̄s tn̄ hic deum hoc dixiſſe declaratvt hinc intelligeremꝰ ꝓpter extaſim q̄ p̄ceſſeratin adam hoc diuinitꝰ tanꝙͣ ꝓphetā dice̓ potuiſſeRemi. Miſteriū em̄ hoc apl̓us in xp̄o ⁊ eccleſiaDn̄s em̄ ih̓us xp̄us qͣſi patrē deſeruit cū de celisad terrā deſcēdit. et matrē deſeruit .i. ſinagogaꝫꝓpter infidelitatē. et adheſit vxori ſue ſancte .ſ.eccleſie. ⁊ ſunt duo in carne vna. id eſt xp̄s et eccleſia in vno corꝑe. Chriẜ. in omē. Poſtꝙͣ ꝟoveteris legis et verba ⁊ facta induxit cū poteſtate iam et ip̄e interp̄tat̉ ⁊ legeꝫ inducit dicēs. itaqꝫ iam non ſunt duo. ſed vna caro. Sic em̄ qui ſpiritaliter ſe diligūt. vna anima eſſe dicunt̉. dicēteſcriptura. omniū credentiū erat cor vnū ⁊ animavna. ſic vir et vxor qui carnaliter ſe diligūt vnacaro eſſe dicunt̉. Quēadmodū igit̉ carneꝫ incide̓eſt ſordidū ita ⁊ mulierem diuidere eſt iniquum.Augꝰ. xxiiij. de ciui. dei. Vnum etiā dicunt̉ veꝓpter cōiunctione. vel ꝓpter originē femine. quede maſculi latere creata eſt. Chiẜ. in omē. Vlteriꝰ autē et deꝰ induxit dicens. Quod ergo deꝰcōiunxit homo non ſeparet. Demōſtrās ꝙ ⁊ p̄ternaturā ⁊ p̄ter legē eſt vxoreꝫ dimittere. Preternaturā quidē. quia vna caro diuidit̉. Preter legēautē quoniā deo cōpulāte ⁊ iubente nō diuidi vxor dimittit̉. Hiero. Deus em̄ cōiunxit vnā faciendo carnē viri ⁊ femine. hāc ergo homo nō pōtſeꝑare. ſed ſolus deꝰ. Non ſeꝑat qn̄ ꝓpter deſideriū ſecunde vxoris pͥma dimittit̉. Deus ſeꝑat quicōiunxerat. qn̄ ex ꝯſenſuꝓpter ſeruitutem dei ſichabemꝰ vxores quaſi non habētes. Augꝰ. cōtra fauſtū. Ecce iudei ex libris moyſi cōuincunt̉nō eſſe vxorē dimittendā. qui ſcd̓m voluntatē legis moyſi arbitrabant̉ ſe facere cū dimitterent.Simul et illud hic ipſo xp̄o atteſtāte ꝯgnoſcimꝰdeum feciſſe et cōiunxiſſe maſculū et feminam. qd̓manichei negādo dānant̉ xp̄i euāgelio reſiſtētesChriẜ. ſuꝑ math̓. Grauis eſt auteꝫ fornicarijsinterptatio caſtitatis. ſed contra rationē rn̄derenō poſſunt. veritati tn̄ credere non acquieſcunt.Conferūt ergo ſe ad patrocinium mioyſi ſicut homines malā cauſā habentes cōfugiunt ad potentes viros. vt ſi ꝑ iuſticiā non poſſunt vnicat perꝑſonā. Vnde ſequit̉. Dicunt illi. Quid ergo moyſes mandauit dari libellum repudij et dimittere.Hiero. Aperiūt calūma quā parauerat licꝫ dominꝰ nō ꝓpriam ſententiā ꝓtulerit. ſꝫ veteris hiſtorie et mādatoꝝ dei fuerit recordatꝰ. Chri.in omē. Si aūt dn̄s alienꝰ eſſet a veteri teſtamento nō decertaſſet ꝓ moyſe. neqꝫ que ſua ſūt monſtraſſet veteribꝰ ꝯuenire. Sed ineffabilis xp̄i ſapientia ⁊ ꝓ his excuſādo rn̄dit. Vnde ſequitur.Et ait illis. Quoniā moyſes ad duriciā cordis vr̄iꝓmiſit vobis dimitte̓ vxores veſtras. In qͦ liberat moyſen ab accuſatōne totū in illoꝝ caput cōuertit Augꝰ. contͣ fauſtū. Quanta em̄ erat duritia. q̄ nec ꝑ libelli interp̄tationē vbi diſuadendi

