Decimanonamo ad triſticiā pertinet aggrauare. Idcirco cum videt triſtesalios de ſua triſticia contriſtatos/ fit eideꝫ quedam ymaginatioꝙ alij velint eius onus alleuiare. Alia ratio. cum percipit ami-cos contriſtari experitur ab eis ſe amari/ qd̓ eſt delectabile Shoc ibi non eſt. Nam Gregorius de diuite epulone ait. Ꝙ iu-ſti tanta rectitudine cōſtringuntur / ita ꝙ ad reprobos nulla in eis poterit eſſe compaſſio intellige voluntate deliberatiua. quianaturali voluntate vellent ſi poſſent ſuos adiuuare. Nam Lu-ce xvj. ſcribitur Magnū cahos eſt inter nos ⁊ vos ⁊cͣ. Sequi-tur vt hij qui volunt hinc tranſire non poſſint. volunt inquā voluntate naturali ſed non poſſunt. qꝛ voluntate deliberatiua habent ſe conformare diuine iuſticie. Ande Gregorius vbi ſupͣ.Iuſti ad reprobos tranſire non poſſunt/ quia erecti iam per iuſticiam iudicij eius nullo modo ex aliqua cōpaſſione miſerent̉.¶ Nunc tercio dicendū eſt aliquid de penarum diuturnitate/quam oſtendit fidei firmitas volūtas interminabilis/ ⁊ amiſſacaritas. In inferno enim nulla erit redēptio. Uideret̉ forte a-licui iſtud incōueniens eſſe ⁊ iniuſtū vt cum culpa fuerit temporalis ⁊ ad tempus/ pena pro eis datur eternalis. De fidei firmitate Augꝰ in de fide ad petruꝫ capl̓o xxv. ait. Firmiſſime tenedyabolum ⁊ angelos eius in eternū ignem a xp̄o mittēdos vbinunꝙͣ pena carebunt/ quam eis preparauit diuina iuſticia. Cūipſo etiam impios ⁊ iniquos homines/ de quibꝰ ſcriptura dicitimitantur eum qui ſunt ex parte eius. Pro eo ꝙ eum in malisoperibus imitati ſunt/ ⁊ ante finem preſentis vite congruā penitentiam non egerunt. reſumptis corporibus ſupplicio et̓ne combuſtionis arſuros. De ſecūdo peccator quantū in ſe fuit pecca-uit voluntate perpetua/ nam ſemper voluiſſet viuere/ vt ſemperpotuiſſet peccare. Ꝙ autem peccator peccatū dimiſerit quātuꝫad actū hoc fuit ex parte dei qui per morteꝫ ſubtraxit ſibi facultatem. ⁊ ideo iuſtū eſt vt puniat̉ pena eterna. iuxta illud Ite inignem eternū Mathei xxv. Hanc rationē aſſerit Gregoriusqͣrto dyalogorū dicēs. voluiſſent iniqui ſine fine viuere / vt poſ-ſent ſine fine peccare. Quod oſtendunt/ quia dum viuūt peccare non deſinunt ⁊cͣ. De tercio ſcꝫ caritate amiſſa/ ſcias ꝙ caritas