Dn̄ica. xxj. poſt trinita.

regis. et Dauid indulſit ſibi dicens. Nō morieris iurauitqꝫ ei Dauid. ij. Reḡ. xix. Ideo cōtracrudeles dn̄os ⁊ reges ſcribit Diero. ſuꝑ epl̓amTimoth̓. opponēs illud. Oportet epiſcopū irreprehenſibilem eſſe. nō iracundū dicēs. Nihil eſtfediꝰ p̄ceptore furioſo. qͥ cū debeat eſſe māſuetꝰ⁊ humilis ad omnes. ex aduerſo toruo vultū trementibus malis. rugata fronte. facie inter ruborem ⁊ pallorem variata preſtrepit. ⁊ errātes nōtantum ad bonum retrahit quantum ad malaſua ſeuitia precipitat. Ideo Dauid quaſi ſummāſue bonitatis allegans coram domino ait. Memento domine Pauid. ⁊ omnis manſuetudiniseius. Et dicitur notanter ꝓ loco ⁊ tempore ignoſcendo. Quia non debet ſemper rex vel dominꝰignoſcere delinquentibus. Nam legitur. iij. Regum. ij. de Ioab qui per inuidiam Abner occidit et Imaſan. effudit ſanguinem belli in pace.id eſt. tempore pacis. ⁊ eorum cum quibus debebat habere pacē̓. pꝰ interuallū v̓o temporis cuꝫexaltatus fuiſſet Salomon ſuper thronū ſui patris Dauid Ioab timens potentiam Salomonis fugit in tabernaculum domini. ⁊ apprehendit cornu altaris. ⁊ miſit rex Bananiam vt aduocaret. Et ait Ioab. Non egrediar ſed moriarhic. Sed cum nunciaſſet Bananias regi. dixit eirex. Fac ei vt dixi. Et interfecit eum Bananiasad cornu altaris. ⁊ ſepultus eſt in domo ſua indeſerto. Dicit enim Iriſtoteles. vij politicorū.ꝙ decet reges ⁊ potentes vt magis timeantur.⁊ vt virilius obſeruent iuſticiam magis puniri ⁊ſeuerius ſuggerere contra amicos ſi excedunt.Exemplum patet de Troiano imperatore romano. qui licet eſſet paganus tamen quia filius ſuꝰcontra iuſticiaꝫ fecerat. vt relinqueret exemplūpoſteris principibus proprium filium interemitQuintum eſt expugnatio inimicorum. quia principes diligūtur a ſubditis ſi ſint fortes ⁊ magnanimi exponentes ſe pro communi bono contrainimicos. Ideo dicitur .ij. rethoricorum. ꝙ diligimus beneficos in ſalutem. id eſt. hos qui poſſunt benefacere nos ſaluando ⁊ liberando. Exemplum in libro. j. Aegum. xvij. de Dauid. quimanu fortis interpretatur. qui egrediendo et regrediendo populum Iſraheliticum de manu hoſtium defendit potenter. Quinqꝫ hec prelibataſunt que ſpectant ad ſufficientiam regiminis.Propter quod quilibet rector populi poteſt dici regulus ad chriſtum comparando qui eſt rexregum ⁊ dominus dominantium Apocalip̄. xix.Iſte quidem regulus habet filium qui ſignificatquemlibet ſubditum. Nam filius ẜm Britōnemdicitur a philos grece quod eſt amor latine. inſignum ꝙ quilibet rex vel princeps aut dominꝰ

terreſtris debet amare quemlibet ſuum ſubditūtam minimum ꝙͣ maximum diuitem et egenumignobilem ⁊ ingenuum. ciuem ⁊ ruſticuꝫ. Et hūcamorem erga ſubditos oſtendit quilibet cuꝫ eosprotegit. cum ſubſtantie eorum parcit. cum bonos exaltat. ⁊ malos penis damnat exēplo Tyti ⁊ Ueſpeſiani. De Tyto refert Suetonius. ꝙadepto imperio conuiuia inſtituit magis iocunda ꝙ prius fecerat. nulli ciuium aliquid accepitſed potius ſolitas collectiones ſuſtinens neminem ante ſe in liberalitate habuit. Ita ⁊ Samuel propheta qui rexit diutius populum Iſiardenter ait primo Regum. xij. Loquimini cōram domino de me. vtrum bouem. cuiuſcūqꝫ tulerim. et ſi quem oppreſſi. et contemnā illud hodie. Gloſa. volens inde retinere. Et dixerunt.Non es calumniatus nos ⁊cͣ. Ecce quomodo illi dilexerunt ſubditos ſuos. Sed heu nunc noſtri reguli omnibus modis querunt occaſionesvt poſſint licite ⁊ illicite opprimere ſubditos. etbona eorum vſurpare. Quia opprimere eſt contra ordinem iuris aliquem debilitare. vel in rebus vel in perſona. Quod prohibuit dominus.Leuitic̄. xix. Non facias calumniam proximotuo. nec vi opprimas illum. De hoc vide ſupraſermone. xxxviij. O. De Ueſpeſiano ſcribit Hugo. Floriacenſis abbas ꝙ aſſumpto imperio ſtatim erga malos ſe rigidum oſtendit cum pertinaces et contumaces exterminauit. Iuxta doctrinam Ariſtotꝭ. v. ethicorum. Oportet bonos ꝓuocare ad virtutes per premia. malos autē perpenas inſanabiles totaliter exterminare. et perhoc oſtendit dilectionem erga eos ne forte maiora mala perpetrent ⁊ penas ſuas augmentarēt.Ideo dicit Sapiens. Qui diligit filium aſſiduetilli flagella et verbera vt letetur in nouiſſimo ſuovt eccleſiaſtici. xxx. Et licet mundi principes etrectores poſſunt punire ſpirituales infirmos videlicet peccatores. et eos per penas exterminare. ſi tamen viderint eos corrigibiles ⁊ ſanabiles. debent pro eis chriſtum exorare exemploMoyſi ducis filiorū Iſrael de quo legitur Exodi. xxxij. Cum populus ſuus peccaſſet faciēdovitulum ⁊ ipſum adorando dixit dominus ad ipſum. Dimitte me vt iraſcatur furor meus contraeos. Et ẜm gloſam. loquitur modo humano cuꝫfilius offendit patrem. et pater tenet gladium qͣſi ad iugulandum ipſum dicit alicui exiſtenti iuxta ſe. Ne retineas me a percuſſione. Per hocvidetur magis contrarium velle ſcilicet ꝙ velit retineri. Et ex hoc Moyſes accepit fiduciamorandi pro populo retinendo dei vindictam dicens. Cur domine iraſcatur furor tuus contrapopulum tuum ne queſo ſcꝫ hoc facias. Dicunt