Druckschrift 
Opera
Entstehung
Seite
210r
Einzelbild herunterladen
 

priter melius a naͣ: Carbuculus āt ē ſpēs eius ſed minocis malicie. Et ca eius ē ſāguis groſſus ⁊ malus qꝛ aduer aduſtiōe .n. acquiſiuit groſſiciē ⁊ maliciā nō ex mixnōc. Et qn̄qꝫ ꝑ aduſtionē acquiſiuit citrinitatē qn̄qꝫ viriItatē: vt varie cole: qn̄qꝫ nigredinē ẜm diuerſitatē aduſſi īis ſue: aut .n. ſanguis bonus ē: ⁊ nature benignus cēteris hūoribus ſit iuuator: cū v̓o a natura recedit fit maluse quāto magis recedit fit maioris malitie ſicut dictū fuitpra ī ſectiōe prīa capl̓o de ſuffocatiōe matricis: ex ſemīeficta. Cū igit̉ ſāguiſ adurit̉ a nacura multū recedit ſic vehemētē acquirit maliciā venenoſā. ⁊ ſiquidē groſſꝰ ⁊ exiocatus cū multa caliditate īfluit alicui ꝑticule repc̄te ⁊ ſiml̓colligit̉ ī eiꝰ vacuo ⁊ ꝯburēdo ſtatī vlcus faciēs eſcaramoꝑat̉ ꝙ circūadiacētes ꝑtes oēs ī tūorē flegmonoſū cumebulitiōe eleuat: vt ēt febriat patiēs ⁊ illd̓ ꝓpter ſāguinētractū ad locū vlceratū ex dolore orribili: ē .n. orribilit̓ doproſū. Et nōiat̉ apoſtēa huius vlceratū antrax latīe ꝯbuſtio. Cū v̓o ſāguis ille groſſus ⁊ venenoſus ebuliēs nonfuerit ſiccus: vt p̄dictū ē: ſꝫ aliquos liquores ſubtiles remiſſos habeat īfluxus ad ꝑticulaꝫ in ſuꝑficie eius veſicaserigit ſimiles eiꝰ qui ab igne coctus exiſtit: quibus corruptis eſcaroſū ab eis vlcus ꝑficitur: ⁊ ē carbūculus mīorismalicie ꝙͣ ātrax ꝑꝑ liquores admixtos obtūdētes acuitatē ab aduſtiōe adeptā: ⁊ ē habens iudicia ex ꝑte coloris ⁊ꝑticule ſeū loci ⁊ diſpoōis eiꝰ colo. ꝗdē: nā qd̓ ē nigri coloſeu liuidi vehemētioris eſt malitie. Unde cathelani blaſphēantes dicūt buba magna: deīde viridis: deīde citriniEx ꝑte ꝑticule cui accidit ſeu loci: nā qd̓ ē ī extrēitatibꝰmagis minoris ē malicie: ⁊ quāto magis ē ī corꝑe ⁊ ī partibus ꝓpīquioribus prīcipalibus: ⁊ ī in emūtorijs eorundē malignū ē magis ex ꝑte diſpōnis loci: nā ſi pars vl̓ locus aperitiōis eius exiccatus fuerit malus ē ſi v̓o nō exiccatus fuerit minus malū ē. Et ſi oīa ex diſpōne colere inloco ꝯueniāt ī malo peſſimū erit ⁊ mortale. Inꝗt hipo.ī primo ꝓnoſticorum. Si ī egro corpore fuerit atrax autcarbūculus ſiue p̄ceſſerit ſiue egritudinibus ſuꝑueneritopus ē attendere ſigna que ſequūt̉. Qd̓ ſi exiccatꝰ locusfuerit ⁊ colorē viridē habuerit vel citrinū vel liuidū p̄tulerit mortē proximā dicit. Et ſigna vnius cuiuſqꝫ propͥa⁊ diſtīctā ex dictis colligere poteris inſil̓ ſi volueris. Cura vero eius ī quinqꝫ rebus exiſtit. In euacuatiōe oīs replectiōis cōis. Cōplet̉ v̓o cū flebothomia ꝑducēte ad defectionē mox cū apparuit abſqꝫ oī dilatiōe ſi ꝯditiōes ad̓rint oportune antipaſ. ſeruata: niſi trāſitus fiat ſuꝑ principale preſeruat .n. a magnitudīe flōnis circūſtātes particulas: deīde cū purgatiōe hūoris aduſti. Secūdo ꝯſiſtit circa euacuationē particularē partis ſeu materie apoſtēatisCōplet̉ āt cū ſcarificatiōibus profūdis ꝑꝑ groſſiciē triſtātis hūoris vt trahat̉ extra: ⁊ cū cauterizatiōe vlceris eſcaroſi: ita ꝙ cadat cauterizatio ſupra ipſū tm̄ ⁊ circūadiacentes partes flegmonizātes nō tāgat inutiliter cū ꝯbures ⁊nō abſqꝫ nocumētis. Qd̓ quidē innuit. G. dicēs. Nullus igit dabit ꝙ illud qd̓ afferat vllā vtilitatē nocumētūvo hꝫ ſecū īmēſū. Cauteri zabis quidē cauſtic̄ farmacijsex acutiſſimis igni ſil̓ibus ſicut ex vitreolo ex līatura erisaduſti arſēico calce ⁊ ſādaracha ſil̓ mixtis ⁊ ꝯburit ſimilit̓igni. Quod ſi grādis eius malicia apparuerit vt neqꝫ illain adurēdo ſufficiat ⁊ proprie in antrace igne ꝯburens: ⁊quꝫ cū cādela ardēte ſuꝑ effuſa: ⁊ qn̄qꝫ cū ferreo vel cumaltero aureo īſtrumēto