¶ Hic ꝓſeꝗtur clariſſimus doctor franciſcus de pedemontium ⁊ complet ſecundam diuiſiōeꝫ ſuperius ānotatā in primo de appropriatis Diui Iohānis Meſue.¶ Capitulū pͥmū ⁊ ē generale ad oēs paſſiōes cordis.¶ Capitulum ſecundum de medicinis ſimplicibꝰ ⁊ cōpoſitis ad omnes paſſiones cordis.¶ Capl̓ꝫ tertiū d̓ cura titilatiōis pulſus ⁊ tremoris cor¶ Capitulum quartum de cura paſſionis cordis per cōaſſionem ad cerebrum.¶ Capitulum quintum de cura paſſionum cordis percompaſſionem ad ſtomachum.¶ Capitulum ſextum de cura paſſionum cordis per cōaſſionem ad epar.¶ Capitulum ſeptimum de cura paſſionum cordis perīplexionem ad ſplenem.Capitulum octauum de cura paſſionum cordis perpaſſionem ad inteſtina.Capitulum nonum de cura paſſionum cordis ꝑ cōiſſionem ad inteſtina ⁊ ad os ſtomachi.Capitulum decimum de cura paſſionum cordis extu ſanguinis menſtruorum ⁊ emorroidarū.¶ Capitulum vndecimum de cura paſſionum cordisex retentione menſtruorum impregnantibus.¶ Capitulum duodecimum de cura paſſionum cordisex rarefactione porroruꝫ cutis: ex ſudore diaforetico ꝑ ſevel balneo vel ex exercitio.¶ Capitulum decimum tertium de cura paſſionuꝫ cordis ex aere peſtilentiali.¶ Capitulum decimum quartum de cura paſſionumcordis ex fetore contingentium.¶ Capitulum decimum quintum de cura paſſionumcordis ex morſu venenatorum ⁊ aſſūptione veneni.¶ Capitulum decimum ſextum de cura paſſionū corlis ex timore contingentium.¶ Capitulum decimum ſeptimum de cura paſſionumedis ex labore ⁊ accidentibus anime.¶ Capitulū pͥmū ⁊ eſt generale ad oēs paſſiōes cordis.Quertendūaūt quod dicte cordis egritudines ſua habent iudicia inquantum .n. ſequunt̉cauſas ex enumeratis queſunt ꝑ ſe morbus egritudines ꝓpe nō dicūtur. ẜꝫ accidētia de genere actionisleſe ip̄iꝰ quoꝝ ſignificationibꝰ ẜꝫ. G. oꝫ cognoſcereip̄ꝫ pati ꝓut īfra dicet̉. ¶ Inquātū vero ſequunt̉ ex eiscae q̄ ꝑ ſe morbꝰ nō ſūt egritudīes dici pn̄t ꝓut abohalidixit. Et tn̄ hic cū vtraqꝫ ſequūt̉ magis dicimꝰ eas egritudines ꝙ accn̄a eo ꝙ egritudinibꝰ qͣs ſequunt̉ ī p̄ceptisexntibꝰ ab īfirmo ip̄e ſole vt egritudīes ſētiūt̉: nō .n. ſētitpatiēs cordis diſcraſiā ſꝫ ſolūmō nocumētuꝫ actionū eiꝰl. debilitatē corporis pulſū cordis tremorē vel ſincopī ꝗbꝰ eſtiat ſe īfirmū ⁊ qꝛ ſua magītudīe ledēdo v̓tutē aſſuinētes naturā cāe p̄iudicāt ſibi curā q̄ ꝓpͥe nō cāe nec accidēti ſꝫ egritudini facte debet̉ ꝓut. G. monſtrauit ꝙ inegritudinibꝰ dictorū mēbrorum ⁊ dicendorū idē ē intelligendū. ¶ Sciendū quoqꝫ ꝙ tremor hic nō ꝓprie accipitur ſed īproprie. ꝓprie enim eſt acidēs in actiōe volūtarie mobili ſicut Galienus on̄dit. Actio vero motiua cōdis ē naturalis ſꝫ īproprie ꝓ agitatiōe qͣdā ⁊ motu inordinato cordis dilationis īpetuoſe ad repellēdum nocētiavt ex ſuꝑius dictis apparet. ¶ Ponit ip̄e cordis egritudines dicte cum fortes ſint ⁊ continue vel frequentes p̄magnitudine