Uia ſupra prīa ꝑticula ſectiōis huius locutifuimus de cura variolarum morbilis ⁊ paſticū q̄ ſūt ex apoſtēatibus ſāguineis ꝑuis nuncde ſere loqͥmur ꝙ ex illoꝝ gener̄ ē. Eſt īquāſere puſtl̓a parua lata ſicut veſica ad aliquā tēdēs rubedinē̄: ⁊ ē pruritū faciēs ⁊ anguſtiam: ⁊ ē veniēs ſubito plurimū. Et accidit vt currat ex ea hūiditas q̄ fortaſſe ē ſanguinea ⁊ plurimū ſit vehemēs ī nocte ⁊ ī eis ēt anguſtiaſit fortis cū triſtitia. Et ca eius ē vapor calidus eleuatusin corpore ſubito: aut ex ſanguine colerico aut fl̓ate ſalſobaurachio: ⁊ ſāguinea ꝗdē ē vehemētioris rubedi. calidi.⁊ vehentēiorꝭ aꝑtio. Et fl̓atica ē mīor ī oībꝰ ill̓ ⁊ cū ſere īuadit locū āplū ⁊ ītrinſecū ſi nō fiat flebothōia tīetur breuis tertiana: oꝫ ergo vt fiat flebothōia ī ſpatio quod eſt īter prīcipiū ⁊ ſtatū. Cura vero ſere in qͣttuor rebus ꝯſiſtitIn euacuatiōe cāe antecedentis cū flebothōia ſi ſanguisſuerit vīcens: deinde ꝯſequēter cū ſolutiōe colere: ſi tolerat virtus ꝙ ſit ex duabus partibus mirabolanoꝝ citri. 3.i. iere cuius doẜ ſit. 3. iij. cū iuleb ſeu ſirupo acetoſo: ſecundo conſiſtit in ſedatiōe anguſtie ⁊ īflāmatiōis. Et prīo cūtamuriſcis de aqua fructuū ⁊ de īfuſiōe criſomiloꝝ ⁊ ſuoco duoꝝ granatoꝝ expreſſoꝝ cū pulpis ſuis in ꝙͣtitate li.5. aut cū ſucco granati acetoſi. Et de hijs que ſedāt eā eſtinfuſio ſūach colata cū ex ea ſumūt̉ in potu. 3. iij. ⁊ detur īſirupo de nūce in die multotiēs: ē .n. ex hijs que multumꝯferūt ei ⁊ lenit naturā. Et de appropriatis ei ē: vt ſūaturcrocus ortulanus ⁊ teratur ⁊ cōcutiatur cū aceto ⁊ ſūaturaqͣ mirte ſeu aqua vrcei noui. Et ſi hūor fuerit fl̓icꝰ baurachiꝰ educatur cū mirob. kebu. ⁊ citri. cū turbit d̓ quo ſitquātū ē media ꝑs illoꝝ: ⁊ ſit potio eoꝝ. 3. iij. ⁊ detur ī ſirupo nuce cip̄ſſi hūi. 3ͣ. i. cū aloēs. 3. i. ⁊ ſūat̉ crocuſ ortulanEt ex illis ē vt ſūatur cubebe. 3. i. cū. 3. iij. zucha. ⁊ ſe. agnicaſti in lacte dulci. Tertio ꝯſiſtit in regimīe ⁊ eſt vt regat̉cū cibis frigidis ⁊ acetoſis abſterſiuis. Quarto ꝯſiſtit inparticulariū remedioꝝ approxīatiōe ad ꝑticulā patiētemcū reſoluētibus temperatis ⁊ hūidis dictis ſupra in curaflegmonis ⁊ cū ſaniatibꝰ ſi expediat ⁊ alijs q̄ illa ſequūt̉.¶ Capitulū decimuꝫ de termīatione apoſtematū quotmōis poſſit termīari: ⁊ ē ſermo generalis in termīatiōibꝰapoſtematum.Mne apoſtēa vbicūqꝫ ſit corporis terminatur ẜꝫ. G. altero ſex mōꝝ quibuſ ad finē ſalutis vel mortiſ ꝑducit̉ eger. Qui āt ſint ⁊ qͣlesqꝛ boni mali ⁊ mediocres: ⁊ q̄ eorū ſint ſignaſupra ī huius ſectiōis prīcipio dictū ē. Sꝫ ꝙ ſcias apoſtemata regulare vt ad bonū ⁊ optimū ꝑueniāt terminandimodū ī finē ſalutis ipſūqꝫ cū expedit valeas adiuuare ⁊mal̓ obuiare ne opꝫ adijcer̄ ⁊ mōſtrare ꝗd ſit. vnuſquiſqꝫ⁊ quibus cauſis fieri hat vel medīs ⁊ cui ꝯpetat quilibꝫ ⁊cui nō: ⁊ qd̓ ſit regime obſeruādū in eis. ſupra .n. ī capitulo generali dictū ē qualiter nocum̄ta apocruſticoꝝ ⁊ diaforeticoꝝ cū accidāt corrigāt̉. hic āt dicēdū qualiter ſit neaccidāt obuiādū. Sciēdū ergo ꝙ reſolutio apoſtēatum ⁊cuiuſcūqꝫ alterius materialis morbi ē vt hūores qui ſuntmateria eius ſubtiliati: ⁊ ī vaporē ꝯuerſi aꝑtis pͥoris inſēſibiliter expellantur vt. G. on̄dit. Fit āt illud a natura ⁊arte ꝯpletur vero caliditate: ⁊ hūiditate tēperata naturali medicīaꝝ quarūdā ꝓprie ſimpliciū ⁊ ꝯpoſitaꝝ q̄ hūiditates corꝑis ponāt ſubtiliatas. ⁊ in vaporē ꝯuerſas ⁊ po..iiros cutis rarificatos vt facile expellat̉ vt ē ſemē lini: aneti fenugreci ⁊ ſimilia: difer̄t āt ⁊ variantur