cij.Sermo

negligentiā. ⁊ quo ad hoc dicit ꝙ eſt ei cura deomnibus. ⁊ per conſequens nō plꝰ negligit punire vnū ꝙͣ alium. Sap. xij. Non eſt alius deꝰꝙͣ tu cui eſt cura de omnibus vt oſtendas qm̄non iniuſte iudicas iudicium. Sed econtra eſtin iudicio huiꝰ mundi vbi parcitur diuitibꝰ ſednon pauperibus. ⁊ ſic eſt acceptio perſonaruꝫde hoc loquit̉ pulchre Innoc̄. de vili. hu. cōditionis. Pauperum cauſam cū mora negligitꝭdiuitum cauſa cuꝫ inſtantia promouetis. In illis rigorem oſtenditis cuꝫ iſtis ex manſuetudine diſpenſatis. illos cuꝫ difficultate reſpicitisipſos cū fauore tractatis. illos negligēter auditis. iſtos ſubtiliter auſcultatꝭ. clamat pauꝑ⁊ nullꝰ exaudit. loquitur diues ⁊ oēs applaudant. clamat impatiēs ⁊ nullus eum vociferat⁊ non eſt qui iudicet. Si forte pauperū cauſaꝫſuſcipitis illos remiſſe fouetis. Cu auteꝫ diuitum cauſam aſſumetis illos pertinaciter adiuuatis. pauꝑes deſpicitis diuites honoratꝭ. iſtꝭreuerenter conſurgitis iſtos deſpicabiliter cōculcatis. Et infra. Ue inqͥt vobis ⁊ cōtra vosdicit propheta Hieremias. Magnificati ſūt ⁊ditati ⁊ iudiciū pauperis non iudicauerunt. ſꝫin lege Deut̓. p̄cipitur nulla erit diſtantia perſonarū. ita paruū audietis ſicut magnum necaccipietis cuiuſquam perſonam. hec ille. Tertio fit acceptio perſonarum in dignitatis promotione quā prohibet dominus .j. Regū. xvj.loquēs de Peliab qui erat alte ſtature quā Sa 4muel propter hoc vngere nolebat eum in regēſuper populuꝫ iſrael. Non inquit aſpicias vultum eius neqꝫ altitudinem ſtature eius qm̄ abieci euꝫ. Sed circa hoc dubitatur vtrum acceptio perſonarum ſit peccatuꝫ? Ad hoc diciturꝙ ſic. propter iſtam rationem quā ponit Pol.vbi ſupra. Omne quod opponit̉ iuſticie vel veritati vitium eſt ⁊ peccatum. ſed acceptio ꝑſonarum opponitur iuſticie ergo ⁊cͣ. Eſt enī notandum ꝙ ad iuſticiaꝫ pertinet ꝙ bona diuerſa diuerſis diſtribuantur perſonis ẜm valorē⁊ dignitatem perſonarum. Quādo ergo aliqͥsconſiderat in perſona aliquam conditionem q̄facit eum indignuꝫ illo eo ꝙ eſt ſibi conſanguineus tunc eſt acceptio perſone. Si autem conſiderat aliquam conditionē in perſona q̄ quidem perſona facit eum indignum beneficio cōferendo tunc non eſt acceptio perſone. Scd̓mhoc gloſa Eph̓ .vj. ſuper illud non ē acceptioperſonarū apud deū. dicit ꝙ iuſtus iudex cauſas attendat non perſonas. Omnis enim conditio que non facit hominem indignum illo negocio ad quod prefertur refertur ſuper iſtummodum loquendi ad perſonam. ſicut ſi attēdēdo in iſto diuitias vel conſanguinitatem ⁊ pro

pter iſtas conditiones promoueam eū ad magiſterium vel ad prelationeꝫ acceptio perſoneeſt. quia cauſa me mouet non cōditio que faciteum dignum honore collato. Sed ſi attendendo in iſto conſanguinitatem et proptera legoſibi decem marcas vel inſtituo eum heredem ⁊dimitto extraneū non eſt acceptio perſone ſedcauſe. quia iſta .ſ. cauſa facit eum dignum et ꝓportionatum huic .ſ. beneficio quod eſt ꝯſequiſcꝫ in patrimonium. Sed contra hoc poſſit ali Squis dicere alicui conferre beneficiuꝫ eccleſiaſticum propter conſanguinitatem eſt acceptioperſone. ſed hoc non eſt peccatū ſed charitasordinata. qꝛ dicit apoſtolꝰ ad Gal̓. vj. Operemur bonum ad omnes maxime autē ad domeſticos fidei. Et. j. Corꝭ. v. Si quis ſuorū curaꝫnon habet infidelis eſt ⁊ infideli deterior. Seddomeſtici ſunt illi qui attinent conſanguinitati. Ad hoc dicendū eſt. qꝛ aut cōſanguinei prelati ſunt minus digni. ſimpliciter etiam per reſpectum ad beneficium conferendū. Similiterpro reſpectu ad bonū cōmune aut ſunt eque digni vt alij in primo caſu promouere eos et dimittere digniores eſt acceptio perſonarū et inomni diſpenſatione ſpiritualium quoꝝ non eſtdominus ſed tm̄ diſpenſator j. Corꝭ. iiij. Sicnos eſtimat homo vt miniſtros chriſti ⁊ diſpēſatores myſterioꝝ dei. In ſecundo caſu lꝫ preferre prelato cōſanguineos ſuos ⁊ ſaltē in hocpoſſunt eſſe acteptiones ⁊ poteſt de eis magiscōfidere ꝙ negocia eccleſie cuꝫ eo vnanimitertractabunt. Dicit enī ſanctꝰ Thomas ī quotlibeto. Si ꝯſanguineus ſit eque dignus poteſtepiſcopus eum preferre niſi ex hoc ſcandaluꝫoriatur vel aliqui exinde malum exemplum capiant vt quando ꝓbabiliter timetur. ꝙ aliquiprelati ex hoc exemplo inducātur ad donādūbeneficia ſuis ꝯſanguineis etiā minus dignisalias in hoc caſu lꝫ ſatiſfacere naturali amoriqui contrarius charitati non eſt. Si v̓o cōſanguineus ſit minus idoneus non debet euꝫ preferre poſtpoſito meliori duplici ratiōe. qꝛ infideliter agit diſpenſator qͥ negocium domini gerens non meliorat cum poſſit. Secūdo qꝛ hocvidet̉ ad acceptioneꝫ pertinere. Conditio aūtconſanguinitatis nō eſt conditio pertinēs adcuram eccleſie que non obtinetur iure ſanguinis ſed diuino munere. Si autem eſſet cōditiofaciens ad negocium circa diſpenſationes patrimonialiuꝫ bonoꝝ. Si epiſcopus prouideatſuo conſanguineo minꝰ idoneo nō eſt acceptioperſonarum. Quantuꝫ ad tertiū ſubiungit falſam ipſorum interrogationem cū dicit. Dic ergo nobis quid tibi videtur. lꝫ cēſuꝫ dare an nōPro quo nota cenſiti habent originem ſuam a LGG 2