Dominica

uidue trinitati cuius opera inſeꝑabilia ſuntcuius imperiū ſine fine manet. Te decꝫ lauste decet hymnus. tibi det̉ omnis honor. virtus ⁊ fortitudo deo noſtro in ſecula ſeculorūEcce qͣliter glorioſus ille doctor ſoli deo gloriam dat ⁊ aſcribit. Sic ⁊ qͥlibet noſtruꝫ faciat cum psͣ. cxiij. Non nob̓ dn̄e non nob̓. ſednomī tuo da gl̓am. Eſt tn̄ notandū in quolibet homine duo ꝯſiderant̉ Primum eſt ipſehō. Scd̓o eſt donum dei qd̓ in ip̄o eſt. Si .n.gloriat̉ de ip̄o dono dei inqͣꝫtum habet illuda dn̄o deo bona gloriatio. qꝛ in dn̄o gloriaturNam ⁊ hoc p̄cepit apl̓s. ij. Corꝭ. x. Qui gloriatur in dn̄o gloriet̉. q. d. de bono oꝑe nō ſibi ſed deo gloriam tribuat. Qui em̄ ſibi attribuit pōt dicere ꝟbum hoc euangelij hodierni. Si ego glorifico meip̄m gl̓a mea nihil eſt.Quia ſi quis gloriat̉ de dono qͣſi de ſe habito mala eſt gl̓atio. qꝛ de ſe nihil habet. iuxͣ illud dictum apl̓i. Quid habes qd̓ non recepiſti? q. d. nihil. Et ſi accepiſti qͥd gloriaris qͣſinon acceperis. Ideo apl̓us. ij. Corꝭ. xij. Prohmōi viſione vel honore ⁊ donis collatꝭ gloriabor in dn̄o. ꝓ me aūt nihil gloriabor. q. d.a me nullam habeo materiā gloriandi niſi ininfirmitatibus meis. Nam ſi voluero gloriari non ero inſipiens. q. d. Quia non facio hͦ īane ⁊ ſine cauſa veritateꝫ nō dico. Parco autem .i. parcere me laudo. ne quis exiſtimet .ſ.me inaniter gloriari. ¶ D Quartū qd̓ oſtēdit xp̄i innocentiam fuit magna mititas. qd̓ptꝫ in hoc ꝙ de conuitijs ſibi iniectis ⁊ iniurijs illatis a iudeis ꝙ videlicet dicebāt eumdemonium habere noluit ſe vindicare. ſꝫ voluit libere condonare. ſicut teſtat̉ Bern̄. ſuꝑCan̄. ſermone. lxxxix. di. Tam liberalit̓ dn̄sdonauit iniuriam vt iam non damnet vlciſcēdo. nec reiteret improperādo. nec minus diligat imputādo. Nam de ſua mititate aut māſuetudine p̄dixerat ip̄e Hiere. xj. Ego quaſiagnus manſuetus qui portat̉ ad victimam.Et Mat. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. vbi dicit glo. Mitem iō ſe dixitqꝛ ceſſit reprobis. ⁊ vicit in bono malū. ⁊ oīaequanimit̉ ſuſtinuit. Ecce hō xp̄iane xp̄m aquo diceris xp̄ianus. ⁊ ſis ſicut ⁊ ip̄e mitis ⁊manſuetus. qꝛ hec ꝟtus multa bōa tibi ꝯfertPrimo vitā corꝑis ꝯẜuat. Prou̓. xj. Clemētia p̄parat vitā. ⁊ ſectatio maloꝝ mortē. Et īeiſdem Prou̓. xij. Qui ſuauis eſt viuit ī moderatōibus. Scd̓m bonū eſt ꝙ aīam ꝯẜuat.iuxͣ illud Eccī. x. Fili in manſuetudine ſeruaaīam tuam. Manſuetudo em̄ eſt ſicut antemurale aīe lapides diuinoꝝ ꝟborum leniterexcipit. ⁊ iō ictus fruſtrat ⁊ hoīem a leſiōe cu

