Sermo xcvij
xxj. Ioh̓. ij. Et. xvj. q. ij. ⁊ hoc diximus. Quintinuncios occiderūt. de quibꝰ dicit̉. Aeliqui verotenuerunt ſeruos eius ⁊ cōtumelijs affectos occiderūt. Tales ſunt qui predicatores veritatisperſequuntur ⁊ odiunt. de quibus Amos qͥnto.Odio habuerūt corripientem in porta. ⁊ perfecte loquentem abominati ſunt. Ideo quātuꝫ adquartū ponit vindicationē dei penoſaꝫ cū dicit.Rex aūt cū audiſſet iratꝰ eſt. ⁊ miſſis exercitibꝰχ ſuis perdit homicidas illos. Ubi nota ꝙ ira deinihil aliud eſt niſi iuſta vindicta. Dicit enī Augꝰlibro de trinitate. Ira dei nō eſt anime perturbatio ſed iudiciuꝫ quo irrogatur peccati correctioEt ẜm ipſum ira dei habet quattuor conditiōespropter quas debet merito formidari. Primaconditio ꝙ non declinatur viriuꝫ poteſtate. Abira hominis poteſt aliquis ſe fortaſſis abſcondere vel ſubterfugere ſiue reſiſtere. Sꝫ ira dei necloco metitur. nec finit̉ tempore. nec virtute trāſcenditur. Naum. j. Ante faciem indignatiouiseius quis ſuſtinebit. ⁊ quis reſiſtit in ira furoriseius. psͣ. Quis nouit poteſtatem ire tue ⁊ pre timore tuo iram tuam dinumerare. Probat Boetius libro. j. de conſo. metro. iiij. ꝙ ſapiens nonhabet timere iram tyranni quantumcunqꝫ ſeuiat contra eum. Nam in poteſtate ſapientis eſt facere iram ipſius inermem. Quia ſapiens nihiltimet perdere quod tyrannꝰ poteſt auferre. necaliquid ſperat ſe ab eo recipere quod tyrannuspoteſt ei conferre. ⁊ hoc reddit iram ſuam inermem totaliter ⁊ impotentem ⁊ priuat eum penitus armis ſuis. Dicit enim ſic. Quid tantum miſeri ſeruos tyrannos amant ſine viribus furentes. Nec ſperes aliquid nec extumeſcens exmaueris potentis iram. Ac quiſquis trepidꝰ pauet vel optat quod nō ſit ſtabilis ſuiqꝫ iuris abijciet clipeuꝫ locoqꝫ motus. nectit qua valeat trahi cathenam. quaſi diceret. Quicūqꝫ immoderate honores ⁊ diuitias huius mundi optat. etpuſillanimiter aduerſitates fortune timet talisde ſuis paſſionibus aduerſitatis ⁊ proſperitatisfacit cathenam qua hac vel illac per amorē veliram alterius poſſit trahi. Modo ſi loquamurde deo non poſſum eum facere ſic impotentem.nec appetendo quod poteſt conferre. nec pertimeſcendo quod poteſt inferre. Nam beatitudinem quam poteſt conferre naturaliter cupimus⁊ miſeriam quam poteſt inferre naturaliter abhorremus. Omnes enim homines beati eſſe volunt. ideoqꝫ vnū ardentiſſimum amorem appetunt. ſicut dicit Augꝰ. xij de trini. c. xv. dicens.ꝙ nullo modo poſſumus velle miſeri eſſe. ergonon reſtat aliud niſi diuinam voluntatem explere. exquo naturaliter appetimus quod ſine ipſo
habere nequimus. Secunda conditio ire dei eſtꝙ non debilitatur temporis tarditatē. ſicut patet de ira dura erga iudeos qui nuncios ſuos occiderunt que licet tarde fuiſſet oſtenſa. videlicetanno. xlij. tamē nō fuit debilitata. quia Titum ⁊Ueſpaſianum qui intelliguntur hic ẜm Hiero.per exercitus perdidit illos homīcidas ſcꝫ iudeos. ⁊ ciuitatem preuaricatricē accenderunt. Iōdicit Ualerius libro. j. c. ij. Lento gradu ad vindictam diuina procedit ira. tarditatemqꝫ ſupplicij grauitate compenſat. Et poſtea vt habeturEcc̄i. xv. Ingenti incredibiliqꝫ exardeſcet ira.Fertur de quadam ciuitate que bellis plurimislaceſſita miſit ad quendam principē pro ſuccurſu habendo. vt animus eius citius inclinareturexponunt ſibi fortitudinem ciuitatis in turribuſfoſſatis. Quibus ille remiſit. Eſt ne inquit ciuitas veſtra ſuperius cooperta ita ꝙ ira dei ſuper illam deſcendere neſciat. ꝙ ſi ita eſt libenterveniam ad vos ⁊ defendam. Sin autem propterpeccata veſtra contra iram dei pugnare non audeo. Refert Robertus holcot lectione. ccij. ꝙin quadam patria in anglia que Notforchia vocatur dicitur contigiſſe. ꝙ blada quodam annoin eſtate pulcherrime creuerunt. Et ecce appropinquante tempore meſſis venit genus muſce inmaxima multitudine que totam illam bladampulcherrimaꝫ conſumpſit ꝙ vix inter quinqꝫ miliaria vnum quartarium inueniretur. Hominesvero illius patrie quaſdam de muſcis ceperunt⁊ diligenter inſpiciebant quales erant. qꝛ nunꝙͣtales viderant. inuenerunt eas depictas in alisſuis habere. In vna ala ſcpͥta erat Ira. I aliadei. vt manifeſtum eſſet propter demerita populi vindictam diuinam fuiſſe. Iuxta illud hiere.xij. Seminauerunt triticuꝫ ⁊ meſſuerunt ſpinashereditatem acceperunt. ⁊ non eis proderit. Cōfundemini a fructibus veſtris propter iram furoris domini. Sic etiam ſi temporibus noſtris flagellamur in penuria fructuum ſciamus hoc exira dei procedere. eo ꝙ obliuiſcamur pauperumDicit enim Hieronymus ſuper malachiam. Ethabetur. xvj. q. j. cap̄. reuertimini. Si quādo fames ex penuria fructuum. ⁊ rerum omnium egeſtas opprimit mundum. ſciamus hoc ex ira deideſcendere qui ſe in pauperibus ſi non accipiūtelemoſynaꝫ fraudari loquitur. Tertia conditioꝙ in plures excitatur vnius prauitate. Proptervnius enim perſone maliciam deus aliquādo flagellat vnam totam multitudinem. ExemplumGen̄. xx. ꝙ tota domus Abymelech ſterilis fuitpropter demerita Abymelech. Sic etiam propter peccatum Pharaonis tota egyptus punita eſt morte primogenitorum. Exod̓. xij. NonEE