Dn̄ica. xxj. poſt trinita.

infirmari. Propter quod dicit̉ turpiſſima ⁊ exprobabilis. vt dicit Ariſto. iij ethic̄. c. xv. Quiahomines tali delectatione nō vtuntur ẜm ꝙ homines ſed ẜm ꝙ animalia ſunt. ſicut narrat ibidem Ariſto. de quodam qui appetijt guttur habere ita longum vt ei cibus diu ſaperet ſicut eētguttur gruis. ⁊ hec delectatio eſt circa guſtum.Sed delectationes tactus quas iuuenes et iuuēcule habent ſunt conſedentes ⁊ manibus ſe mutuo conſtringentes. vel tangentes fortaſſis locaminus decentia. faciūt infirmari ſpiritum. ⁊ maxime inducunt beſtialitatem. ⁊ faciunt hominembrutalem. quia non ſunt homines ſcd̓m ꝙ homoſed prouenit illis ex corruptione complexionisvel mala aſſuefactione viuendi. Ideo dr̄ Prouerb̓. iiij. Ne delecteris in ſemitis impioruꝫ. nectibi placeat̉ malorum via. Et dicit Ariſtotel̓. ij.ethicorū. c. vij. ꝙ a delectationibus illicitis maxime cauere debemus. ⁊ debemus nos ad illoshabere ſicut ſenes plebis troianorum ſe habuerunt ad Pelenam. Senes enim plebis iudicauerunt eam abijciendam. At eſt alia delectatio naturalis. ⁊ ad hoc dic̄ Holcot lectiōe. cxv. ꝙ nulla res hominis ſic declarat qualis eſt ſicut delectatio hominis. Unde omnis homo talis denominari debet quale ē in quo delectatur. Et ideovirtuoſus dicitur qui delectatur ⁊ gaudet in operibus virtuoſis ſuis. Iuſtus qui in operibus iuſtis. Uoluptuoſus qui gaudet in operibus voluptatis. ⁊ ſic de ſingulis virtutibus ⁊ vitijs. Et talis vt dicit Ariſto. x. ethic̄. eſt moruꝫ regulatiuamorū declaratiua ⁊ morū augmētatiua. Primoigitur eſt morum regulatiua per modum finis.Ideo dicit Auguſtinus. ſuper illud psͣ. Scrutāscorda ⁊ renes deus. Finis cure ⁊ cogitationis ēdelectatio ad quem quis nititur peruenire. vndequi delectatur peruenire in poſſeſſionem pecuniedat ſe mercationibus vel alicui operationi perquam pecunia acquiritur. ⁊ qui delectatur in militia dat ſe operibus ſtrennuitatis. ⁊ vnuſquiſqꝫordinat ſe finaliter in illud in quo magis delectatur. Conſiderandum tamen eſt. an iſta delectatio ſit bona vel mala. Si bona bene equidemSi mala in contrarium oportet nos attrahere.Dicit Ariſto. Sicut volēs lignum tortuoſum adrectitudinem dirigere ipſum in contrarium vltra rectitudinem recuruat. ⁊ ſic tandem reducitad medium. ⁊ hec eſt cauſa quare psͣ. prudēs ſibi deum pro fine poſuit cum dicit. Iocunduꝫ ſitei eloquiū meū. ego vero delectabor in dn̄o. Secundo delectatio eſt morū declaratiua. qꝛ taliseſt vnuſquiſqꝫ qͣle eſt in quo delectat̉. Nā oīs geſtus exterior in ludis vel miſerijs argumentū p̄bet de compoſitione mentis. vn̄ Seneca epiſto-

la. lxxxviij. Omniū rerū ſi obſeruentur iudiciaſunt argumenta morum. Tertio delectatio ē morum augumentatiua. Unde Ariſto. x. eth̓. dicit.ꝙ certius homines iudicen̄t ⁊ inquirant illa in qͦbus delectantur ꝙͣ alia. vnde delectationes proprie confirmant ſuas operationes. ⁊ ideo ſi diuerſi homines ad eandem artem ponentur. illemagis ꝓficiet qui ceteris paribus amplius delectatur. Et ex hoc ſumitur illud ꝙ delectatio ꝑficit oꝑationē. Scd̓m quod videndum de ſpū humano qui ſignificat̉ ꝑ filium reguli in quibꝰ mēbris infirmatur. Ubi dicendum ꝙ ſpiritus ad inſtar corporis multiplicem incurrit infirmitatemPrimo in capite per corruptionem intentionū.Quia fere in omnibus operibus noſtris a principio vſqꝫ ad finem corrupta eſt intentio. Eſt au ꝓtem intentio quadruplex. Prima eſt peruerſa. ⁊ꝓcedit ex amore carnali. ⁊ hec fedat faciem ſpiritus. Quia ſicut caput languidū indiſponit faciēcorporis. ſic intentio peruerſa faciem maculatmentis. Si amans turpia appetit. intentio turpis eſt ⁊ fedans faciem anime ⁊ ſpiritus. Secūda intentio eſt ficta. ⁊ fit fauore hominum vt intentio hypocritarum. quorū intentio eſt in action operū bonorū vt videantur ab hominibus.Hac infirmitate capitis videlicet ficte intentionis laborant clerici ⁊ religioſi. Quia dic̄ Chryẜſuper Matth̓. omel̓. iij. Colle hoc malum ſcilicꝫhypocriſim a clero. vt non velint hominibus apparere. ⁊ ſine labore omnia vitia reſecantur. Eteſt notandum ꝙ omnis in ſacro ordine clericusſiue religioſus qui fictam intentionem habet inſuis operibus comꝑatur idolo. vt dicit Holcot.lectione. clxij. Sicut enim idolum effigieꝫ habetextrinſecus hominis viuentis ſꝫ caret corde intrinſecus ⁊ omnibꝰ partibꝰ ſpūalibus. ita talesvidentur viuere vita ſpirituali. ⁊ tamen mortuiſunt interius per peccatū in corde. ideo quo adclericos ꝯquerendo dicit dn̄s. Hiere. xxxj. Soſuerunt idola in domo mea in qua inuocatuꝫ eſtnomen meū vt polluerēt. Sꝫ ꝯtra tales qͥ in religione fingūt habitꝰ ſcītatē. ⁊ putāt ſibi hūc hītūſufficere dic̄ metriſta. Ampla corona nimis magna veſtꝭ roba. Nō faciūt monachū ſꝫ mēs a crimine munda. Tertia intentio eſt mercennaria.que fit neceſſario. Quarta autem dicitur recta.⁊ hec ſola intendit deum. ⁊ fortaſſis in paucis īuenitur. Ideo dicit Eſa. j. Omne caput languidum. ⁊ omne cor merēs a planta pedis vſqꝫ adverticem. id eſt. extremitatē operis nō eſt in eoſanitas. Secūdo ſpūs incurrit infirmitatē oculorū in cogitatiōe. quia oculi in ſcriptura ſignificant cogitatiōes vt in Iob. Qui oculos ſuosdeclinauerit ipſe ſaluabit̉. c. xxij. quaſi diceret.