in qualitatibꝰcurali vel ppidictis ẜm plus ⁊ minus ẜm diuerſitatē materie ⁊ mēbri ⁊aliaꝝ reꝝ ītrīſecaꝝ ⁊ extrīſecaꝝ que note ſūt quibus iudicia aꝑte ⁊ īeptē reſolutiōis habēt. Coadiuuāt āt ad reſoxailutionē apoſtēatiſ recurrer̄ faciētia p̄miſſa vt dicatur apoſtē̄a reſolui cutis ꝑs recurrit ⁊ ꝑs īepta recurrere ꝓpͥe reſoluatur: vt nō procedat āmodo ſꝫ deſiſtat. Cū ergo materia apoſtematis recurrere nō ſit apta: qꝛ iā aggregata ē⁊ īcuncata ī cupo: ſed reſolutiōi potius: vt qꝛ calidū ſit: ſāguineū vel colericū vel ex vtriſqꝫ mixtū. ⁊ ꝯpl̓io corporiscalida: ⁊ ꝯpō rara quod expiratio virus ⁊ liquoris declarat que in eplaſtis quottidie īuenitur: ⁊ maxīe qꝛ dolor febris ⁊ alia accn̄tia remittant̉ ſi non ſufficient̓ agat ſūt reliquie. Si vero nō vt qꝛ tepide ſe gerat iuua ipſā cū tēperatis predictis ſi predicta nō ſufficiant vel propter medicīarū inepitudinē ꝑꝑ naͣm ⁊ poſitionē eius vel caloris mēbridebilitatē ⁊ ꝯpōnis dēpſitatē ꝯfortabis illa cū alijs ſubtiliantibus ⁊ calefaciētibus magis: vt ē ſpica abſinthiū ameos: baurach ⁊ ſimilia: que infra xp̄o auxiliante dicent̉. necillis fortibus abſqꝫ neceſſitate p̄dicta vtaris fortis .n. caliditate ſua ⁊ ſiccitate ſb̓tile quoddā īpetu reſoluēdo a groſſo diuidūt: ⁊ illud ſchiratū dimittūt quod difficiliuſ reſoluetur ꝙͣ prius ēt ⁊ ſanabit̉. Et rege patientē cū extenuatiua dieta ſiti ⁊ fame: fames .n. exiccat corpuſ: ſaniatio veroapoſtēatū ē adequatio materie: ⁊ diſpō eius apta ad euacuationeꝫ per eruptio. Cū .n. vacuo mēbri ſeu cupo apoſtemaiis iā tota materia ſit collecta factaqꝫ ſit exitura tūccū non poſſit aptē repelli: qꝛ iā exiuit a vijs ⁊ venis nō reſolui quia incuneata ibi exiſtit ⁊ cōpacata expedit vt perpartē patientem ſenſibiliter educatur eo ꝙ preter naturaꝫexiſtit ⁊ illud ꝑ eruptionē: vt ergo abſqꝫ grandi nocumēti nature ⁊ mēbri poſſit expelli opꝫ maturare ipſam ⁊ ī ſaniē ꝯuertere vt per eruptionē facile expellatur: aut .n. ſi niteris euacuare deſtrues loca ſana egritudini exiſtentia dixit hipo. Fit autem a natura ⁊ ab arte cum medicinis calidis ⁊ humidis cum equalitate viſcoſe ſb̓e que cum caliditate equali ſubtile a groſſo non diuidunt reſoluendo ſic̄diaforeticis ⁊ proprie fortes: ſed agunt in eis vtriqꝫ ſimuldecoquēdo ⁊ permiſcēdo ⁊ ſue viſcoſitate ſubſtātie vtrūque retīet oppilando nec permittunt expirari ſubtile ⁊ ꝓhibendo tranſpirationem caliditatem preter naturam acquirunt in loco aqua permixta cum naturalis ſanies generatur in tali materia ad bonum ⁊ ad malum mediocrit̓ſe habente vt dixit Galie. debent ergo eſſe tales medicine calide in principio primi gradus vel in fine ipſius velvſqꝫ ad medium ſecundi gradus que infra dicent̉: ⁊ hocpropter diuerſitatem complexionis corporum quibuſ approximantur: ⁊ etiam materie ſaniande. Inquit. n. Ga.Medicina ſaniem generans debet eſſe caliditatiſ ſeu cōplexionis ſimilis complexioni corporis in quo ſanies genreatur ⁊ etiam membruꝫ vt dixit Auerrōis: habent autē exiturꝭ iudiciū ex ꝑte neͣ ip̄iꝰ mat̓ie. Et corporꝭ ſeu mēbri in quo ſunt: ⁊ quantum ad ſaniationem ⁊ quantū aderuptionem in quo materia eſt diffuſa aptam ⁊ facile ineptam ⁊ difficilem ⁊ bonam ⁊ malam ſeu laudabilem ⁊ illaudabilem. Quantum ad ſaniationem quidem: namqꝫeſt in materia calida eſt ⁊ in membro calido carnoſo ⁊ corpore fortis caloris in quo materia eſt diffuſa. Et poſita extra multe eminentie ⁊ tumoris pyramidaliſ vl̓ coloris ru
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten