Ontingit aliqn̄: vt eueniat ſuꝑ aliqͣ ꝑticulacorꝑis quidā feruor: dein̄ veſica vel empl̓a: d̓īde rūpit̉ ⁊ egredit̉ ex ea quoddā d̓cliue rubeum ad nigredinē demn̄ ꝓlōgari nō ceſſat ⁊ eſtvc̄a. Et fortaſſe ei ē motꝰ volūtariꝰ ſb̓ cute ac ſi ſi eēt aīal̓⁊ ī vitate qͣi ſit qd̓ gn̄at̉ ī eo ⁊ eſtimāt quidā ꝙ ſit ramusvili nerui ꝑ vehemētiā groſſitudīs ⁊ extēſiōis ipſius. Etplurim̄ ꝗdē accit ī cruribꝰ. Et Abo. dixit ſe vidiſ. ſr̄ latꝰ⁊ manus ⁊ multiplicat̉ ſuꝑ īfātibus vtrūqꝫ: ⁊ qn̄ extēdit̉vl̓ ſcindit̉ magīficat̉ ei dolor ⁊ ca. Et cā eius ē ſāguis cali.malus ml̓icus: aut fl̓aticus aduſtus cū vehementia ſiccitatis ꝯplexiōis. Et fortaſ. generāt eā q̄dā aqͣ ⁊ olea cū ꝓpetate q̄ ē ī eis qͣlia ſt̓ cal̓a ⁊ ficca acrimōalia ⁊ multiplicaturī aliquibus regiōibus calidis ⁊ ſiccis ac ſi ſit morbus vndimicus vt ī egipto ⁊ alijs ēt regiōibus cal̓is ⁊ ſiccis: ⁊ incorporibus ſil̓ibus ⁊ minoratur euc̄tus ī corporibus hūidis ⁊ aſſuetꝭ vīo cū mēſura. Signa ſūt ex dictis māifeſtaCura. G. vero di. ꝯprehēſū ex eius cāis aliquid manifeſtū ſuꝑ quid ſit īnitēdū eo ꝙ nō vidit eū oīo: ⁊ ī hijs vltramarinis regiōibus ꝓprie quibus fuit. Abo. v̓o ⁊ alij ſeqͣces. G. cū multotiēs illic viderīt curā eius ꝯprehēdere iny. ī abſciſiōe cāe primitiue cū regīe ⁊ correctiōe aeris illiꝰregiōis ī qͣ accīt: ⁊ rectificatiōe aq̄ ⁊ ciboꝝ regiōis vel dimiſſio. eoꝝ oīo ⁊ mīſtratiōe hūectātiū ⁊ balneoꝝ ⁊ oīa regiminis hūectatiui noti. In abſciſiōe cāe an̄cedētis cū flebothomia appoſite ꝑtis ⁊ cū mūdificatiōe ſāguīs: ⁊ illudcū medīs ex mirab. epithīo: ſene fumo terre polipodio ⁊ſimilibus educentibꝰ hūores aduſtos: ⁊ cū ꝯpoſitis ⁊ cuꝫpillulis cochijſ ⁊ trifera ꝯfecta cū ſene ⁊ fūoterre. Tertiocū eūone cāe ꝯiūcte cū ꝑticularibus medīs. Et illud cuꝫappōne ſāguiſuagaꝝ ſuꝑ locū: deīde cū reꝑcuſſiuis ex ſādalis cāphora cū ſuc̄. herbarum frigidis notis ſupra autmirta pſilij: lac dulce: qm̄ nō repellit ad prīcipia eo ꝙ precedēs aſſecurabit eūo. Nō āt talia frigida ſuꝑ vlcus ponātur: ſed circa ipſū: qm̄ frigidū vlceribus mordax dixithipo. ī affo. ꝙ ſi nō ſpargat̉ reſoluat̉ nō cum valde calidisqm̄ ex eis ꝑueniet fortaſſe ad eſtiomenū ꝙ ſi nō reſoluat̉ſanietur deīde aperiatur ⁊ mūdificetur ⁊ regatur vlceruꝫcura q̄ infra dicetur. Et quarto cū correctiōe accidētiū vtexeūtis vene. Cū ergo āpulla rūpatur ⁊ vena ad exeūdūfeſtiat oꝫ vt eger ī die prīa. 3. 5. ſecūda die. 3. i. ⁊ ī tertia diez. ij. de aloe bibat: ⁊ locuſ eius ēt epithīetur cum aloe. Ehoc .n. nocumētū eius oīo delet̉: poſtꝙͣ .n. ꝙ exierit qd̓ exea fortis apparet ſuꝑ arūdinē paruā ex plūbo factā: cuiuspōdus ſit vnius. z .i. īuoluēdū: ⁊ cū predicta cāna ligādūvt pēdeat dimittēdū: nā ex ipſius grauedīe incipiet deſcēdere: ⁊ citiuſ egredi: ⁊ cū ex ea aliqua pars exiſtit circa plūbū voluatur ⁊ ligetur. Si āt quod iā egreſſū ē longū fuerit īcidatur: ⁊ ꝙ remāſit īuoluatur: ⁊ donec radicetur obſtruatur ꝙ ē obſeruādū: qꝛ ſi ſic factū fuerit attrahet̉ ⁊ ītrabit cānā: ⁊ poſtea putridū vulnus magnū generabit: quapropter huic egritudini blādiēdo ē ſubueniēdū ⁊ paulatīvena ē extrahēda donec oīo egrediatur: ⁊ nihil ex ea ī corpore remaneat. Si āt ipſū oīo ītrare ꝯtīgat ī ipſius forāine ponatur radiuſ ⁊ ī longū ſcīdatur ⁊ bene aperiat̉: dōecquicquid ex ſua materia ꝯtinetur euacuetur: butiꝝ quoque ꝑ aliquos dies ſuperponatur: dōec putreſcat: ⁊ eiꝰ cōſumatur maͣ: deinde cū his que carnem generant curetur. Et quinto cum regimine quod ſupra in carbunculo dictum eſt.