confuſa. Et hec ſunt ſigna ſeu accidentia cauſarum generaliuꝫ ip̄arū ſūpta a loci varierate. Preter q̄ alia ſuntaccidētia cauſarū egritudinū ipſarū cordis intrinſecaruꝫſpiritaliuꝫ ab earū ſūpta eſſētia qͣs ſecūdario te ſcire opꝫSūt autē qͣdrū. generis tria ſimplicia ẜꝫ tripli. naturā eiꝰſingl̓arit̓ permutataꝫ: ⁊ qͣrū ē cōpoſitū ſignificans ſuperomnes inſimul permutatas. Inquit eniꝫ. G. ſꝫ propriapaſſio cordis eſt pl̓m mala complexio: aut equalis aūt inequalis: ſingulis vel cōmixta: plura vel cum materia. autmala cōpoſitio: puta īanitio vel repletio receptaculoruꝫaut oppilatio ī venis eiꝰ ⁊ vijs ſpirituum ac coartatō corporis eiꝰ ꝑꝑ coartationē ſpatij caſſule ī qua mouetur exrepletiōe ſaguinis ⁊ humiditatū ibi facta vt in ſuo ſimioanothomiā īuenit: ⁊ ꝑ groſſiciē p̄ter naturā ibi etiā coniunctam prout in ſuo galo reperijt manifeſte. Aut ē ſolutio continuatis quam ipſum non pati cum ſalute poſſibili Abohali dixit. Aut apoſtema confirmatio cuiusnullate. expectabitur quin mote preueniatur. Sic egritudinum eius eſt pl̓m mala cōplexio quia frequentius contingens alijs ⁊ cū poſſibili ſalute ⁊ ſi cum īpoſſibili tardenō ſubito vel cito mortē īducit: vt ⁊ cōpoſitio mala ſoloꝯtīui vel apoſte. Idcirco eius ſigna erunt bene ac ſubtiliter conſideranda. Sꝫ ipſa mala complexio ſiquidem ſitequalis eiꝰ ſigna obmittantur ad pn̄s cuꝫ ſint manifeſtavalde ſicut voluit. G. cū inꝗt. Morbi vero ꝗ nō ſuntniſi ī mala cōplexiōe difficile cognoſcūt̉ niſi cuꝫ mutatiovltīa ſit extra naturā cūqꝫ pl̓ꝫ ſalutis ſit īpoſſibile magisad ꝓnoſticū ꝙͣ ad curatiuū medicū ſpectat. ¶ Solutionis quoqꝫ continui ⁊ apoſtematis ſigna cū pͥus ꝙͣ appareant vel ſimul ⁊ anteꝙͣ confirmentur ſint mortē ſubitovel paulatiꝫ finaliter īducētia obmittūtur. ¶ Si vero ſitinequalis ſiue diuerſa qꝛ vt pl̓m ē poſſibil̓ curatiōis ⁊ ſigna ꝓpria adaptemꝰ qꝛ ē noſtre vtil̓ conſidera. ¶ Si ergo mala cōplexio diuerſa ſit in corde ſiquidē ſit calida ſiplex ⁊ pura erit cū ea debilitas corporis minor pulſꝰ cordis tremor ⁊ ſincopis cū agitattōe ⁊ motu corporis inordīato ſeu āguſtioſo ⁊ plurius arteriarū mutatio p̄ter naturā qꝛ ad debilitatē ⁊ freq̄ntiā cū īeqͣlitate ⁊ qn̄qꝫ ad velocitatē. Et ſimiliter hanelitꝰ ⁊ eius expiratio cū ex ſufflatiōe calida valde ⁊ īſpiratio vehemētior ⁊ īflamatio totius corporis. ⁊ pl̓m febris cū ſiti ⁊ appetitu frigidi quo iuuatur ⁊ aeris frigidi īſpiratōe magis ꝙͣ frigidi cibi ⁊ potꝰ aſſūptiōe. Et ledit̉ calido quocūqꝫ cū ſimilitudīe circūſtātiarū ⁊ ꝯſuetudīe facile īflāmādi. In genere .n. proportiōali facilis ē trāſitus dixit Abohali. Si vero frigida fuerit cōtraria erūt ſigna. ¶ Si āt ſicca duricies apparebit ī pulſu arteriarū: ⁊ ꝑ cōſeq̄ns ī corꝑe toto: ac cōſumptio ⁊ arefactō multa. Cū .n. cōſūptio corporis cōe ſit ſignū oī diſcraſie cordis ⁊ paſſiōi cū ſāguis eius ſit formal̓in alimēto ⁊ dixit Auerois. In ſicca eius diſcraſia eritmaior debilitas quoque pulſus tremor ⁊ ſincopis tardiꝰveniēs ⁊ tardiꝰ recedēs ant difficiliꝰ ¶. Si quoqꝫ humida fuerit ſigna erūt cōtraria. ¶ Et ſi ꝯmixta ſit ſigna er̄tꝯmixta. Et qꝛ ſi ē pura erit ī ea īuētio ꝓcatarticaꝝ cauſarū cū an̄tecedētis pͥuatione .