MAT.HEVS
Aut facite arborembonam et fructu eiusbonum. aut facite atborem malaꝫ ⁊ fructūeius malum. Siquidēex fructu arbor ꝯgnoſcitur. progenies viperarum. Quomō poteſtis bona loqui cuꝫſitis inali. Ex abundātia enim cordis os loquitur. Bonus homode bono theſauro profert bona. et malꝰ hōde malo theſauro ꝓfert mala.
verba verbū appellare. Neqꝫ em̄ vnum verbū locutus eſt dn̄s cum ꝓpheta. et tamen legitur. verbum qd̓ factum eſt ad iliū vel ad illum ꝓphetam.Hic autē fortaſſis aliquis querat. vtꝝ tm̄ modoſpūſſanctus peccata dimittat. an et pater et filiꝰIpſe em̄ filiꝰ de patrē dicit. Dimittet vob̓ pr̄ vr̄peccata veſtra. et de ſe ait. ffiliꝰ hominis ptāteꝫhabet in terradimittendi peccata. Cur ergo illaimpenitentia que nunꝙͣ dimittitur. ſolum ad ſpūsſanctiblaſfemiam dicitur ꝑtinere. tanꝙͣ ille qui inhoc impenitentie peccato fuerit obligatus. donoſpūſſancti reſiſtere videatur. ꝙ eo dono fiat remiſſio peccatoꝝ. Sed peccata qꝛ preter eccl̓iaꝫnō dimittunt̉ ī eo ſpū dimitti oportebat qͦ in vnūeccl̓ia ꝯgregat̉. Remiſſio gͦ peccatoꝝ quā tō trinitas facit. ꝓprie ad ſpiritumſāctuꝫ dicitur ꝑtine̓Ipſe em̄ ſpūs adopcōnis filioꝝ ī quo clamamꝰabba pater. vt ei poſſimꝰ dicere. Dimitte nobisᵍbita noſtra. et in hoc cognoſcimꝰ ſicut dicit johānes. qm̄ xp̄s manet in nobis de ſpūſancto quē dedit nobis. Ad ipſum etiam ꝑtinet ſociētas qͣ efficimur vnum corpus vnici filij dei. qd̓āmodo ſocietas patris et filij eſt ipſe ſpūſſanctus. Quiſquisergo reus fuerit impenitentia cōtra ſpiritumſanctum. in quo vnitas et ſocietas ꝯmunionis cōgregatur eccleſie nunꝙͣ illi remittitur. Chriẜ. velaliter ẜm primam expoſicōnem. judei quidē ignorabāt xp̄m quis eſſet. Spūs autem ſancti ſufficiēsacceperūt exꝑimentum. etem̄ ꝓphete ꝑ eum locūti ſunt. Qd̓ ergo dicit hoc eſt. Eſto ꝙ me offenditis ꝓpter carnem circūpoſitam. nūquid et de ſpirituſancto habetis dicere. qm̄ ignoramus eum ꝓpt̓hoc non ignoſcibilis eſt vobis hec blaſfemia. ethic et illic dabitis vindictam. Quia eniꝫ demoneeijcere et ſanitates ꝑficere ſpūſſancti eſt. Non gͦmihi contumelias infertis ſolum. ſed ſpirituiſancto. Ideoqꝫ vobis ineuitabilis erit condemnacōet hic q illic. Etem̄ hominum hi quidem hic ſolūpuniunt̉. ſicut qui indigni ꝑticipauerūt miſterijsapud Corinthios. hi autem illic ſoluꝫ. ſicut diuelin inferno. Hi autem hic et illie. ſicut ipſi iudei qͥet hic intollerabilia paſſi ſunt hierl̓ in capta. etibi difficilimaꝫ ſuſtinent penam. Raba. In hacautem autoritatē extinguit̉ hereſis Origeīs quiaſſerit poſt multa ſecula omnes peccatores veniāconſecuturos. que refellitur ꝑ hoc qd̓ dicitur. ꝙnon remittet̉. neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro.Greg̓. in dyalogo. Datur etiam intelligi quaſdam culpas in hoc ſeculo. quaſdā vero in futurorelaxari. Qd̓ enim de vno negatur de quibuſdamconcedit̉. Sed tamen hoc de ꝑuis mīmiſqꝫ pct̄isfieri poſſe credendū eſt. ſicut eſt aſſiduus ocioſusſermo. īmoderatus riſus. vel peccatum cure rei familiaris. que vix ſine culpa vel ab ipſis agit̉. quiculpam qualiter debeant declinare ſciūt. Aut innon grauibus culpis error ignorantie. que etiaꝫpoſt mortem grauant ſi non ī hac vita adhuc poſitis mīme fuerint relaxata. Hoc ſciendum eſt quiaillic ſaltem de mīmis nil quiſqꝫ purgacionis obtinebit. niſi qui hoc bonis actibꝫ in hac vita poſitus vt obtineat promeretur.