¶ Cap. viij. de panaritio ⁊ medicinis eiusA Anaritiū ē apoſtema calidū rubeū ī circuituvnguiū naſcēs ⁊ ardēs: ⁊ dolorē inferēs: ⁊ fortiter pulſās ex quo plurimū accidit febris ⁊ ꝑtingit dolor vſqꝫ ad loca que ſunt ſub aſſellis⁊ īguine ⁊ finaliter ꝑducit ad caſū vnguis: ⁊ qn̄qꝫ ad corroſionē digiti: ⁊ cā eius ē ſāguis colericus. Cura vero eiꝰꝯſiſtit in tribus in euacuatiōe vniuerſalicū flebothomīa⁊ maxīe ſi diu eſt ꝙ patiēs nō fuit diminutus in particulariū remedioꝝ approxīatiōe cū ſedātibus dolore caloreꝫ⁊ pulſū ex apocruſticis: ⁊ primoi prīcipio cū ſubmerſiōedigiti in aceto calido vt iuſſit. G. deinde cū ēpl̓o de camphora aūt mucilagine pſilij ꝯfecta cū aceto deind̓ ſi expedit ꝑꝑ dolorē cū epithiatiōe digiti ex aceto: ⁊ opio diſſoluto ī eo donec ſuꝑ locū groſſū fiat epithīa: deinde ꝯtritegalle: aut cortex granati vel grana mirte cū aceto ⁊ aquaꝯquaſſata: ⁊ ſuperponatur ēt pānus ſuꝑ ipſuꝫ aqua niuisinfrigidatus: qm̄ ipſū refrenat multotiēs ſi fiat cū frequēti innouatiōe ⁊ ꝯfirmatione eius prohibet: ⁊ ſimiliter ſordes aur̄. cū litio ꝓhibet a proprietate illius collectionem.Qd̓ ſi pulſus in loco fuerit vehemēs predicta medicinavel aliud ſibi ſimile ꝑ diē ītegrā approxīare curabiſ: deinde ſi pulſus adhuc ꝑdurat ſignū maturatiōis erit. Quar̄oꝫ vt aliqd̓ ēplaſtoꝝ que ī cura flegmōis ordīauimꝰ: ⁊ hicſuꝑponaſ: ⁊ proprie ſemē almari: ⁊ pſiliū cū lacte dōec adſupurōnē deueniat: deīde aperiatur: ⁊ qd̓ in eo cōtinetureducatur proprie cū ēplaſto: ex farina lupinoꝝ cuꝫ melledeīde cū curantibus vulnera locū rege: ⁊ proprie cū aloeEt deinde cū vnguēto d̓ ceruſa ⁊ ſarcocolla ⁊ ſuperpōat̉pānus madefactus in fine. Et ſi in prīcipio vnguis pruritus cadet: ſi ergo ceciderit digitus ab oī motu ledēte cumobuiatione rei ꝯquaſſātis: cauēdū ē ne vnguis qui renaſcitur fortis egrediatur ⁊ aſper in regimīe quale ē dictumflegmone. Coſiſtit ēt cura eius ex ſimplicibus appropriatis eis vt ſuc̄. mirte ꝓiectus ſuꝑ eū ⁊ epithīatis acacia cuꝫalbumīe oui ſordicies balnea olibanū ꝙ īcarnat radix pēta filon decocta cum aceto: ⁊ ēplaſtata: ſuccus ⁊ radix li. ſumachaloēs cū melle: ficus cū penidijs ponitur ſupra panaritiū ad maturandum ⁊ reſoluendum cū aqua cīeris ligni ficuſ: ⁊ ī augmēto cum cortice granati. Et ſanat aliudacetum ⁊ folia oliuaꝝ ſilueſtriū. Abo. inquit nec oꝫ vt ſtetur ſuper infrigidantia: nam ipſa qn̄ ꝑtranſit hora prīcipi jīſpiſſant cutē ⁊ obſidēt materiaꝫ ⁊ vehementiori dolor fit⁊ in illud qd̓ ſentitur de caliditate ꝙͣuis ſit ſicut igniſ: immo reſoluetur ⁊ exiccetur cū ſubmerſiōe in oleo calido: ⁊medio teratur olibanū ſuꝑ ipſū aūt nigella trita: ⁊ adepsmuciilagīes leniētur: ⁊ bona ſordes aur̄. Et dixit quoqꝫfortaſſe cum .n. ē tīor corroſiuis neceſſariū mīſtrare ēpl̓mex arſenico ⁊ dragante calce ⁊ flore eris: qm̄ exiccat neqꝫē meliꝰ eo. Et qn̄qꝫ incipit currere ex panaricio vlceratoſanies: ⁊ tūc cauterizetur ⁊ incidatur vt nō preābulet malīa in digito toto. Emplaſtum. ℟. aloes balauſti. olibāi:⁊ galle ꝯficiātur cū melle ⁊ adminiſtretur. Emplaſtū qd̓dixit paulus. ℟. d̓raganti vſti thuris: an̄ partes equalesfloris eris partem. 5. terantur ⁊ conficiantur cum melle ⁊ligetur ne tangat locum adde vero oleuꝫ.¶ Capitulum nonum de apoſtematis paruis ſeu puſtulis illius generis vt ſunt morbili ⁊ variole ⁊ ſere ⁊ medicinis eorum.C C 3