ignito ſuper īmiſſo: talis .n. cauterizatio proprie materiaꝫ venenoſā a profūdo corporis ⁊ aprīcipalibus ad locū appropriatis trahit potenter ⁊ tractāqn̄ꝫ inſēſibiliter effluere facit extra: vt cū egredit̉ atramētū videat̉: ⁊ qn̄qꝫ īſenſibiliter reſoluit ⁊ ꝯſumit vt deindenō extēdat̉ corruptio: ⁊ periculū ſue malicie euitet̉. Et ꝓide nō tardet̉ quin ſtatī euacuatiōe vl̓i premiſſa huiuſmodi cauterizatio fiat. Dilatio .n. ipſius ꝑducit ad mortē feſtinā: ⁊ ꝓinde ꝯſequēter ⁊ feſtine herbā ſcabioſā quā macer mirifice ꝯmēdauit ꝯtritā ſimpliciter ēplaſtabis cū īnouatiōe frequēti a proprietate antracē necat ī tribus horisEt proīde ſi ſuccus eius ei tribuas citius ⁊ tutius operaberis ⁊ maxīe ſi cū eo lutū ſigilliatū īmiſceaſ vel tiriacamniſi īflatio ꝯtradicat. Tertio ꝯſiſtit in accn̄tiū correctiōeꝯpleturāt vt rubor dominet̉ ⁊ multa īflatio: cū dolore ardēte loco cauterizate ⁊ adiacētibus ꝑtibꝰ tn̄ ꝑꝑ materiaꝫnature venenoſe prīcipalis ⁊ attracte: tū ꝑꝑ naturā ignisvel farmaci cauſtici additi cū farmaco dulci remittatur ꝙſi fit ex pane clibanaceo ⁊ vīo acetoſo vel arnogloſſe: ſucco vel decocta lēticula cuꝫ pane in aceto. Et ſi tuoris magnitudo hūoꝝ exiccat cū vio quidē ſtiptico: deinde āt cuꝫaceto ⁊ ꝯn̄ter cataplaſmabis orobis farinā ſuper cum oximelle nō ſuꝑ vlcus: ſed circa ipſū qꝛ mordēt. hec .n. farmaca extīgūt feruorē ⁊ ardorē atqꝫ extenuant tumorē ſua ſtipticitate: nec cū ea materiā repellēt ad īteriora .ſ. principalia ſed cū ſint etherogenea extinguūt ſua tꝑata ſtipticitate vel rēittūt feruorē inflāmationē ⁊ ardore: ⁊ admixta caliditate illa trahūt ⁊ reſoluūt influxā materiā ſicut ne aliquid repercutiatur in eis. Sꝫ farmaca ſaniātia nullatenᵉtalibus oꝫ afferre ne putrefactionē ī particula augeāt. Inquit hipo. in affo. Calidū ſaniē faciēs nō oī vulneri oportunū ē ad ſalutē: vlcus vero nō quod īpreſſit corrigatur ⁊regatur regimine vlceris maligni fraudulēti corroſiui qd̓infra dicetur. Et ſi debilitas pulſus ſeu tremor aūt ſincopis ex fumo ſue malicie venenoſe cor attingere contingatcū ꝯfortantibus cor ⁊ alia prīcipalia ex frigidis ⁊ ſtipticisnotis intus ⁊ extra approximantur auxilijs adiuuet̉: ⁊ cūderiuantibus fumos venenoſos. ⁊ eoꝝ materiā ēt ꝯfricationibus: ligaturis ꝯpreſſiōibus doloris ⁊ ventoſationibus que ſupra ī ſectione prīa ſūt dicta. Quarto ꝯſiſtit ī regimine. ⁊ eſt vt regatur aere calido tꝑate reſoluēte materiam nō tn̄ multuꝫ ne ꝓhibeat refrigeriū in interioribus ⁊nobilibus inflātis moueatur: ⁊ paꝝ quieſcat vt materiaſuper trahatur ad extra ⁊ reſoluatur: ⁊ proīde vigilet necdormiat niſi paꝝ vt ſuper materia trahatur ad exterioranō reuocetur ad interiora. Inquit. n. G. ſōnus ⁊ vigiliereuocatiōe caloris naturalis cuꝫ hūoribus ad interius exterius fiūt. Et proinde tota die vigilet ⁊ maxīe hora noctis prima qua multū ꝯſueuit natura prouocari ad ſōnuꝫ⁊ regatur cū clamoribus ſonis acutis ⁊ fortibus ⁊ alijs expergefaciētibus dictis in litargia vſqꝫ ad horam matutīalem ſanguinis qui acuti hūoris eſt frenū minoretur cibꝰ⁊ potus ſit ex frigidis ⁊ humidis abſtergentibus paꝝ nutrientibus ⁊ principalibꝰ repellentibus qualis eſt hiſt ordei ⁊ ol̓o in principio aqua ordei ⁊ granatoꝝ ſuccus in ꝓceſſu ius carnis ⁊ ſimilia. Et ꝯfortetur verbiſ ⁊ ſuaſiōibꝰcite ſalutis: ⁊ ex cōibus cū proprietate ex ſimplicibus ī expulſiōe venenoꝝ ⁊ materiaꝝ venenoſaꝝ ē coagulum ediagni pulli cerui: vel vituli ſūptū cū vīo ⁊ lutū ſigillatū cūvio ⁊ linitū cū aceto. ⁊ ſemē citri cū ex eo ſumūtur. 3. ij. cūvino thure ⁊ aqͣ calida. Et ex ꝯpoſitiſ īterius approximāC C 2