Chriẜ. Poſt prioreſr̓dargucōnes rurſꝰeos aliter confūdit.Hoc autem facit nōvt ſeipſum ab accuſacōne liberet. ad hocem̄ ſufficiebāt pͥora.ſed eos corrige̓ volens. Vn̄ dicit. Autfacite arborem bonāet fructum eius bon̄.Aut facite arboremmalam et fructu; eiꝰmaluꝫ. a eſi dicat. nullus veſtrum dixit ꝙmalum eſt aliquos ademone liberare. ſꝫqꝛ oꝑibus non maīedicebant. ſed diabotuꝫ dicebāt hoc oꝑātem. demonſtrat ꝙhec accuſacō eſt preter conſeq̄ntiam rerū et p̄ter omnes concepcōneſTalia autem confingere eſt īmenſe verecundie.Hiero. Conſtringit ergo eos ſilogiſmo quemgreci vocant a ficton. nos meuitabilem poſſumꝰappellare. qui interrogatos hinc inde concludit.et in vtroqꝫ cor imprimit. Si inquit diabolꝰ malus eſt. bona opera facere non poteſt. Si aūt boͣſunt que facta cernitis. ſequit̉ vt non ſit diabolꝰqui illa fecit. neqꝫ eī fieri poteſt vt ex malo bonūaut ex bono oriatur maluꝫ. Chriẜ. Etem̄ arborisdiiudicacō a fructu apparet. non fructus ab arbore. Vnde ſequit̉. Siquideꝫ ex fructu arbor ꝯgnoſcitur. Et ſi enim arbor fructus eſt cauſa. ſed tamēfructus arboris eſt demonſtratiuꝰ. vos aūt contrariū facitis. In oꝑibus em̄ nihil accuſare habētes contrariam de arbore fertis ſentenciā. me demoniacū appellantes. Hila. Sic ergo in p̄ſensiudeos refellit qui cū intelligerēt xp̄i oꝑa vltrahumanam eſſe virtutem. Noluerūt tamen ea q̄ deiſunt confiteri. futuram vero omnem fidei ꝑuerſitatē coarguit. eoꝝ ſcꝫ qui diuinitatē et ꝯmunionem paterne ſubſtancie dn̄o detrahētes in diuerſa hereſum ſtudia ceciderūt. neutꝝ facientes necinter gentes ſub venia ignoracōnis habitantesnec in veritatis cognicōne verſantes. arborem ſein corpore poſitum ſignat. qꝛ ꝑ interiorē virtutis ſue fecūditatem exeat vbertas hominis in fructus. jgitur arbor bona facienda cū fructibꝫ bonis eſt. aut mala conſtituenda cū malis fructibusnon ꝙ arbor mala poſſit ꝯſtitui que bona eſt. nececōuerſo ſꝫ vt per hanc ſignificantiā intellige̓mꝰxp̄m. aut tanꝙͣ vtilem relinquēduꝫ. aut tanꝙͣ bonum bonoꝝ fructuū vtilitate retinendū. Ceterūmediū ſe agere et in xp̄m aliqua deferre. Negareque maxima ſūt. venerari tanꝙͣ deū. d̓i ꝯmunioneſpoliare. blalfemia ſpiritus eſt. vt cum ꝑ admiracionē tantoꝝ opeꝝ dei nomen detrahere non audeas. ꝑ maliuolentiā mentis generoſitatē eiꝰ abnegata paterne ſubſtancie cōmunione deturpasAug̓. de verbis dn̄i. Vel in hoc admonuit nos.