Cellaamiſſa non poteſt poſt hanc vitam recuperari. per omne auteꝫpeccatum mortale amittit̉ caritas que eſt vinculū vniens ōnesciues celeſtes in illa glorioſa ciuitate/ quo amiſſo redditur indi-gnus conſortio ciuitatis dei. Huic rationi concordant v̓ba beati Auguſtini Factus eſt malo dignus eterno/ qui hoc in ſe peremit bonū quod eſſe poſſet eternū. ¶ Quarto principalit̓ reſtarhoc loco de qualitate incolarū aliquid perſtringere. Ubi ſciendum ꝙ miſeriā dānatorū augmentāt primo delectationū recor-datio. Nam Boetius ait. Infeliciſſimū infortunij genꝰ eſt fuiſſe felice̓. Hinc Luce xvj. Fili recordare qꝛ recepiſti bona in vita tua. Super quo Gregoriꝰ Ad penā nāqꝫ ſuam ei ꝯgrue ſeruatur ⁊ meōria delectationuꝫ. Et huiꝰ pōt eſſe rō Omne illudqd̓ ad triſticiā ꝑtinet erit ibi. ſꝫ cognitio ⁊ recordatio delectatio-num amiſſarū ⁊ pctōꝝ ꝯmiſſoꝝ ⁊ p̄uaricatōes ꝑfectiōis quampoterāt adipiſci cauſāt t̓ſticiā. igit̉. Scd̓o mortis affectio ex volūtate deliberatiua ꝓcedēs eſt ibi. vn̄ Apoca. ix. In diebꝰ illisq̄rent hōies mori/ ⁊ fugiet mors ab eis. Sic etiā deſiderāt mortem inquātū eſt ablatiua pene. Nā talit̓ habet rōneꝫ boni. necmirū videat̉ alicui / cū ad vitādū miſeriā huiꝰ mūdi mors cadatſub appetitu. iuxta illud Ecc̄i xlj. O mors ꝙͣ bonū eſt iudiciuꝫtuum hōi indigēti/ ⁊ qui minorat viribus. Et Boetiꝰ pͥmo metro primi de ꝯſola. ph̓ie Mors hominū felix q̄ ſe nec dulcibꝰ annis Inſerit/ ⁊ meſtis ſepe vocata venit. Igit̉ multomagꝭ ſb̓ appetitu cadit dānatoꝝ/ cū eoꝝ miſeria oēm excedat miſeriā huiꝰmūdi. Tercio dānatorū accumulatio. Tāta eſt malicia eoꝝ ꝙͣ-uis ſciāt penā augeri ex multitudine/ eligūt tn̄ magꝭ cū mult tor-queri ꝙͣ cū vno ſolo/ eo ꝙ dolēt de ōnibꝰ bonis. Et iō quedamgloͣ ſuꝑ yſa. dicentē c. xiiij. Surrexerūt de ſolijs/ ait. ſolaciuꝫ eſtmiſerorū ſocios habere penaꝝ. Nec obſtat ꝙ diues rogabat ꝓfratribus ſuis. quia licet omnibus inuideāt: tamen minus ꝓpinquis/ quia maior eſſet eorū pena Et ita diues eſtimans nō oēsdebere dānari: petijt fratres non dānari. maluiſſet tamē eos cūomnibꝰ dānari. Quarto omnis ſpei ſemotio. Iob xv. loquesde dānato ait. non credit ꝙ reuerti poſſet de tenebris ad lucemEt rō huius eſt. ſicut ad perfectā beatitudinē requirit̉ certitu