In paſſioneI A

pͥmo. Creauit deus vt eſſent omīa. ⁊ ſanabiles fecit nationes orbis terrarū non eſt in illmedicamentū exterminij. q. d. In omnibꝰ rebus quas deus creauit ⁊ poſuit in mūdo nōeſt infectio ad creandum peccatum ſi hō nonfecerit exceſſum. Ideo non eſt imputandumbonitati eoruꝫ vel ſpeciei vel forme. ſi hoīesamore mundanorū ꝯtra honorē dei fungūt̉.ſed tantūmodo ꝑuerſitati hoīm. qꝛ male vtūtur rebus creatis. Ideo dicit. b. Augꝰ. de vera religione. ca. xxxviij. Nec aqua mala necanimal quod in aere viuit. nam iſte ſubſtātieſunt. ſed malum eſt volūtaria p̄cipitatō. ⁊ ineo ſuffocatio. Exemplum alid̓ ſubdit. Stilinqͥt ferreus alia parte qua ſcribimus ⁊ ex alia parte qua delemus fabricatus eſt ī ſuo genere pulcher. ⁊ ad vſum noſtrum accōmodatus. ⁊ ſi quis cum ea parte ſcriberet qua deletur ⁊ ea velit delere qua ſcribebat̉. nullo mōſtilus malefecerit ſed ip̄e factor in re vituꝑaretur. Hec Augꝰ. Alij aūt ſe excuſant dicentes carnis fragilitatem ad peccandū eos cōpuliſſe. Qd̓ etiam excludit ſpūſſanctꝰ ꝑ verbum ſapientis iam allegatum qn̄ dixit. Noneſt em̄ in illis medicamentū exterminij. q. d.In carne non eſt neceſſitās ꝯcupiſcentia velexterminans ad p̄cipitium peccati. ſed tantūmō incitans quam hō ꝓ peccato meruit. ⁊ d̓ea ſi velit ꝓficit ſi reſiſtit. Un̄ Gre. ix. moral̓.c. xxvj. Suꝑna diſpenſatiōe ⁊ tota intentiōeſic fit vt nos ẜuientes carni nr̄e ꝑmittamur īpugnationibus concuti ne mens noſtra audeat in ſuꝑbiam ꝑ p̄ſumptionem ſue ſecuritatis eleuari. vt cum pulſata trepidat in ſoloautoris adiutorio pedem ſpei figat. Iō dicitGre. ix. moral̓. Ad ima quippe trahit carone extollatur ſpūs. ⁊ ne ꝑtremat caro ſpūs leuat ne iaceamus in infimis. Caro aggrauatne extollamur ex infimis. Et ſic ẜm Gregoquodam certo moderamine ſit vt carne dep̄mente ſed non ꝓſternente hō deſperationislapſum caueat ⁊ ſpū eleuante. ⁊ tamen temptationes ſentiente ſuperbie caſum euadat.Et ſi dei ſpūs trahit ⁊ caro retrahit ſubtiliſſimo interui iudicij moderamine infra ſumma⁊ ſuꝑ infima quodammō homo liberat̉. ⁊ iōpatet ꝙ non eſt in homine neceſſitas concupiſcentie compellens ad peccandum. Quiadicit Sapiens Eccī. xv. Deus ab initio ꝯſtituit hoīem ⁊ reliquit eum in manu ꝯſilij. adiec̄ mādata ⁊ p̄cepta ſua. Et Sap̄. ij. Deꝰ creauit hoīem intexterminabilem. ad imagineꝫſimilitudīs ſue creauit illum. Tertij ſe excuſant a peccato ꝓpter demonū infeſtatiōeꝫ. ethanc excuſatōꝫ excludit ſpūſſanctus ꝑ hͦ ver

bum Sap̄. j. Nec inferoꝝ regnū in terra. qͣſidi. dominium demonū non eſt in homībꝰ viuentibus in terra ⁊ de terra exiſtentibus. Etideo licet homībus etiā poſſunt ſuggere̓ malum ⁊ temptare. nullo tn̄ mō ꝑmittunt̉ hominem violētare. qͣre dominiū non hn̄t in hoīeniſi hō eis ſponte ꝑ liberū arbitriū ſubdi velit aūt ꝯſentire. Iō dicit. b. Bern̄. ſuꝑ Cant̓.ẜmone. lxxxvj. Impulſor hoīs eſt diabolusimpulſor eſt mūdus. impulſor hō. Quis iſtehō ſit q̄ris quiſqꝫ ſui impulſor? noli mirari vſqꝫ adeo. hō impulſor eſt ſul. ⁊ ſuimet p̄cipitator. vn̄ pulſante altero .ſ. diabolo vel mundonon formides. ſꝫ ip̄e a te ꝓpͥas ꝯtineas manus .i. non ꝯſentias. Et notandū ꝙ illi qͥ histribus modis excuſant peccata ſua frequent̓nunqͣꝫ vel vix penitent. ſicut innuit. b. augꝰ.di. Hic cautiori opus eſt ꝯtinentia qͣ cohibeatur homīs ſuꝑbus appetitus quo placet ſibijp̄i. ⁊ ſi non vult ſibi culpabil̓ inueniri dedignat̉ cum peccat ꝯuinci ꝙ peccauerit. nōſuſcipiens accuſatiōem ſed excuſationē. Cōtra quem ꝓpheta in psͣ. cxl. Nō declines cormeum in ꝟba malicie ad excuſandas excuſationes in peccatis ¶ F Scd̓i qͥ lapidāt deuꝫſunt iracundi turbatores. In corde em̄ iracūdi hoſpitia ſpūiſancto turbant. Quia dic̄Grego. Dum ira animum pulſat ſanctoſpūiſuam habitationem turbat. Qd̓ inhibet apoſtolus ad Eph̓. iiij. Nolite ſpūmſanctum cōtriſtari. ⁊ in hoc deum lapidāt dū hoſpitiumſpūſſancti turbant. Hec aūt eſt ꝓpͥetas lapidis ad iram. qꝛ ſicut lapis eſt pōderoſus. ſicira hoīs grauis eſt alijs taꝫ extraneis qͣꝫ amicis. iuxta illud Prouer .xxvij. Graue ē ſaxū⁊ oneroſa eſt harena. ſed ira ſtulti vtroqꝫ gͣuior eſt. Ideo dicit in eodem. c. Spm̄ ad iraſcēdum facilē quis poterit ſuſtinere. Et iterumImpetum concitati ſpūs quis ſuſtinere poterit. Ꝙ autem iracundus ad inſtar lapidiseſt gͣuis amicis dicitur. Prouerb̓. xxij. Nolieſſe amicus homini iracundo. Et triplici ratione nō debet hō querere amlciciā hoīs iracundi. Prima quia non durat talis amicitiaIgnis em̄ ire comburit in eo vinculū amorꝭ.Scd̓a qꝛ homīes iracūdi ſunt velut lignumignitum. qd̓ conſueuit exurere eum qui illudtetigit. Tertia qꝛ ſunt ſicut lignum ſpinoſuꝫquod pungit complectētes ſe. Ideo familiari amore amplectendi non ſunt. Licet em̄ aliquis amet omnes arbores eas tn̄ que ſpinashabent libenter declinat. ſic licet omnes homines ſint amandi tn̄ familiaritas iracundorum declināda eſt. vt dicit Guilh̓. in ſummavitiorū in tractatu de ira. Tertij qͥ lapidant