CAPI.XIX.

XIX.

CADITV. XIX.T factuꝫ ēcum cōſummaſſet iheſꝰ ſermōēsiſtos. miguit agalilea. ⁊ veīt in fines. Iudee trans Iordānem⁊ ſecute ſunt eū turbemultē. et curauit eosibi et acceſerūt ad euphariſei temptanteseum ⁊ dicentes. Si licet homini dimitterevxorē ſuam quacūqꝫex cauſa. Qui rn̄densait eis. Nō legiſtis qꝛqͥd fecit abncio. maſculuꝫ ⁊ feminam feciteos. ⁊ dixit. ꝓptē hocdimittet ho. patrem⁊ matrē. ⁊ adherebitvxori ſue. ⁊ erunt duo

confeſtini adhuc ꝙ in auribus habens benefitiumin maliciā abuſus ē. liberatōne a ꝓp̓o dn̄o ſibi data. Quid igit̉ ille fecerit. ſubditur. Et procidensconſeruus eius. rogabat eum dicens. pacienciamhabe in me ⁊ oīa reddā tibi. Orige. Conſideraſubtilitatem ſcripture. qm̄ ſeruus multoꝝ debitor talentoꝝ ꝓcidēs adorauit regem. Qui autemcentum debebat denarios ꝓcidens non adorabatſꝫ rogabat ꝯſeruū. dicēs. paciēciā habe ChriẜSed neqꝫ hec ꝟba ingͣtus ſeruus reueritus ē qͥbꝫſaluatus ē. Sequit̉ em̄. Ille aūt noluit Augu.de q̄ſt. euā .i. tenuit contͣ eū hūc animū vt ſupplicia illi vellet. ſꝫ abijt Re. i. magis ira exarſit vtab eo vindicta exigeret. ⁊ miſit eū in carcereꝫ donec redderet debitū .i. ap̄phenſo fratre vindictāab eo exegit Chriẜ. Vide dn̄i caritatē ⁊ ẜui crudelitatem. hic pro decemmilibꝫ talētis hic autēpro centum denarijs. hic conſeruū. hic autē dn̄mrogabat. ⁊ hic qͥdē totalem abſolucoēm accepitIlle aūt ſolā dilacōēm petebat. Cōdoluerūt qͥ nōdebebāt. Vnde ſequit̉. Vidētes aūt conſerui eiꝰq̄ fiebāt. ꝯtriſtati ſūt valde Orige. ꝑ cōſeruosintelligit̉ eccl̓ia. q̄ illū ſoluit ⁊ ligat Remi. Vl̓cōſerui forte angeli ſūt intelligendi aūt p̄dicatōres ſancte eccleſie ſiue qͥcumqꝫ fideles qͥ vidētesaliquē frēm. remiſſionem peccatoꝝ adeptum nōvelle miſereri cōſerui ſui cōtriſtāt̉ de eiꝰ ꝑdicōeſequit̉. Et venerūt et narrauer̄t dn̄o q̄ facta fuerant. Veniūt qͥdē nō corꝑe ſꝫ corde Dn̄o aūt narrare ē dolores ⁊ cōtriſtatōes cordis in ſuo affectu demōſtrare. ſequit̉. Tūc vocauit eū dn̄s ſuusvocauit qͥdem ꝑ ſentētiam mortis. et ab hoc ſecūlo migͣre iuſſit. ⁊ dixit ei. ẜue nequā. om̄e debitūdimiſi tibi. qm̄ rogaſti me Chriẜ. Et qn̄ qͥdē decem milia talēta debebat. nō vocauit eū nequamneqꝫ eſt cōuiciatus. ſꝫ miſertus. Quādo aūt contͣconſeruū ingͣtus eſt effectꝰ tūc dr̄. ſerue neꝙͣ.hoc ē qd̓ dr̄. Nōne gͦ oportuit ⁊ te Remi. ⁊ ſciēdū qꝛ ſeruus ille. nullum rn̄ſum legit̉ dn̄o dediſſeIn quo demō ſtrat̉ ꝙ in die iudicij. et ſtatim poſthāc vitam. om̄e argumentū excuſatōnis ceſſabitCriẜ Quia vero bn̄ficō non ē factus melior. relinqͥt̉ vt pena corigat̉. vn̄ ſequit̉. Et iratus dn̄seius tradidit eum tortoribus qͦaduſqꝫ redderetvniue̓ſum debitū. Non aūt ſimpliciter dixit. tradidit eū ſꝫ iratus qd̓ nō poſuit. qn̄ iuſſit eum vēdiNon enī hoc erat ire. ſꝫ magis amoris ad correpcionem. Nūc autē hec ſententia ē ſupplicij et peneRemi. Tūc enī dr̄. deꝰ iraſci qn̄ adue̓ſus peccatores vindicat. Tortores aūt dicūt̉ demones. qꝛſemper ad hoc ꝑati ſunt vt pditas aīas ſuſcipiat⁊ in pena eterne dānatōnis eas torqueāt. Nūqͥdautem poſtꝙͣ aliqͥs demerſus fuerit in eternā dānatōnem. poterit inuenire ſpatium corigēdi. autadditū exeūdi Non. ſꝫ qͦuſqꝫ ponit̉ ꝓ infinito ⁊ ēſenſus ſemper ſoluet. ſꝫ nunꝙͣ ꝑſoluet et ſemꝑ penā luet. Criẜ. Per hͦ gͦ on̄dit̉ ꝙ cōtinue .i. eternalite̓ puniet̉ neqꝫ reddet aliqn̄ Quāuis aūt irreuocabilia ſint chariſmata ⁊ dei vocatōes tn̄ tātūvaluit malicia vt ⁊ hāclegē ſolue̓ videat̉ Augͥde ver. do. Dicit enī deus. dimittite ⁊ dimitteturvobis. ſꝫ ego pͥor dimiſi. dimittite vel poſtea Nā