ſ. hūoralis eiuſqꝫ alteratio ⁊reductio erit leuior. Sꝫ ſi cū materia fuerit er̄t cū p̄dictꝭſignis ſigna dn̄antis hūoris q̄ hipo. in ſuis innuit āforiſmis cū dixit. Cōtēplari āt oꝫ egritudīeꝫ cōplexiōeꝫ etatē ꝯfuetudīeꝫ: artē tp̄s regimē: ⁊ regioneꝫ ac ſigna repletiōis vel cacochimie hic .n. dominatiā hūoꝝ on̄dūt: ꝗ ētex exeūtibꝰ apparebunt: ⁊ ꝙ erit difficiliꝰ alterabile. Svero cor patiat̉ opilatiōeꝫ ī ſuis pͥoris aut repletionē velināitiōeꝫ p̄dicte cordis egritudīes erūt fortes: ⁊ freq̄ntescū ſigīs plurīe plectorie ⁊ cacochimie: vel alicuiꝰ euacuationis nobilis ſāguinis proprie vel ſudoris. Qd̓ ſi patiat̉ coartatiōeꝫ ꝑꝑ vicinitatē vel cōitatē aūt colligantiaꝫſigna repletiōis ⁊ pl̓m ſanguis apꝑebūt: ⁊ p̄cedēs illoruꝫpaſſio cū ſeq̄la egritudinū cordis dictaruꝫ debiliuꝫ tn̄ ⁊variationē habētiū vt dictū eſt sͣ. His ergo erūt egritudinū cordis cauſarum ipſaruꝫ in ipſius natura ſpiritualiter manifeſta. Ex quibus ſecundum. G. curōis ipſarumintentio eſt ſumenda. ¶ Cura paſſionuꝫ cordis duplexeſt. ſcꝫ generalis ⁊ ſpētialis: generalis autem eſt quinqueres quarum prima dirigitur ad membrū patiens quod ēcor. Et eſt vt ſolicite ſtudeamus confortare ipſum eiuſqꝫvirtutē quia debilem ⁊ vbi cadens eſt vt in ſincopi expgefacere ⁊ viuificare deinde vbi expedit eam reſumere: ⁊nutrire. Eſt enim cor fundamentum anime: omniumqꝫvirtutum prima radix: qͣrū aggregatiōe natura conſiſtitCuius quidem nature vt hipocra. dixit eſt curare nonmedici. Medici vero porrigere nature. Fons quoqueſpiritus qui eſt radix ⁊ ſubſtantia vite organum ⁊ vehiculum virtutum: ⁊ caloris innati cuius vigore complexio conſiſtit in eſſe ⁊ corpus ⁊ omnia membra in eſſe ⁊ vigore viuifico ⁊ cōſeruantur ⁊ eiꝰ extīctio mors eſt. Hiccauſa eſt omnium operationum naturalium: vnde ipſe ēquem naturam noſtrā dicimus. ¶ Ipſum quoqꝫ cor baſis eſt vite ſeu vitalis virtutis per quam membra recipiunt animā primū ⁊ deinde virtutes reliquas ſenſꝰ ⁊ motus ⁊ operationis vite. Nec mors accidit: niſi ꝑꝑ in tꝑamentum complexionis ſue. Merito igitur prius ⁊ ſolicite ſtudendum eſt circa ipſius confortationē eiuſque virtutis cum hijs q̄ confortant hn̄t interius ⁊ exte. ⁊ per oēꝫmodū approximatiōis. Secūda vero res nitit̉ circa cās ītrīſecas ⁊ extri. ꝓprias ⁊ cōes taliū egritudinū. Et eſt: vtauferatar extrinſeca. Interior ꝓpria abſcīdit̉ vicīa: ⁊ quecōitatis ē corrigit̉. Inꝗt̉. n. G. nō ē poſſibile vllā diſpoſitionē curare finaliter: adhuc mancte cā faciēte eaꝫ. Tertia vero vertitur ad modu curādi predictas egritudinesa cauſis p̄dictis. Cāe .n. ſuꝑius enumerate: aut cānt talesegritudīes ꝑ modū grauatiōis ⁊ cōculcatiōis coartationis ⁊ ſuffocationis ſpirituū ⁊ caloris īnati ī ſua radice receptaculis atqꝫ vijs Necnon per modū furioſitatis mōbi vi doloris vel cuiuſlibꝫ alterius accn̄tis īpugnātis cōtra naturā: aut ꝑ modū reſolutiōis ⁊ euacuatiōis ipſius¶ Quorū mōdū diuerſitas auxilia variat ⁊ drn̄ter īformat. Regim̄ quoqꝫ ſiue eiꝰ debitū ignorat̉. Inꝗt .n. hipo. nec ꝗſꝙͣ medicorū mihi inuētꝰ ē: ꝗ egrorū habitudinē cognoſcere q̄at: ſicut opꝫ ſi defectiōeꝫ patiat̉. An ipſaſit ex venarū euacuatiōe. An ex alia furia vel labore corporis vel accn̄te alio naturā afficiēte: puta repl̓onē ſuffocāte: ⁊ ꝓīde ignoras cibū dare eis: an expediat vel nega¶ Quarta pōit ſtudi. ī regimīe cū rectificatione aeris ⁊aliarū rerū nō naturaliū mīſtra debita: ꝓut ītētiones exigūt ſupͣdicte. Quīta cōuertit̉ ad accn̄tiū correctione queſunt plura ẜꝫ plularitatē mēbrorū cōpa. cordi ⁊ ſi nō ꝓpͥaſint. Si .n. ipſū alijs cōpatit̉ ꝑꝑ colligātiā ⁊ vici. vt dictūē: ꝙͣto magis alia mēbra cōpatiētur eidē cū ip̄ꝫ cum oībꝰtribuat virtutem calorē ⁊ ſp̄ꝫ ⁊ a nullo recipiat. ¶Indtn. hipo. Totū corpꝰ ē vna ſubſtātia ⁊ ipſū totuꝫ ē ꝯnuti