Dn̄ica. xx. poſt trinita.
ſed p̄cioſo. id ē. chare empto. Secundū ibi impleamꝰ. Nō enī ſufficit intemꝑatis guloſis vinum precioſuꝫ nec abſolute bibere ſed vino ſeimplere cū tamen natura humana modicis ſitcontenta. vt dicit Boecius libro. ij. de cōſo. ꝓſa. ij. Paucis minimiſqꝫ natura contenta eſt qbus ſatietatem ſi ſuꝑfluis vrgere volueris autiniocundum erit quod effuderis aut noxium.Secundo inuitant ſe ad iocunditatem cum dicunt. Coronemꝰ nos roſis. Reprobi enī coronantur in preſenti roſis vanitatis ⁊ laſciuie. ſꝫin futuro coronabuntur coronis vmbre. Namvnicuiqꝫ ipſoruꝫ dicitur Eſa. xxiij. Coronanscoronabit te tribulatione. Et tunc lugebunt ⁊plangent. De quo modo rident dicentes illudThren̄. iiij. Defecit gaudiū cordis noſtri. verſus eſt in luctuꝫ chorus noſter. cecidit coronacapitis noſtri. ve nobis quia peccauimus. Etnotāter dicunt ꝙ volunt coronari roſis ad ſignandum ꝙ omnis vanitas mundi breuis ē ⁊tranſitoria. Roſa enim habet iocunditatē odoris. decoris ſpecioſitatē ⁊ vigoris breuitatem⁊ īter ſpinas creſcit. Sic vanitas ⁊ laſciuia huius mundi non eſt ſine conſcientie punctura.Licet enī gaudentes in odore roſarū non dicamus intemperatos ſicut dicit Ariſtot̉. iij. ethicoꝝ. c. xiiij. Tamē delicatus ornatus ſatis indicat mētis laſciuiā. Iuxͣ illud Acc̄i. xix. Amictus corporis. riſus dētium. ⁊ ingreſſus hominis enūciat de illo. Ideo legitur de ſancto Lodouico. ꝙ ſerta de roſis ſeu alios capillos ꝓhibuit ppl̓o ſuo ferijs ſextis ꝓpter coronā ſpineam impreſſam tali die capiti ſaluatoris noſtri. Tertio inuitant ſe ad voluptatem cum dicunt. Nullum pratum ſit ⁊cͣ. Hanc auteꝫ volūptatem integrare nituntur ex tribus cauſis ſiue circumſtantijs. videlicet ex locali amenitate ⁊ ſociali cōmunitate et ex diſſoluta iocunditate. Quantū ad pͥmuꝫ dicunt. Nullū pratumid ē. nullus locus delectabilis ſit in quo nō luxuriemur vt amenitas loci conferat delectationē. Quantū ad ſecundū. quia nullius rei ſineſocio iocūda ē poſſeſſio. ideo dicūt. Nemo noſtrū expers ſit luxurie noſtre. q. d. luxuria nr̄acōis ſit omnibus. ſic ꝙ ſit libertas ⁊ licētia generalis peccādi ⁊ alios ad pctm̄ trahendi. Eſtenī luxuria ſicut morbus cōtagioſus vt lepravel ſcabies. Naꝫ ſicut homo cū multū tractatcū leproſo de facili inficitur. ideo ſolēt leproſiexpelli d̓ facili. ſic eſt de libidinoſis. Si enī fuerit vnus talis in vna ſocietate vel familia. ipſedecem alios attrahit ad peccandum. Quantūad tertiū dicunt. Ubiqꝫ relinquamus ſigna leticie. videlicet in cantu. in tripudijs. feſtis ⁊ luT ſibus. Scd̓m inuitatorium malicioſorum. ſcri
bitur Hiere. xviij. Uenite cogitemus ꝯtra Hieremiā cogitatiōeſ. nō enī peribit lex a ſacerdote. neqꝫ conſilium a ſapiente. neqꝫ ſermo a propheta. At notate quales homines ponunt malicioſi pro parte ſua. videlicet ſapientes. ſacerdotes ⁊ ꝓphetas. Moraliter dicit Hokkot ſuꝑli. Gap̄. lectione. xix. Sacerdotes ſunt magniprelati. Sapientes ſunt iuſticiarij. ꝓphete ſūtreligioſi. ⁊ nunꝙͣ videbitꝭ in republica magnāmaliciam factam niſi ab hominibus iſtis ſimulvel ab aliquo iſtorum procedat. Unde iſti tresꝑfecte cantant inuitatorium ꝑuerſorum ⁊ malicioſorum. Et iſti ſciunt conſpirationē facerecontra optimū honorem dicendo Hiere. xviijUenite ꝑcutiamus eum lingua ⁊ nō attēdamꝰad vniuerſos ẜmones eius. Percutere hoīemlingua eſt precludere ſibi viā reſpōdendi vt nihil poſſit dicere de ſeipſo. Uel percutere hominē lingua eſt vel poteſt eſſe falſum conſpirare.falſum teſtificari contra hominē. Eſt enī notādum ꝙ iſti malicioſi triplex habent inuitatorium ſibi ꝓprium quo ſeinuicem ad maliciam annūciant ⁊ inſtigāt. Primo enī ſe recolligūt adconſpirandum ſubtiliter dicētes. Uenite cogitemus ꝯtra Hieremiā cogitatiōes. Secūdo ſerecolligunt ad accuſandū ciuiliter cum dicuntPercutiamus eū lingua. Tertio ſe recolligūtad occidendū hoſtiliter cuꝫ dicunt. Uenite occidamus eum. ⁊ nō erit hereditas. Et hec ē cōcluſio malicie vltima. Tertium inuitatoriū eſtambitioſoruꝫ. ⁊ habetur Gen̄. xj. Uenite faciamus nobis ciuitatē. ⁊ turrim cuius cacumē ꝑtingit ad celum. ⁊ celebremus nomen noſtruꝫEſt enī notandū ꝙ omnes ambitioſi exponūtſe magis laboribus pro honoribus conſequēdis in tm̄ ꝙ ſi talem partem laboris facerentꝓpter deū maximi meriti forent. Unde iſti adedificandum. fodiendum ⁊ cōſtruendum ſe applicant ⁊ exponunt. Quātā eſtimatꝭ vexatiōeꝫſuſtinent qͥ curijs pape. regis ⁊ ep̄oꝝ ſe mācipāt dant munera. diſſimulāt ⁊ adulāt̉ ⁊ mētiūt̉⁊ ſe nequiter humiliant. De hoc dicit Innoc̄.de vi. huma. condi. libro. iij. ca. xxvj. Ambitioſus ſemꝑ eſt pauidus. ſꝑ attentus. ne dicat qͥdvel faciat quod ī oculis valeat diſplicere humilitatē ſimulat. honeſtatē mētit̉. affabilitatē exhibet. benignitatē oſtendit. cunctos honorat.vniuerſis inclinat et frequentat curias. viſitatoptimates. aſſurgit quidem ⁊ amplexatur. applaudit ⁊ adulatur. Et ponit exemplū ibidemcapi. xxviij. de Abſolone. qui venientibus adſe extendit manum. ⁊ apprehendens oſculabatur. Ideo de talibus curialibus qui caſtra regum ſequuntur dixit quidam. Sūt qͥ dicunturmiſeri qui caſtra ſequunt̉. Quartū inuitatoriū