XII.CADI.
quoqꝫ patrem ſolum eſſe dicentes deum. filiumvero non niſi hominem negant oīno terciam eē ꝑſonam ſpiritūſanctum. Maīfeſtum eſt igitur a paganis iudeis et he̓ticis blaſfemari ſpiritūſanctuꝫNunquid ergo deſerendi ſunt et ſine vlla ſpē deputandi. quibꝫ ſi non eſt dimiſſum verbum qd̓ direrunt contra ſpiritum ſanctum inaniter eis ꝓmittitur ꝙ in baptiſmo ſiue in eccleſia remiſſionē accipiant peccatoꝝ. nō enimdictum eſt. non remittetur ei in baptiſmo. ſed neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ īfuturo. Et ſic illi ſoli eſtimandi ſunt ab huiōi grauiſſimi peccati reatu liberi qui ab infantia ſunt catholici. Nōnullis autem videtur eos tm̄ mō peccare in ſpiritum ſanctum qui lauacro regeneracōnis abluti in eccleſia. et accepto ſpirituſancto velut tanto poſtea dono ſaluatoris ingrati. mortitifero aliquo peccato ſe īmerſerunt. qualia ſunt ladulteria vel homicidia. vel ipſa diſceſſio a noīexp̄iano ſiue catholica eccleſia. Sed iſte ſenſus vn̄probari poſſit ignoro cum et penitentie quoꝝcūqꝫ criminum locus in eccleſia non negetur. et ipꝫſos he̓ti cos ad hoc vtiqꝫ corripiēdos dicat apoſtolus. ne forte det illis deus penitentiam ad cognoſcendā veritatem. Poſtremo nō ait dominusqui fidelis catholicus dixerit verbum cōtra ſpiritumſ āctum. ſed qui dixerit. hoc eſt quicūqꝫ dixerit. non remittetur ei neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ ī futuro. Aug. de ſermone domī in monte. Vel alit̓dicit johannes apl̓us eſt peccatum ad morteꝫ. nōꝓ eodico vt roget quis. peccatum aūt fratrisad mortem dico etiam. cū poſt agniconem dei ꝑgraciaꝫ domini noſtri iheſu xp̄i quiſqͣꝫ oppugnatfraternitatem. aut aduerſus ipſam graciam quareconciliatꝰ eſt deo inuidentie facibus agitatur.Huiꝰ peccati tanta labes eſt. vt deprecandi huīlitateꝫ ſubire non poſſit. etiam ſi peccatū ſuū mala conſcīa et agnoſcere et annunciare cogatur. qͥsmentis affectōnem ꝓpter peccati magnitudinemiam damnacōnem aliquos habere credendus eſtEt hoc fortaſſe eſt peccare in ſpiritumſanctum ideſt ꝑ maliciam ⁊ inuidiam fraternam impugnarecaritatem. poſt acceptam graciam ſpirituſſancti.qd̓ peccatum dominꝰ neqꝫ hic. neqꝫ in futuro ſeculo dimitti dicit. Vnde queri poteſt vtꝝ in ſpiritumſāctum iudei peccauerint qn̄ dixerunt. ꝙ inbeelzebub principe demomoꝝ dn̄s demonia expellebat. vtꝝ enim hoc in ipſū dn̄m dictum accipiamꝰ. quia de ſe dicit alio loco. Si patrem familias beelzebub vocauerunt qͣntomagis domeſticos eius. an qm̄ de magna inuidentia dixerāt. ingͣti tam preſentibꝫ beneficijs. ꝙͣuis n̄dū xp̄iani fuerint. non ꝓpter ipſam inuidentie magnitudinē inſpiritumſāctum peccaſſe credendi ſunt. Non enimhoc colligitur de verbis domini. Videri tam̄ pt̄adhuc eos monuiſſe vt accedāt ad graciam nō itapeccent vt nunc peccauerūt. Nunc enim in filiumhomīs dixerunt verbumneꝙͣ et poteſt eis dimit/ti ſi conuerſi fuerint. et ei crediderint. Si aūt poſtꝙͣ ſpiritum ſanctum acceꝑint. fraternitati inuide̓et graciam quā acceꝑunt oppugnare voluerint.non eis dimitti. neqꝫ in hoc ſeculo. neqꝫ in fut̉o.Nam ſi eos ſic haberet cōdemnatos. vt nulla ſpes
