et ego tui miſertꝰ ſuꝫEt iratus dominꝰ eiꝰtradidit eum tortoribus. quoāduſqꝫ redderet vniuerſum debitum. Sic et pater meus celeſtis faciet vobis. ſi non remiſeritisvnuſquiſqꝫ ſr̄i ſuo decordibꝰ veſtris.

tores verbi habent̉et quibus hoc eſt cōmiſſum. vt negotientur. Remi. Vel ꝑ ſeruos huius homīs regis deſignātur om̄shoīes qͦs ad laudandum ſe creauit. legēnature dedit. cū racionem ponit qn̄ vitāet mores et actus ſinguloruꝫ diſcutit. vtvnicuiqꝫ ſcd̓m ꝙ geſſit tribuat̉. Vnde ſequit̉ et cum cepiſſet rationē ponere. oblatꝰ eſt eivnus. qui debebat. x. milia talenta. Orig̓. Omnisautem vite noſtre ratio ponēda eſt a rege. quādoom̄ēs nos p̄ſentari oportuerit ante tribunal xp̄i.Nec hoc dicimꝰ. vt ſuſpitio ſit. ne forte res ip̄a neceſſarium habeat lōguꝫ tempꝰ. Voſēs em̄ deꝰ vētilare omniū mētes. cito omnia ab omnibus omnitemꝑe geſta ſingulis quibuſcūqꝫ faciet in mentēvenire et ineffabili quadā ꝟ tutē ditit autē Et cūcepiſſet rationeꝫ ponere. quia mitiū iudicij eſt vtincipiat a domo dei. In principio ergo ponēde rationis oblatꝰ eſt debitor talentoꝝ multoꝝ. quiſcꝫ multa fecerat damna et magna eī erant iniuncta. et nullum attulit lucrū qui forſitā tot talentaꝑdidit. quātos ꝑdidit homines. Et ideo talentorum multoꝝ eſt factus debitor. quonā ſecutꝰ eſtmulierem ſuꝑ talētum plūbi ſedentem. cuiꝰ nomēiniquitas. Hiero. Scio quoſdam iſtum qui debebat. x. milia talēta dyabolū interptari. Cuiꝰ vxorem et filios venūdādos ꝑſeuerate illo in maliciainſipientiā et malas cogitatōes intelligi voluntSicut em̄ vxor iuſti dicit̉ ſapiētia ſic vxor in iuſtiet peccatoris appellat̉ ſtulticia. Sed quō ei dimittat dn̄s. x. milia talenta. et ille nobis ꝯſeruis ſuisx. denarios non dimiſerit. nec eccleſiaſticē interp̄tatōis ē. nec a prudētibꝰ viris recipiēda Augꝰde ver. do. Ideo dicendū eſt ꝙ quia lex in deceꝫ p̄ceptis cōmendat̉. ille debebat. x. milia talentoꝝper quod om̄ia peccata ſignificat. que ſecundumlegem fiunt. Remi. Homo autē ſua volūtate ⁊ſpōte peccans ſuo conatu nullo modo ſurge̓ valiet non habet vnde reddat. quia nihil in ſe inueītper quod ſe a peccatis ſoluat. Vnde lequit̉. Cumautē non haberet vnde redderꝫ. iuſſit eum dn̄s venūdari ⁊ vx. e. ⁊ fi. ⁊ om̄ia que habebat. ⁊ reddi.Vxor quidē ſtulti eſt ſtultia. ⁊ carnis voluptas.ſeu cupiditas. Augꝰ. de que. euā. per hoc gͦ ſignificat̉ trāſgreſſore decalogi ꝓ cupiditate ⁊ pͥuisoꝑbꝰ. tanꝙͣ vxorē ⁊ filijs penas ſoluere debuiſſeqd̓ eſt p̄ciū eius. Pretiū em̄ venditi eſt ſupliciumdamnati. Criẜ. Hoc autē non ex crudelitate iuſſitſed ex ineffabili affectione. Vult em̄ eū terrere ꝑhas minas. vt ſupplicet et non vendat̉. Quod etfactum eſt. cū ſubdit̉ ꝓcidens autē ſer. ille rogaeum dicens. patientiam habe in me ⁊ om̄ia reddātibi. Remi. His autē verbis humiliatō ⁊ ſaluatio peccatoris demō ſtrat̉ dum dicit̉. procidens.In hoc vero ꝙ dicit patientiam habe in me. vox

