cij.Sermo

te niſi benedixeris mihi ⁊ bn̄dixit ei. ⁊ hec fuitfigura ꝙ lucta deuote orationis capitur angelus magni cōſilij chriſtꝰ nec dimittitur niſi hominem benedixerit. ⁊ hoc ad primuꝫ ſuper illoverbo. vt caperent ieſum in ſermone. Quantūad ſecundū ponit nuncioꝝ deceptoriam adulationem. de quibꝰ ſubditur. Et mittunt ei ſcꝫphariſei diſcipulos ſuos cuꝫ herodianis .i. militibus herodis qui ad diem feſtum venerat etmilites gentiles ſecum adduxerat qui dixerūtHagiſter ſcimus quia verax es ⁊ viā dei in veritate doces. vbi nota nuncij iſti chriſto abſente cum phariſeis detrahebant dicētes eum poP tatorem vini ⁊ amicum publicanorum ⁊cͣ. Sꝫin preſentia euꝫ deriſorie laudabant ideo ſimiles fuerunt cuidam vermi qui dicitur ſanguiſuga qui ẜm Iſidorum eſt mollis ⁊ flexuoſus oshabens triangulum ⁊ in ore fiſtulam habet cūqua ſanguinem ſugit. venenoſis ſepe inſidet vteoruꝫ ſugat ſanguinem ſiue humorem in aquacalida ⁊ in tempore calido faciliter ſe applicatad ſugendū. Sic ⁊ iſti vel quilibet adulatoresſunt qͣſi vermes abominabiles deteſtabiles ⁊deſpecti. Et pͥmo ſunt quaſi molles. quia mollia ⁊ blandia verba proferunt coram illis quibus adulantur. propter quod adulatio ipſoꝝper doctores oleo comparatur quo diabolusvngit ſuos qui in extremis laborant. hoc oleovngit etiā diabolꝰ homines quos flectere nonpoteſt vt ad malum molliat. De quo psͣ. Oleūpeccatoris non impinguet caput meum. Suꝑquo dicit Augꝰ. Aleum eſt falſa laus adulatoris que mentes hoīuꝫ a rigore veritatis emollit. Secundo ſunt flexuoſi. quia ſemper flectūtur ad partem illā vbi credunt placere. Sicutfecit quidam hiſtrio cuiuſdaꝫ regis. hic ſi videbat regem infirmari ⁊ ſe infirmū ſimulabat rege triſti exiſtente ⁊ ipſe triſtis erat eo vero letocuꝫ eo letabatur. ⁊ quo ad hoc ſimilantur adulatores gamalioni quod ē animal̓ ẜm phiſologum in aere viuens quod coloreꝫ habet variū⁊ in momento mutabilem. ita vt cui rei ſe coniungit illius coloris fiat. qꝛ ſi quis loquitur decolore albo dicūt adulatores ꝙ ē albus ſicutnix. ſi de colore nigro ſtatim ſubiungunt ꝙ eſtniger ſicut carbo. ⁊ ſic de alijs. Ecce flexuoſitas. tertio habet os triangulum .i. genera triūverborum. diuiditur enim os eoꝝ in adulationem mendacium ⁊ detractionē. quia in preſentia habent os adulantis. in abſentia v̓o mēdacis ⁊ detrahentis. Sed tunc cuꝫ adulator ſubſpecie oculi ad modum iude tradit hoīeꝫ hoſtibus. id ē. ſub ſpecie amicitie hominē interficitEt recte ſignificatur ꝑ Ioab. ij. Reg. ij. de quolegitur ꝙ dixit ad Amaſam. Salue mi frater.

et tenuit manu dextra mentum Amaſe et percuſſit eum in latere ⁊ mortuus eſt. ideo dicit ſapiēs. Iniquus lactat amicum ſuum ⁊ ducit eūper viam non bonam. Preuer. xj. Nam ad litram Amaſa fuit amicus Ioab. quia erat eiusgermanus. erant enim de duabus ſororibus.vt patet. ij. Reg. xviij. Sed ad malam viā ipſūperduxit. ſcꝫ ad mortem que eſt omniū rerumterribiliſſima. iij. Ethi. ideo interdum melior ēhomini detractio vel mendaciū adulatoris ꝙͣeius adulatio. Quarto habuit fiſtulam in ore Qſuo .i. fallacem dulcedinem verborum cuꝫ quaipſi ſugunt ⁊ attrahunt ad ſe beneficia temporalia. Qd̓ enim vident reſiduū hoc attrahuntad ſuum vſum. ⁊ ponit̉ de ipſis illud Iohelisj. Reſiduum eruce comedit locuſta. vbi per locuſtā intelligitur adulator. quia ſicut eſtate canit ⁊ hyeme ſilet. ſic adulator eos laudat qͥ habent eſtatem proſperitatis. A laude eoruꝫ v̓oſilēt qui habēt hyemē aduerſitatis. vnde Ecc̄ixiiij. Diues locutꝰ eſt ⁊ omnes tacuerunt ⁊ verbum eius vſqꝫ ad nubes producūt. Pauper locutus eſt ⁊ dicunt. quis eſt hic. Quinto ipſi inſidēt rebus et cadaueribus venenoſis vbi percadauera venenoſa intelliguntur mali domini⁊ prelati qui ſemper tales volūt ſecum haberevt ſic ex verbis eorum letificētur. quia de ipſisOſee. vj. In malicia ſua letificauerit homineꝫquia cum domini male agunt̉ conſcientia ipſorum vtiqꝫ cōturbatur. qꝛ dicit Auguſtinꝰ. Uoluiſti domine ⁊ ita eſt vt omnis inordinatꝰ animus ſit ſibijpſi pena. Sed adulatores auferūttalem turbationem ⁊ remorſum ꝯſcientie cumadulando dicunt eos bene feciſſe ⁊ laudēt eosin ſua malicia ⁊ ſic letificant eos. ſed de talibꝰdicit propheta Eſa. v. Ue qui dicitis malo bonus eſt. Et in eodem. Ue qui iuſtificatis impium pro muneribus. ⁊ Prouer. xxiiij. qui dicūtimꝑio iuſtus eſt maledicent eis populi ⁊ deteſtabuntur eos. hoc ad litteram fit de adulatoribus dominorum. Naꝫ impie facientibus dominis erga ſubditos pauperes eiꝰ occaſioneꝫexactionis inuenio. dicūt adulatores. Iuſte fecit dominus iſte bene meruit cuꝫ tamen in modico vel in nullo digno tali exactione exceſſit.Quare talibus maledicent populi abominabiles erant coraꝫ deo. Iuxta illud Prouer. xv.Qui iuſtificat impium ſcilicet dominum ⁊ condemnat iuſtum ſcꝫ ſubditum. vterqꝫ abominabilis eſt apud deum. Sexto adulatores tempore calido ⁊ in aqua calida videlꝫ proſperitatis adherent diuitibus vt honorem .i. dona lucra et comoda ab eis ſugant. Unde Hugo deſancto victore. Adulator eſt in obſequio hoſtꝭid ē. in animo corruptꝰ in omni verbo turpis īGG