celiqua illis eſſet. non adhuc monendo iudicaretcū addidit dicens. Aut facite arborem bonaꝫ ⁊cͣ.Aug̓. in libro retract. Hoc autem non ꝯfirmauiquia hoc putare me dixi. ſed tamen addendū fuitſi in hac tam ſcelerata mentis ꝑuerſitate finierithanc vitam. qm̄ in quocunqꝫ p̄eſſimo in hac vitaconſtituto non eſt vtiqꝫ deſperandum. nec pro illo imprudenter oratur. de quo non deſperat̉.Aug̓. de verbis dn̄i. Eſt autem magnū ſecretumhuiꝰ queſtion̄s. Lumen ergo expoſicōnis a dn̄oqueratur. Dico autem caritati veſtre. forte in oībus ſcripturis ſanctis nulla maior queſtio. nulladifficilior inuenitur. Prius ergo vt aduertatisadmoneo non dixiſſe dn̄m. omnis blaſfemia ſpiritus non remittetur. neqꝫ dixiſſe. qui dixerit qd̓cūqꝫ verbum contra ſpiritumſāctum. ſꝫ qui dixerit.verbum. Quaꝓpter non eſt neceſſe vt omneꝫ blaſfemiam et omnie verbum qd̓ dicitur contra ſpiritūſāctum remiſſionem quiſqͣꝫ exiſtimet non habere.Sed neceſſe eſt plane vt ſit aliquod verbum qd̓ſi dicatur contra ſpiritumſāctum nullam remiſſionem mereatur. Solent enim ſcripture ita loqui vtqn̄ aliquid ſic dicitur vt neqꝫ ex toto neqꝫ ex ꝑtedictum ſit. non ſit neceſſe vt ex toto fieri poſſit vtex parte non intelligatur. Sicut cum dn̄s dixit iudeis. Si non veniſſem et locutꝰ eis. nō fuiſſeꝫ peccatum non haberent. Non em̄ ita dictuꝫ eſt vt ſinevllo oīno peccato vellet intelligi futuros fuiſſeiudeos. ſꝫ eſſe aliquod peccatum. qd̓ non haberētniſi xp̄s veniſſet. Quis autem ſit iſte modus ꝯtraſpiritumſanctum ordo poſtulat vt dicamus. in ſinuatur ſi quidem nobis ī patre autoritas. in filionatiuitas. In ſpūſancto patris filijqꝫ cōmunitas.Qd̓ ergo cōmune eſt patri et filio ꝑ hoc nos voluerunt habere ꝯmunionem et inter nos et ſecuꝫCaritas enim dei diffuſa eſt in cordibꝫ noſtris ꝑſpiritumſāctum qui datus ē nobis. et qꝛ peccatisalienabam̉ a poſſeſſione bonoꝝ veroꝝ. caritasoperit multitudinem peccatoꝝ. Qd̓ enim criſtusſpiritū ſācto peccata dimittat. hinc intelligi pot̄ꝙ cum dixiſſet diſcipulis. Accipite ſpiritumſāctūcontinuo ſubiecit. ſi cui dimiſeritis peccata. dimittētur illi. Primum itaqꝫ credentium bn̄ficium eſtin ſpūſancto remiſſio peccatoꝝ. contra hoc donūgratuitum loquitur cor impenitens. Ipſa ergo.impenitentia eſt ſpūs blaſfemia que non remiatetur neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. Contra em̄ſpiritumſāctum quo peccata dimittunt̉ verbū valde malum. ſiue cogitacōne ſue Ingua ſua facit. qͥẜm duriciam cordis ſui et cor impenitens theſaurizat ſibi iram in die ire. Hec omino impenitentianon habet remiſſionem. neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ īfuturo. quia penitentia impetrat remiſſionem inhoc ſeculo. que exit in futuro. Sed iſta impenitētia qͣndiū quiſqꝫ in hac carne viuit non poteſt iudicari. De nullo enim deſperandum eſt. qͣndiu pacientia dei ad penitentiam adducit. Quid em̄ ſi iſtiquos in quocūqꝫ genere erroris notas. et tanqͣmdeſperatiſſimos damnas. anteꝙͣ iſtaꝫ vitā finiāt.agant penientiam inueniāt veram vitam in fut̉oHec autem blaſfemia ꝙͣuis prolixa et pluribusverbis contexta ſit. ſolet tam̄ ſcriptura etiā ml̓ta