eminentiā dignitatio optate mereatur aſſumi. vereor ſiqͥdē ne nimis vera ſit aſſertio thimotei Ioh̓es enimwilhelmū quodā diſcendi compendio iam precedit Caput in caudamvertitur. et ſi iohannes in propoſitoperſeuecat/ minor primogenitū etiacob eſau ſupplantabit.¶ Quāta ſint pericula prelature¶ Epiſtola centeſimatercia.Euerēdo patri ac domino. l.dei gracia Radingenſi abbatiSuus petrus bleſem bath̓ archid̓.Salutē et felices ad vota ſucceſſus¶ Quotiens recolo verba collatiōisquā inter nos nuper habiumꝰ. concaleſcit cor meū intra me ⁊ in meditatione mea exardeſcit ignus Ignitum enī eloquiū tuū vehementer.et ſpiritus vite erat in verbis / autpotiꝰ verba illa ſpiritus ⁊ vita ſūt.quia non eratis qui loquebamini.ſed ſpiritus patris qui erat in vobisSaio ſiquidē ꝙ verba illa conceptain perſona alterius vos ſpecialitercontingebant ideoqꝫ quaſi ſcintilleardētes. ex cordis habūdantic procedebant Amantiſſime pater cū inter perfectos huiꝰ temporis viros/per graciā dei precipua ſcīctitate premineas. certus ſū tamen ꝙ ad māioris tumultū perfectionis aſpicas.apoſtoli ſtrennui imitator qui dumin profectū eſt non reputat ſe perfectum. non ꝙ iam apprehenderi inqͥtaut perfectus ſum vnde autem queretro ſunt oblitus/ ad ea que anteriora ſunt me extendens. ſequor adbrauiū ſuperne vocationis in criſtoEt ſubiūgit Quotquot aut perfecti ſapimus hoc ſapiamus Te reuerentiſſime pater a tam felia propoſito nō retraho nec dehortor properantē enī a terris in celū. qui vel mōdicū detinet plurimū nocet. Affectas honorē telinquere. multis quidēconcupiſcibilē quia ipſū multiplicit̓ampliciſti. vt excuſſus tanꝙͣ locuſtatibi vaces. ad letandū in leticia gentis quā criſtꝰ hereditauit vt laudetur cū he̓ditate ſua Sane ad hocnulla ſecularis occaſio. ſꝫ ſola xpriſticaritas te inuitait Iuſto enī lex noneſt impoſita/ nec accepiſti ſpiritū ſeruitutis iterū in timore/ ſꝫ ſpiritū adoptionis filiorū. veritas autē dicit.ponite iugū meū ſuper vos. ac ſi dicat. Non impono / vos īponite/ vostollite. ſi veſtris aīabꝰ vultis requieīuenire. Dediſti ꝓfeſſioni euēgelice monū tibiqꝫ alienū videtur a via iuſtificationū dei. ſequi fallaciashuius mūdi In amoritudinē quidēanime tue ploctu anxio ⁊ lamentabili gemitu tus tēporā deplorabasTenorē vero querele illiꝰ et ſi nōexpreſſo recolā verborū veſtigio. abeoꝝ tamen ſentētio non aberro¶ DSequitur in eademVſpirando dicebas. Infelix ego homo carnalis et venūdatus ſubpeccato. quid michi ad diuicias et honores? Cur michi magiſteriū et cathedrā ſuper alios vſurpaui? Nōne ſufficiebat michi inquitas mea. niſi peccare in multitudine et alligatē michi pcc̄a duplicia? Profeſſor euangelice paupertatis intraucrā caſtra dei / et me ſpūali milicis alligauera/ nunc vero per