locus iuſtis et prudentibus tribuebatur. ſolui etflecti poſſet ad recipiendā vel reuocandā ꝯiugijcaritatē. Porro quā calliditate rep̄hendūt manichei moyſen tanꝙͣ cōiugia dirimentē. ꝑ libellūrepudij et laudāt xp̄m tanꝙͣ eiꝰ vinculū cōfirmātem cuꝫ ſcd̓m ſuā ſacrilegā ſententiā. Moyſen laudare debuerūt ſeꝑanteꝫ. quod cōiunxerat dyabolus. ⁊ xp̄m vituꝑare dyaboli ligamēta ſolidantēChriẜ. in omē. Deinqꝫ quia graue erat. quoddictum erat. ſtatim reducit ſermonē ad ant iꝙͣ legem dicens. Ab initio aūt ſic nō fuit. Hie. Qd̓dicit huiuſmōi eſt. Nūquid poteſt deꝰ ſibi eſſe cōtrariꝰ. vt aliud ante iuſſerit. et ſententiā ſuam nouo frāgit imperio. nō ita ſentiendū eſt. Sꝫ moyſes cum videret ꝓpter deſideriū cōiugū ſecundarum. que vel ditiores. vl̓ iuniores vel pulcrioreseſſent pͥmas vxores interfici. aut malā vitā duce̓maluit indulgere diſcidiū ꝙͣ odiū ⁊ homicidia ꝑſeuerare. Simulqꝫ cōſidera ꝙ non dixit. ꝓpter duritiā cordis veſtri ꝑmiſit vobis deꝰ. ſed moyſesvt iuxta apl̓um ꝯſiliū eſſet hoīs non imperiū dei.Chriſo. Propterea bn̄ dixit. quia moyſes hocꝑmiſit non p̄cepit. Qd̓ em̄ p̄cipimꝰ ſꝑ volumus.quod autē ꝑmittimꝰ. nolētes indulgemꝰ. qꝛ malam volūtatē hominū ad plenū ꝓhibere nō poſſumꝰ. Permiſit ergo nobis facere mala ne faceremꝰ peiora. gͦ hoc vob̓ ꝑmitt ēdo nō vob̓ dei iuſtitiā demō ſtrauit ſꝫ a pct̄o abſtulit culpā peccādi.vt quaſi ſcd̓m legē agentibꝰ vobis peccatū vr̄mnon videat̉ eſſe peccatū.Chriẜ. in omelia.Quia os illoꝝ opilauerat iam cum autoritate legeꝫ inducitdicens Dico autē vobis. quia quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſua niſiob fornicatōeꝫ ⁊ aliam duxerit mechat̉Orig̓. forte aūt dicet aliquis. qm̄ ih̓usdicēs. quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuā niſi ob fornicationē. ꝑmiſit vxorē dimitte̓ quēadmodū moyſesquē retulit ꝓpter duritiā cordis iudeoꝝ hoc p̄cepiſſe Sed ad hoc rn̄dendū. qm̄ ſi ẜm legē adultēra lapidat̉. nō ſcd̓m hoc intelligit̉ res turpis ꝓpter quam moyſes ꝑmittit libellū repudij Nec em̄in cauſa adulterij oportebat libellū dare repudijSed forſitā moyſes omnē culpā mulieris turpeꝫrem appellauit. que ſi inuēta fuerit in vxore ſcribit̉ ei libellꝰ repudij. Querendū eſt autē ſi ꝓpterſolam cauſā fornicatōis dimittere iubet vxoremquid eſt ſi mulier non fuerit fornicata. ſed aliudquid grauiꝰ fecerit. puta venefica inueniat̉. autinterfectrix filioꝝ. ſed dn̄s exponēs reꝫ alibi dixit. Qui dimiſerit excepta cauſa fornicatōis faciteam mecharidans ei occaſionē ſecundaꝝ nuptiarum. Hiero. Sola ergo fornicatō eſt q̄ vxorisvincit affectum. ymo cum illa vnā carnē in aliamdiuiſerit et ſe fornicatōe ſeꝑauerit a marito nondicit̉ teneri. ne virum qͦꝫ ſub maledictōe faciat dicente ſcriptura. Qui adulterā tenet ſtultus et impius eſt. Sicut em̄ crudelis eſt et iniquꝰ. qͥ caſtā