Dn̄ica. xxiij. poſt trinita

omni facto ⁊ ad proſpera letꝰ ⁊ fragilis ad aduerſa. ⁊ tales fuerunt iſti nuncij qͥ ironice xp̄mlaudabant dicentes. Magiſter ſcimꝰ qꝛ veraxes ⁊ viā dei ī veritate doces. ⁊ hoc adulatorie⁊ fraudulēter dixerūt. tn̄ in veritate ip̄e erat etveritatem docuerat. vnde Auguſtinꝰ ſuper catholicam Iohannis. Cathedram inquit habetin celis qui corda docet in terris. Et idem predicatores verba formant. ſermones cōponūtſententiā proferunt ſed mentes illuſtrare nonpoſſunt. ⁊ ideo Gregorius in omel̓. Niſi deꝰ intus ſit qui doceat inuanum lingua doctoris laborat. Quapropter chriſtus ē verus magiſterquem tamen ex malicia phariſei magiſtrū appellant. Gloſa autē explicat lucidius maliciaꝫipſorū. Tripliciter inqͥt aliquem veritatē nondicere. Primo ex parte docentis qui nō nouitveritateꝫ vt ſunt multi ignari ſacerdotes ⁊ paſtores qͥ quod docent non didicerunt ⁊ illi nōpoſſunt excuſari. qꝛ dicitur diſ. xxxviij. Ignorantia ſi in laicis videtur intolerabilis in ſciētia. ꝙͣto magis in his qͥ p̄ſunt nec excuſationedigna nec venia. Et beatus Auguſtinꝰ in libroqueſtionum ⁊ ponitur. xxxvij. diſ. Non omnisignorans īmunis eſt a pena. ille ignorans pōtexcuſari qui quod diſceret nō inuenit. Illis autem ignoſci non poterit qui habētes a quo diſcerent operaꝫ non dederunt. ideo eadē diſ. c.vt itaqꝫ dicitur. Imperitia ſacerdotibꝰ debeteſſe aduerſa qm̄ cum per ignorātiā cecati alijsducatum preſtare ceperint ambo in foueam cadunt. vt dicitur in psͣ. Obſcurētur oculi eoruꝫne videant. Cum enim obſcurentur illi qui preeunt ad ferenda onera peccatorum vel ad corrigenda vitia ſubditorum facile ſequētes inclinantur ad peccata. Et diſ. xxxviij. c. ignorātiadicit canon. Ignorātia cleroꝝ erroruꝫ matereſt maxime in ſacerdotibus dei euitanda eſt qͥdocendi officiū in populo dei ſuſceperūt. Sedecontra dicunt phariſei ad chriſtū. Magiſterſcimus qꝛ verax es ⁊cͣ. q. d. Tu es plenꝰ ſcientia diuine veritatis. Secundo ex arte dei timore poſtpoſito quidam veritateꝫ quā de deo nouerūt non pure enūciant. de hoc. iij. q. v. c. Accuſatores. dicit Calixtꝰ papa amor carnalis ⁊timor atqꝫ auaricia plerūqꝫ ſenſus hebetāt humanos ⁊ peruertūt opiniones vt queſtum pietatis putent ⁊ pecuniam quaſi mercedem prudentie. Sed cōtra hoc dicunt phariſei chriſto⁊ viam dei in veritate doces. Tertio aliqui veritatē non ſolent docere ex parte ꝓximi quemamant ⁊ timent vt ſunt nōnulli predicatores īaperta predicatione ⁊ timidi confeſſores principum potentum diuitum vſurariorum ⁊ eorūvxorum in occulta confeſſione qui nō libere in

corrigendo peccata pronunciāt veritateꝫ. Unde Chryſo. xj. q. c. nolite timere. Non ſolum ille proditor eſt veritatis qui tranſgrediens veritatem palam mendacium loquitur. Sed etiāille qui non libere veritatem pronunciat quamlibere pronunciare oportet. Et cōtra hoc phariſei. Et nō eſt tibi cura de aliquo. q. d. Nulluꝫtimes ſed libere predicas ⁊ dicis veritateꝫ. nōenim reſpicis perſonas hominū. vbi dicit Gregorius. Perſonam hominum accipere ē hominem. non quia homo eſt. Sed propter aliquodcirca ipſum honorare. quod intelligitur de honore in iudicio vbi iudex homineꝫ propter potentiam vel diuitias non debet honorare. Ubinota. acceptio perſonaꝝ eſt iniuſticia qua perſona prefertur perſone propter cauſam indebitam. ⁊ cōmittitur tripliciter. Primo in bonoꝝexhibitione. De qua Iac̄. ij. Fratres mei nolite in perſonarum acceptione fideꝫ habere. Siautē perſonas accipitis peccatum operaminiredarguti a lege qͣſi trāſgreſſores. Super quodicit Auguſtinus. Abſit domine vt in tabernaculo tuo pre pauperibꝰ accipiantur perſone diuitum. aut pre ignobilibꝰ nobiles qm̄ potiꝰ infirma mundi eligis vt fortia queqꝫ confundasSic chriſtus non reſpexit perſonas hominuꝫ.qꝛ dicitur Actuum. x. Roma. iij. Non eſt acceptor perſonarum deus. Secūdo cōmittitur iniudicij executiōe. Nec ſic chriſtꝰ acceptor perſonarū erit ī iudicio finali. qꝛ Salomon Sap̄.vj. Non enim ſubtrahet dominꝰ perſonam cuiuſꝙͣ qui eſt dominator omniuꝫ nec verebiturmagnitudinē cuiuſcūqꝫ qm̄ puſillum ⁊ magnūfecit. ipſe ⁊ equaliter eſt ipſi cura de omnibus.Nam iudices terre interdum parcunt propterbenſuolentiam. interdum propter impotentiāinterdum propter negligentiam. Sed non xp̄sPrimo enim vt dicit Hol. lectiōe. lxxviij. Nonparcet ſubtrahet perſonaꝫ cuiuſ ꝙͣ deus. Cautela eſt frequēter apud iudices ꝙ perſona reaſubtrahitur certo tēpore ita ꝙ non oportet ꝙiudex pro illo die faciat aliquid cōtra eum. ſediſta cautela ī iudicio chriſti nihil valebit. quianullus ꝓtunc poterit ſe abſentare. ij. Corꝭ. v.Omnes nos inquit manifeſtare oportet an̄ tribunal chriſti vt recipiat vnuſquiſqꝫ ꝓut geſſit.Secundo nulli parcit propter impotētiā. propter hoc dicit. Non verebit̉ ꝑſonaꝫ cuiuſcūqꝫq. d. Nō dimittet propter potentiā aut timorēpotentie regū aut principū nulliuſqꝫ creature⁊ hoc ꝓbat ſic. Nullꝰ artifex terret̉ de eo ꝙ fecit pōt enī deſtruere quando vult. qꝛ omnis artifex potētior eſt artificio. ſed deus fecit puſillum ⁊ magnum vt in psͣ. Quoniā ip̄e fecit nos⁊ non ipſi nos. Tertio nulli parcit deus ꝓpter