Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
210v
Einzelbild herunterladen
 

dis eſt ficꝰ ſicca cū ruta cū nuce vel auellana ſūpta. Et exinterius ſūptis ⁊ exterius linitis ē tyriaca ⁊ exterius ē aluꝫ cū auellanis ⁊ pipere ēpl̓atū. Quinto conſiſtit ⁊ vltīoin cura vlceꝝ maligni ⁊ corroſiui que infra deo dante dicetur. Medicamē efficax ⁊ expertū valēs in prīcipio antracis cū apparuerit nigra mordicās ipſā. ℟. vitellū oui⁊ cōfice cū ſale trito ⁊ extēde ſuper peciolas rotundas admodū caroleui: ⁊ ſint nouē vel. xij. que ſucceſſiue vna ꝑaliā applicetur: ⁊ vnaqueqꝫ moretur in loco ꝑ horā. Sequētibꝰ vero diebꝰ cū actractiuiſ ⁊ mūdificātibꝰ medicet̉ Capitulū. v. de flegmone quod ſpina dicitur clauus:⁊ ſerunculus ⁊ medicinis eius.Ndimia ē apoſtēa flōnicū ex ſāguine bono⁊ ſubtili a corpore īfluxo ad ſubcutaneas partes ſed ſubtilitate ſubſtātie nō remanet in carne ſed pertrāſit ad cutē: ⁊ colligitur in ſuiſ poris dempſatis: vt nequeat expirare. Et ſigna eius ſūt: nāē tūor eius paruus ſine pulſatione: ⁊ color rubeꝰ: ⁊ doloris acuti pūgitiuꝰ ad modum pūctiōis ſpīe quare dictūē ſpīa. Aliqui dicūt illud clauū: aliqui ferūculū aliqui ad̓menul. Et cura eius ē cura flōnis carnis: ⁊ muſculoꝝ dicta que nō ē premittēda cū qn̄qꝫ ex errore āpliet̉ ⁊ deueniat ad apoſtēa magnū. Cōplet̉ āt prīo cuꝫ euacuatiōibꝰminoribus tn̄ in quato in eo ꝙ huius materia mīor ē exfl̓omijs ⁊ farmacis: qm̄ ſūt efficaciores in reſoluēdo ⁊ faciēdo ceſſare illa a multiplicatiōe ipſaꝝ: ⁊ ex eis ē rarefactio cutis ventoſatio in dorſo: ⁊ naribus. Secūdo cū particularibus ⁊ localibus remedijs ex repellentibus in prīcipio vſqꝫ ad tertiū diē deīde cū reſoluentibus: ꝙͣ ſi nō reſoluatur quod raro accidit illud maturet̉: ⁊ ſi difficult̓ veniat ad pus ⁊ caliditas eius ē grauis tūc flōma venā queībibit ipſū: deinde vētoſa locū: ⁊ nō agas illud ī prīcipioqm̄ egrediet̉ ſanguis hūor virulentus ⁊ retinebit̉ groſſꝰ⁊ fiet illic vlcuſ duꝝ cūqꝫ maturat̉: ⁊ nō aperit̉ ꝑfora ipſūaut cū medicinis aut cū ferro. Et de reꝑcuſſiuis cōueniētibus ē oleū ro. cū aceto ⁊ lacte. Et ex reſoluētibus cōueniēs ē ēpſꝫ de paſſulis cū melle ⁊ floribus cāomille: ⁊ baurach. Et de maturātibus ꝯueniēs ē frumētū maſticatumēpl̓m: ⁊ ficuſ ⁊ paſſe cū melle ⁊ ſil̓ia. Et ex rūpētibꝰ bonūē ēpl̓m quod fit ex ſemīe lini fimo columbīo ⁊ fermentoTertio cū diete ordīatiōe debita prout ꝑtibus eius ꝯuenit. Quarto cū accidētiū correctione doloris ⁊ alioꝝ qualibet ſi oꝫ. Cōmune maturatiuū ipſius. ℟. ſe. almarū triti pſilij: ana. z. i. lactis fici. z. iij. ſenugreci ſe. lini ana. 3. v.fermēti acetoſi. zͣ. .i. olei. zͣ. i. 5. decoquātur ī lacte ⁊ adminiſtrētur qm̄ maturat ⁊ aperit. Inquit dy. fermētū de farina frumenti qn̄ decoquit̉ cū ſale maturat clauos ⁊ aꝑiteos. Et ſimiliter naſturtium emplaſtatum. Capitulum ſextum de carbone ſeu pruna ⁊ igne perſico ⁊ medicinis eius.NVAeVICM Arbo ſeu prūa ⁊ ignis perſicuſ proprie ē apoſtematibus ꝑuis ad formā: ⁊ quātitatē lupinimale morigeratiōis ſūt venenoſis ꝑducētibꝰad defectionē ⁊ ſincopis veſicā ⁊ in principio⁊ eſcarā faciētes ⁊ particulā corrūpētes ſeu putrefaciētesipſā cū fetore plurimo denigrante: quare dictū eſt carboſeu prūa. Et deinceps ēt ābulātes de genere carbūculoꝫdifferentes ab eis quod ē qꝛ in illis eſt materia ſāguiſ groſſus aduſtiōe malus: ī iſtis v̓o mat̓ia eſt ſanguis ſubtiliscolericus aduſtus vel col̓a aduſta mixta melācolie ꝓpriegenerata ex ſāguinis ſubtilis: ⁊ calidi corruptiōe ſicut