exprimitur peccatoris poſcentis tempꝰ viuēdi.et ſparium corrigēdi. Eſt autē largā benignitaset clementia erga peccatores cōuerſos. quomamip̄e ſemꝑ paratꝰ eſt ꝑ baptiſmū. aut penitenciāpeccata dimittere. Vnde ſequit̉. Miſertꝰ autē dominus ſerui illiꝰ. dimiſit eum. et debitū dimiſit eiCriẜ. Vide autemdiuim amoris ſuꝑhabundantiā. petit ſeruꝰ ſolius temꝑis dilationē. ip̄e autēmaius eo qd̓ pecijt. dedit dimiſſione et ꝯceſſioneꝫtotiꝰ mutui volebat aūt et a pnͥcipio dare. ſed nolebat ſolū ſuum eſſe donū. ſed et ſupplicatōnis illius vt non incoronatꝰ abſcedat. Ideo autē anteꝙͣrationē ponerēt. debitū nō dimiſit. quia doce̓ voluit a quātis debitis eum liberat. vt ſaltē ita adconſeruos manſuetior fie ret. Et quidē vſqꝫ ad hͦque p̄miſſa ſunt acceptabilis fuit. eteniꝫ ꝯſenſuseſt et ꝓmiſit ſe reddere debitū. et ꝓcidens rogauit. et debiti magnitudinē cognouit. Sed q̄ poſtea fecit indigna fuere pͥoribꝰ ſequit̉. Egreſſusautem ſeruꝰ ille inuenit vnū de cōſeruis ſuis. quidebebat ei centū denarios. Augꝰ. de ver. do.Quod aūt dicit̉. ꝙ debebat eī centu denarios. abeodem numero. ſcꝫ decem ſumit̉. qui eſt numerusle gis. Nam et centū centies fiūt deceꝫ milia. ⁊ deties dem ſunt centū. et illa. decem milia talentoꝝet illi deties deni. et a legittimo numero non recedunt In quo vtroqꝫ inuenies peccata. vt erqꝫ eſtergo debitor vterqꝫ venie dep̄cator. Omnis em̄homo et debitor eſt dei. ⁊ debitorē habet fratrēſuum Chriẜ. Tanta autē differētia eſt peccatorum que cōmittūtur in hominē. et que cōmittuntur in deuꝫ. quāta eſt differētia. x. miliū talētoꝝet centum denarioꝝ. Magis autē et multoplus.quod patet. ex differentia ꝑſonaꝝ ⁊ a paucitatepeccantiū. Homine enim vidēte et deſiſtimꝰ. ⁊ pigritamur peccare. deo autē vidēte ſcd̓m vnūquēqꝫ diē nō obſiſtimꝰ. ſed agimꝰ informidabiliteromnia et loquim̉. Non hinc autē ſolum gͣuiora apperent peccata in deum. ſed etiā et bn̄fitio. quoſumus potiti ab eo. ffecit enim nos eſſe et omnia.ꝓpter nos oꝑatꝰ eſt. animā rationalem nobis inſpirauit. filium ſuum miſit. Celum nobis aperuitet nos filios ſuos fecit. Nunqnid ergo ſi vnaquaqꝫ die morerem̉ ꝓ illo. retribueremꝰ ei aliqd̓ dignum. nequaꝙͣ. Sed hoc rurſus advtilitate naamꝑtinet. Nos autē ecōtrario ī legibꝰ eiꝰ offendimꝰRemi. Sic ergo ꝑ debitorem decēm miliū tālētoꝝ deſignātur illi qui maiora crimina cōmittūtPer debitorē autem centū denarioꝝ. qui minoracōmittūt. Hiero. Quod vt mafeſtiꝰ fiat. dicamus ſub exemplo. Si quis veſtrū cōmiſerit adulterium. homicidiū. ſacrilegiū. maiora crimina decem miliū talentoꝝ roganti dimittunt̉. ſed ⁊ ip̄edimittat minora peccatibꝰ. Augꝰ de ver. do.Sed ille ſeruꝰ ingratꝰ. iniquꝰ noluit̉ p̄ſtare. qd̓illi indigno p̄ſtitu fuit. Sequit̉ enim. Et tenens.ſuffocabat eum. dicēs. Redde qd̓ debes Remi.id eſt acriter iiſiſtebat vt vindictā ab eo exigerꝫOrige. Ideo vt arbitror. ſuffocabat. quoniama rege exierat. nō em̄ ſuffocaret cōſeruum ſuuꝫ ſinon exiſſꝫ a rege. Chriẜ. Per hoc etiā ꝙ dicit̉.egreſſus. on̄ditur. ꝙ non poſt multuꝫ tempꝰ. ſed