cauſe ⁊ maxime ꝓprie ſecūdū quaꝫ differtꝙͣtitate vt sͣ ē dictum inter ſe habitudinē hn̄t vna .n. minatur aliam ſeu ꝓtendit vt debilitas pulſuꝫ pulſus trēorem: tremor ſincopī: ſincopis repentinam mortem prouthipo. monſtrauit in āforiſmis: cū inquit. ¶ Qui exſoluuntur fortiter ⁊ frequenter abſqꝫ manifeſta occaſiōe repente moriuntur. Poſitis autem egritudinibus cordis⁊ aſſignata conuenientia ⁊ en̄tiali differentia inter eas ꝑaquas diſtinguere ⁊ cognoſcere te oportet. nec non enumeratis eorum cāis ſine quarum coniunctione perfectaeorum ſcientia non habetur: aſſignatiſqꝫ earum iuditijsExpedit exiperio ꝙͣ plurimum reuerendi domini domi ROHę ytνni mei domini Roberti dei gratia ieruſalem ⁊ ſicilie reXImiſalgis ſummi: qꝛ genere preclariſſimi omnibus virtutibusmoribus bonis ⁊ ſcientijs cūctis maxime theologica ꝑꝑ A ſicī heanimā ⁊ medicinali ſcientia propter corpus ad cōplemētum doctrine preſentis terapentici operis proſequēdi vtaccidentia eſſentialia ſubiungamus quorum ſignificacionibus cauſas ipſas cognoſcere valeas etiam ſique ſint alique ipſarum occulte. ¶ Hac enim duplici cognitione p̄miſſa membri iam habita ad generalem curationem neceſſariam tute curā poteris aggredi propiciāte deo. Inquit enim. G. oportet autem vt primo cognoſcamꝰ egritudinem que ſit: deinde procedamus ad ipſam medicandum ⁊ alibi. Cura confeſtī ſequitur cognitionem facientis cauſe ⁊ etiam ſubiectiue .ſ. membri vt cordis: quodon̄dit cum ait. Ex quibꝰ duobus .ſ. cognoſcere mēbruꝫ⁊ morbum poteris cognoſcere generaleꝫ eius curationēque a morbo eſt. aliqua plurima vero a patiente pericula ſed corde. quod equidem pati cognoſcere poteris exegritudinibus dictis inquantum ſūt accidētia leſe actionis ipſius a qua ſignum ſumptum in ſignificando ſupͣmēbrum patiens certū ē ⁊ ꝑdurans. ¶ Cuꝫ enim debili­ oυ0. . L.tas coꝑis adeſt: cor pati agnoſcas: cū vero additur pul­ C. pj.ſus vel tremor: cognitio tua completur: cū vero perduc̄2. Iad ſincopim: cognitio eſt confirmata prout dixit Abohali. cum itaqꝫ ipſarum egritudinum cauſa duplex ſit ītrinſeca corporea .ſ. extrinfeca exͣ corpꝰ inſurgens. Et corpoͣea aūt ī ipſo code: aut ī mēbris vicinis ip̄i aūt ī m̄briscōicantibus ei coītate propinqua vel remota. Tunc fiquidem primo modo cor pati contingat ipſe dic. egritudines fortes erunt: continue vel frequentes. Si veroſecundo patiatur debiles erunt ⁊ diſcōtinue recipientesvariationem per abſentiam ⁊ preſentiam: augumentum⁊ diminutionem ſecundum abſentiam ⁊ preſentiam: intenſionem ⁊ remiſſionemr: diſpoſitionem illorum membrorum iam inuentorum quorum vicinitate aut cōitatepatiatur. Sꝫ ſi ꝗdē ex cauſa extrīſeca patiatur cor: p̄dictepaſſiōes debiles erūt cito ⁊ facile trāſeūtes: vt hipo. volūit: ⁊ cū īuētiōe cāꝝ extrīſe. nulla p̄cedēte aperitione interioris cauſe. Si vero ab vtriuſqꝫ ſigna erunt ex vtriuſqꝫ