inpeſtilētia qn̄qꝫ ꝯtīgit. Differt ēt ī an̄ceſſiōe ⁊ colore quiahic an̄cedit pruritꝰ ⁊ colorē niger vt carbo. Illi v̓o nō p̄cedit pruritus ſuper ⁊ color nō ē ſēper niger: ſed qn̄qꝫ rubeus qn̄qꝫ citrinus qn̄qꝫ viridis ⁊ inter ſe ſūt differentescū colera dn̄atur ml̓ie in tali aduſtiōe dr̄ ignis ꝑſicus. Ettūc videbis nigredinē in eo cū quodā ſplēdore: ⁊ ē̄ cōburēs ſuꝑficiē: ⁊ cutē magis ābulās corrodit eā: ⁊ corroſioeius. Ei motus ē velocior ad modū criſipille ⁊ formice.Cū vero melācolia dn̄at̉ col̓e color erit niger p̄ſſus cumſiccitate mēbri ad modū carbōis quare ſic nōiatus: ē̄ ⁊ eiꝰꝯbuſtio ⁊ corroſio ē profūdior qꝛ in carne nō tm̄ in cute ⁊eſt tardiori motus: ⁊ ſūt hn̄tes iudicia ex ꝑte diſpōnis ſeunature mēbroꝝ. Nā que accidūt ī carne velocioris ſūt reſolutionis que vero in neruis tardioriſ ⁊ accidūt qn̄qꝫ cūpeſtilētia: qn̄qꝫ ſine ea. ⁊ qn̄qꝫ ſumūtur cōiter ad carbūculū ⁊ eriſipilā vlceroſā ꝯmeſtiuam ⁊ ābulantē. Ex quibuscauſe ⁊ ſigna ſunt manifeſta. Et cura eius ſūt proxia curecarbūculi cū euacuatione vl̓i precedente fl̓oia educente ſāguinem colericū aduſtū multū: vſqꝫ ad defectionē cū tollat virtus: ⁊ etas ⁊ cū euacuatiōe partis apoſtēate ⁊ materie incuneate ī ipſa. Cōpletur āt cū ſcarpellatiōe ꝓfūdadonec egrediatur ſanguis malus venenoſus ꝯſtrictꝰ ī eaproprie ⁊ ī prūa eius materie ē ꝓfūda ī carne vel ſuꝑficiali vt ī ꝑſico igne: deinde cū mīſtratiōe ī prīcipio medicīaꝝnō reꝑcuſſiuaꝝ frigidaꝝ ī principio fortis ſtipticitatis nemaꝫ venenoſā ne repellāt ad īteriora ⁊ prīcipalia nec etiāmollificantia fortis reſol̓oīs que ꝑticula calefactā magisinflamēt ac trahāt ⁊ incident ad currendū: īmo opꝫ vt admīſtres medicīas exiccatiuas in quibꝰ ē infrigidatio: ⁊ reſolutio cū caliditate tēperata vt eius fr̄itatē caliditas ꝑtis⁊ materie alteret̉: ⁊ remittat̉ ⁊ ꝯfortet̉ ⁊ defendat̉ ⁊ cū caliditate reſoluāt nō reꝑcutiāt. Qualia ſūt que dicta ſuntarnogloſſa ēpl̓ata ⁊ galle cū aceto vini decocte ⁊ lēteſ cuꝫpāe quid furfuris hn̄te: nā huiꝰ pāis ſubtilior ē: ē̄ ſb̓a ſudiuiſim vel īſiml̓ ēpl̓ate vel alia ſimilia ī antidotario nr̄oſunt ſcripta. Et ex appropriatis ſunt que hic ſubſcribunt̉⁊ cū regie ⁊ accidētiū correctiōe vt ſupra. Empl̓ꝫ ꝯueniēs⁊ efficax ⁊ exꝑtū. ℟. granata acetoſa ītegra ⁊ infūdantur⁊ coquantur cū aceto donec diſſoluantur ⁊ deinde terantur: ⁊ ponātur ſuper pānū ⁊ ſuꝑponatur. Ipſum .n. ꝯueniēs eſt ī oī hora ⁊ eradicat hanc egritudinē ī principio: ⁊ſtatu. Alid̓ ēpl̓m ad idē. ℟. nucē recētē ⁊ folia eius ſauicordei paſſulaꝝ caricaꝝ equales ꝑtes terātur ſil̓ ⁊ ꝯficiant̉cum vino ⁊ oleo papaueris nigri. Medicīa ꝯueniēs inprīcipio: cū nūdū vlceratū ē. ℟. acacie dragāti opij cortioū granati an̄. 3. i. floris eris. 3. i. ſemen iuſꝗa. al. 3. 5. cōficecū vio medicamē ꝯueniēs huic cuꝫ ē vlceratus ē materieꝙ paꝝ exiccat qualis ē audatio ⁊ trociſci. iiij. ⁊ extra cū vinō dulci ⁊ rob. Quod .n. fortiter exiccat addit ī maliciamegritudinis. Oꝫ āt vt ſubuenias ꝑtibus adiacētibus locoꝯbuſtiōiſ ne putrefiant ⁊ corrūpant̉: ⁊ illud fit cū bolo atmeno ⁊ accto ſuꝑinūctis: vel aqua ⁊ reliquis que infrigidāt ⁊ reꝑcutiūt. Et id ꝙ ē propīquiꝰ illo cū lana iſopi infuſa in vīo cū ergo quieſcit infiatio: ⁊ remanent vlcera curentur cū eis que ſūt ſicut emplaſta de mertaſengi ⁊ emplaſtū de diabutiro ⁊ cū reliquis que ſūt conuenientia vlceribus corroſiuis ⁊ fraudulc̄tis. Et nux antiqua vnctuoſa eſt conuenienſ igni perſico in hac hora. Capitulum. vij. de vena egrediēdi ⁊ medicinis eius.