ſi nō dimiſeris. reuocabo te. ⁊ qͥcqͥd tibi dimiſerāreplicabo tibi Nō enī fallit aut fallit̉ xp̄ūs qͥ ſubiecit. dicēs. Sic ⁊ pr̄ meus celeſtis faciet vobis.ſi nō remiſeritis vnuſquiſqꝫ fratri ſuo de cordibꝫvrīs. Meliꝰ ē. n. vt clames ore ⁊ dimittas in corde ꝙͣ ſis blandꝰ ore ⁊ crudelis ī corde. Ideo enimdn̄s ſubdit de cordibus vr̄is. vt ſi per caritatemimponitis diſciplinā. de corde lenitas nō recedatQuid enī tam pium ꝙͣ medicus ferēs ferramentūSeuit ī vulnꝰ vt hō curet̉. qꝛ ſi vulnꝰ palpaturhō p̄dit̉. Hie. Ideo et dn̄s addidit. de cordibꝰvr̄is. vt omēꝫ ſimulacionem ficte pacis auerteretPrecipit gͦ dn̄s petro. ſub conꝑacōe regis domiin et ſerui qͥ debitor. x. miliuꝫ talentoꝝ a dominorogans veniam impetrauerat. vt ipſe qͦqꝫ dimittat cōſeruis ſuis minora peccātibꝫ Chriẜ. vultetiam docere faciles nos eſſe ad indulgēdū eis qͥnocuerūt nobis Maxime ſi ſatiſfaciāt. ⁊ dep̄cent̉ſibi veniā dari. Ra. Allegorice autē ſeruus hicqui decēm milia talentoꝝ debuit. Iudaicꝰ eſt populus decalogo legis aſtrictus. cui dn̄s ſepius dimiſit debita. quando ī anguſtijs conſtituti illiusmiſericordiam dep̄cabant̉. Sed liberati omēs debitores atrociter repetebāt ⁊ a gentili populoqͣſi ſibi obnoxio. circunciſionē et cerimonias legisexpetūt. Sed ⁊ ꝓphetas ⁊ appoſtolos crudelite̓trucidarūt. Vnde tradidit eos dominus in manꝰRomanoruꝫ vel malignorū ſpirituū. qui eternisChri. in omē. Dn̄scruciatibꝰ eos puniret.prius. Iudeam relinquens ꝓpter illorumemulationē. Nūc ibidē iā immorat̉ quiapaſſio ī ꝓximo futura erat. Nō tn̄ ad Indeā interim aſcēditſed intermino iudeeVnde dicit̉. et factūeſt cum conſum. Iheſus ſer. iſtos. migrauit a galilea Raba.Hic e̓go incipit narrare que in iudea fecit. docuit ſiue paſſꝰeſt. Et primo quidētrans Iordanem adorientē. Deinde etiāeis Iordāne quandoveīt Iericho et Betphage ⁊ iheruſalemVnde ſequit̉ Et venit ī fines iudee trasiordanē Chriẜ. qͣſiiuſtus dn̄s oīm ſic diligit alios ſeruos. vtalios non contem natRemi. Sciendū eſtaūt ꝙ omnis illa iſrahelitaꝝ ꝓuincia. generaliter iudea dicebat̉ ad cōꝑatōꝫ aliarū gentiū. Veruntn̄