Sufficiebat michi pauꝑtas meciſufficiebat michi p̄eſſe dūtaxat corpori meo. vt nō regnaret in me peccatum. Sufficiebat michi thezauꝝdn̄i ſeruare in hoc vaſe fictili Animāmeam dico ꝓ qua ille mognus mercator ſanguinem ſuū fudit. Videoin clauſtris celeſtes homines aut potius angelos terreſtres. quorum cōuerſatio eſt in celis/ qui qucdam nobili ſuperbia deſpiciunt honores ⁊diuicias huius mundi Nos autempeccabores et habundantes in ſeculo optinuimꝰ diuicias quas veritasin euangelio dampnat/ cum quibusventilator impiorum rex ſapiens.michi rotam malorum immiſit.Hee ſunt aque de puteo ſamarie.que plus pote plus accendunt cōcupiſcentie ſitim Sed beatus vir cuiꝰeſt dominus ſpes eius/ cui nichilteficit quia xp̄us ei ſufficit / hec ſuntmuſce que exterminant ſuauitatemvnguenti Aues que abigebat abroham. Mures que de terra id eſt affectione terrena ebulliunt qui extalos id eſt interiora eorum corrodūtqui archam domini ponunt iuxtadagon qui ſcilicet ſacre ſcripture ſciētiami. mundane ſollicitudinis abuſione cōfundūt propter hoc dominꝰdicit / dedi eis aurum incum et argetum incum/ ipſi vero de auro et argento meo operati ſunt baal. Anteꝙͣ hunc honorem aut potius hoconus michi impoſuiſſet celeſtis īdignatio/ ad hoc enī in ira dei vocatusſum / ſentiebam de dn̄o in bonitate⁊ in ſimplicitate cordis mei. atqꝫ inmemoria hobūdantie ſuauitatis iugiter exultabam. frequenter in orationibꝰ meis inter ignitas cōpunctiones. inter iubilationes archanas/inter pia ſuſpiria/ inter deuota ſuſurria/ quadā deſiderij vehementis indeum. mee deuotionis ferebanturaffectus. Vbi modo ſunt illi diuine inſpirationis eſtus/ ille ſuꝑne ſuauitatis experientie/ et quedam delibationes fruitionis eterne? Sedillos celeſtis gracie motus. mea perdita infelix anima/ iam non ſentit/quos in die domni bona / et in hora beneplaciti eiꝰ/ de xp̄i amore tāꝙͣ de ligno vite. fructus ſalutis ⁊ ꝑadyſi delicias colligebat. Nunc autem oēm eſcā abhoīata ē aīa mea⁊ appropinqͣuit vſqꝫ ad portasinortis. defecit caro mea ⁊ eor meū / defecit gaudiū cordigmei. eor meū ꝯturbatū ē. dereliqͥt me ꝟ̓tꝰ meo. ⁊ lumēoculoꝝ meoꝝ ⁊ ip̄m nō ē mecū. facta ē dn̄e aīa meo ſicut terra ſine aqͣtibi. Aut eī obduratur ad lacrimasqͥ irtuētiū ſollicitudinū turbinc qͣſi invetos diſpergit̉ ad vanitates ⁊ iſanias falſas Apericitur q̄ſo catharacte capitꝭ mei. ⁊ cordis mei diſtūpātur obyſſi. ut ſuꝑ faciē huiꝰ terre iundet diluuiū aquarū multarū. dediſtimichi dn̄e celū ferreū ⁊ terrā eneā.vt ſuꝑ hūc mōtē gelboe qͥ ꝑ elationē honoris ītumuit. nec rognec pluuia cadat Tempꝰ itaqꝫ meū ꝑdididefecerunt in parūtate dies mei. etanni mei cum feſtinatione. diuesfactus ſum vt fierem miſer. honores adeptus ſum vt perderem deum. honoris enim ſequela perditioeſt. Sane honores et diuicie ſibi