huiꝰ maledicti honoris aſſumptionem tanꝙͣ trāſfuga et deſertor/ arma innocētie regularis abieci Heuheu poſuerūt me cuſtodē in vineis.qui meipſum cuſtodire non poſſum.Qui me regere nō ſufficio cōſtitutꝰſum vt alios regam/ indoctꝰ doctor.⁊ cecuciēs doctor Cōplantaueramme ſimilitudini mortis xp̄i/ ⁊ elongauerā fugiens a vijs hoīm/ tāqͣab īmūdicijs abſtinere/ nūc autemī medio populi polluta labia habētis ego habito Cōmixtꝰ ſum intergentes ⁊ didici oꝑa eorum Immiſcuit in me dn̄s ſpiritum vertiginio⁊ errate me fecit ſicut errat ebrius⁊ vomens ⁊ vere vomēs Quenit enim michi quod dn̄s ꝑ beatā iobimpio cōminatur diuicias nequitquas deuorauit cuomet / et de ventre eius eripiet cas deus Sone iudicio diligētium deum terribile eiꝰpoſſum expcāre iudicium. cum in libro ſapientie legam. quia horrende ⁊ cito apparebit dn̄s / ⁊ iudiciumduriſſimū hijs qui preſūt fiet Egoſpiritus vadens ⁊ nō rediens. quomodo retro aſpexi qui appoſuerammanum cratro? Qui mūdum euomuūi quomodo ad vonutum redij;Qui exueram veterem ade turicāquomodo reindui eam? Qui laueram pedes meos. quomodo eos itetum inquinaui? Quomodo ad portas inferi reductus ſum. qui iam inparadyſo poſueram pedem vnum?Quis ita queſiuit anima ſuam vtperderet eam? Quis ita impie cogitauit repellere precium ſuum. ⁊hcreditatem illam prcclaram. cuiꝰium arram ⁊ pignus acceperam?Sed iuſto dei iudicio qui pacem adxp̄m non habet. ad ſeipſum pacemhabere nō poteſt. poſuiſti me contrarium tibi et factꝭ. ſum michimet ipſi graius. Anima meam quaſi ſubiactu alee poſui dum ad īeertum diuiciarum ſub certo diſcrimine mortis eterne me cōtuli Et quid prodeſt homini ſi totum mūdum lucretur animie vero ſue detrimentū patiatur; In diſpendio anime nulloeſt eſtimatio Sciebam omnē honorem huiꝰ ſeculi eſſe impedimentumgraue. et quoddā peremptorium ſalutis eterne Quem eium legimꝰa ſecularibus delicijs ad eternasdelicias demigraſſe? O ꝙͣ fallax ⁊vana eſt gloria quam hoīes abicem petunt et accipiunt. ⁊ gloriamq̄ a ſolo deo eſt nō querunt. vere vana. qꝛ vani filij hoīm Monachusſt alijs vult p̄ferri. nōne collega illius eſt qͥ dicit. ponā ſedem mea adaquilonē ⁊ero ſimulis altiſſimoSed cuiꝰ aſcēdit cathedram eiuſdem timeat p̄cipiciū. ⁊ ruinani Multi ſe per honores tranſitorios elongauerunt a xp̄o dicentes Anathema iheſu Certe qui preeſſe alijsvolunt eor eorum vanum eſt. duma virtute vacui/ ſpiritu elationis etvento glorie volatilis intumeſcūt.Elegeram abiectꝰ eſſe in domo deieratqꝫ michi pro ſummo honoreabiectio et contemptus Nunc autem in ira dei elatus ſū in cathedrāpaſtoralem. cuius adeptionem etli non procurauerim. eam tamennon ſine ambicioſa volūtate recepi