ſtodit ⁊ ꝯẜuat. ſicut etiā vaſa vini in feno vl̓etiaꝫ in alio nōnulli inuoluunt. ⁊ ſic a fractōeẜuant̉. Sic etiam māſuetudo aūt mititas aīmam ẜuat ne ira eam frangat. Tertiū bonuꝫeſt ꝙ homīem delectat. iuxta illud psͣ. xxxiiijManſueti aūt hereditabunt terram. ⁊ delectabunt̉ in multitudīe pacis. Eſt em̄ mititasſicut culcitra molliſſima in lecto floride ꝯſcīein qua aīa a mundo quieſcit. Ideo pōt dicere qͥlibet talis Can̄. j. Lectulus nr̄ floridus.Sed ſunt heu multi qͥ conuitia ſibi obiecta n̄ſolum exemplo xp̄i non remittūt. ſed improperando reiterant. ⁊ interdum ob paruū conuitium cum ſe iniuriantibus diu loqui refutant. de qͥbus dicit. b. Augꝰ. in cōmunibꝰ ſermonibus. ẜ. xviij. Nos interdum ocioſis fabulis ⁊ ſepe ob paruiſſimum ꝯuitiū. imo qn̄qꝫ ꝓpter ſignum ita delinquimus charitateꝫvt non ſolum multis diebus ſed etiam menſibus nec loqui nec amiciciā habeamꝰ. nec attendimus. qꝛ cum nos odium inuicem habemus muros ciuitatis ſancte hierl̓m ſic cōtranos claudimus vt nullꝰ nob̓ remaneat aditꝰꝑ quē ītrare poſſimus Quartum qd̓ demonſtrat xp̄i innocentiam eſt charitas. qꝛ ꝓpterꝯuitia ſibi illata ex mera adhuc charitate a p̄dicatione ⁊ a bn̄ficijs ꝯferendis non ceſſauitQuia charitas ſua habuit ſe pͥmo ſic̄ dorſumqꝛ ſicut dorſum eſt multarum leſionum ſuſceptiuum. qꝛ patit̉ ꝟberationē. excoriatōem ⁊ml̓ta mala alia. ⁊ qn̄qꝫ de alioꝝ mēbrorū culpa ſepe ſuſtinet penam. Sic xp̄s ex ſua magͣcharitate qua dilexit nos Hiere. .xxxj. multaſuſtinuit opprobria ⁊ ꝯuitia. nec tn̄ ꝓpͥa ſubtraxit bn̄ficia ſua. Iō dicit psͣ. lxviij. Qm̄ ꝓpter te ſuſtinui opprobriū. operuit ꝯfuſio faciem meam. Scd̓o ſua charitas habꝫ ſe ſicutferrum calidum. Sic̄ em̄ ferrū calidū flexibile eſt ad ea que hō concupiſcit. qd̓ de frigidofieri non pōt. qꝛ de eo nō pōt aliqͥs facile operari nec pōt flecti. ſed frangit̉ ſb̓ metallo Siccharitas xp̄i qͣſi ferrum calidum fuit delectabilis ad oēs. vt riec deeſſet ſuis capitalibꝰ inimicis. ¶ E Quantū ad ſcd̓m ponit̉ iudeoꝝmalicia. cū dic̄. Tulerūt lapides iudei. Moraliter de hͦ loquendo ſciendū multi ſunt quiadhuc xp̄m in celo regnantē ſolent lapidare.Primi ſunt ſuꝑbi excuſatores qͥ mittūt lapides excuſationis ꝯtra xp̄m figurati ꝑ ſemeyqͥ mittebat lapides ꝯtra Dauid. vt habet̉. ijRe. xvj. Et hi inqͣꝫ excuſatores ſūt triplicesAliqui em̄ dicunt ꝙ ſpecioſitas ⁊ bonitas rerum creataꝝ allicit homīem ad peccandum.⁊ ſic ꝑ illa creata volunt a peccato ſuo ſuꝑbiſe excuſare. Cōtra qͦs dicit ſpūſſanctꝰ Sap̄.