xciiij.Sermo

cantilenis diſſolutꝭ. quintꝰ ī ſuauitate aromatū. ſextꝰ ī multitudine donoꝝ gratꝭ datoꝝ vtpulchritudinis ⁊cͣ. ſeptimꝰ in mollicie lectorūoctauꝰ ī applauſu ſocioꝝ. ⁊ nonꝰ in turpi viſumulieꝝ. Sꝫ latitudinis pͥmꝰ cubitꝰ eſt delectatio. ſcd̓s ꝯſenſus. tertiꝰ oꝑatio. qͣrtꝰ ꝯſuetudo⁊ hec īter oīa eſt mala. Sicut palyticꝰ de lectodifficulter ſurgit. ſic pctōr conſuetꝰ pctā difficulter dimittit. Quia dicit ph̓us. vij. ethi. ⁊. ij.rhetorice. Difficile eſt reſiſtere ꝯſuetudini. qꝛaſſimilat̉ nature. qꝛ alterat naturaꝫ. ꝓpter qd̓hoīes cuꝫ ꝓ exceſſibus corrigunt̉ ſepius excuſant ſe dicentes. Conſuetudo ē ita vel ita viuere. vel hoc vel hoc facere. ideo ſeruemus longam ꝯſuetudinē. Idcirco dicit Salomō Sap̄.xiiij. Inualeſcente mala conſuetudine error vtlex cuſtoditur. Sed dicitur. xxxiiij. q. j. c. ſciſma ꝙ cōſuetudo peſſima ⁊ peruerſa ex diuturnitate non leuat crimen ſed auget. Sed tamennotandum ꝙ tales paralytici peccatores licꝫiaceant in lecto ⁊ ſint multum obnoxij. non tamen debēt deſpęrare. ſed a quattuor portatoNribꝰ debent ad chriſtum portari. Primꝰ eſt cōſideratio culpe. vt homo recogitet ꝙͣ grauiterdeum offendit in peccatis vbi poſſit dicere cuꝫpsͣ. Quoniā iniquitatē meam ego cognoſco. ⁊peccatū meū cōtra me eſt ſemꝑ. Et iteꝝ. Qm̄in iniqͥtatibꝰ cōceptus ſum. ⁊ in peccatis cōcepit me mr̄ mea. Ideo de ſeipſo dicit Bern̄. ī ſolilo. c. ij Scd̓m exteriorem hoīem de parentibus illis venio qui me fecerunt ante damnatūꝙͣ natuꝫ. Peccatores peccatorē ī peccato ſuogenuerunt. ⁊ de peccato nutrierunt miſeri miſerum. in hanc lucis miſeriam induxerūt. nihilex eis habeo niſi miſeriam ⁊ peccatum. corruptibile hoc corpꝰ quod geſto. Secūdus portator eſt breuitas vite vt homo cōſideret ꝙ breuis eſt vita eiꝰ. Iuxͣ illud Iob. xiiij. Breues dies hoīs ſunt. numerus menſium eius apud teeſt. De hoc Bern̄. in li. ſolilo. c. iij. De terra īquit es ⁊ de terra viuis ⁊ in terram reuerterisquando veniet vltima dies que ſubito venit. ⁊forte hodie erit. Certuꝫ eſt ꝙ morieris. ſed incertuꝫ eſt vbi. quando ⁊ quomodo. mors vbiqꝫ te expectat. ſapiēs es ſi tu eā expectaſ. Tertius ē timor pene qui peruerſoꝝ multoꝝ corda cōcutit vt vitā ꝯuerſionis accipiant. Mat.x. Nolite timere eos qui occidūt corpus. ſꝫ potius timēte eum qui poteſt corpꝰ ⁊ animā mittere in gehennā. Oēbet ergo homo ꝯſiderarepenas inferni ⁊ p̄cipue tempoꝝ eternitateꝫ vttimeat. ⁊ per timorē a malo recedat. Quia ẜmBern̄. libro Soli. ca. iij. Ibi erit dolor intollerabilis. fetor incomꝑabilis. timor horribilis.mors corporis ⁊ anime ſine ſpe venie ⁊ miſeri

cordie. ſic tn̄ morient̉ vt ſemper viuāt. ⁊ viuēt̓vt ſemꝑ moriāt̉. Quartus eſt ſpes venie vt prius cōſiderata culpa homo veniam ſperet. Iuxta illud psͣ. Spera ī eo ⁊ ipſe faciet. vicꝫ tecūmiſericordia. Quia xp̄s dic̄ h̓ exhortando adſpem. Confide fili. q. d. habe ſpem firmā d̓ ſalute. remittunt̉ tibi peccata. ergo non deſperaQuia Iob. xiiij. lignum habet ſpem ſi p̄ſciſumfuerit rurſuꝫ vireſcit ⁊ rami eius pullulant. q.di. ad peccata lapſus nō deſperet. qꝛ ꝯtritꝰ inpnīa vireſcere ⁊ pullulare pōt ī gr̄a. Iō Bern̄.mirat̉ dei miſericordiaꝫ cū dicit. O qͣnta circanos diuina dignatio miſericordie qͥ in ſanctiſſimis ſi diſtricte vellet agere erga nos bn̄ īueniret vt eos dānaret peccātes ꝯſeruat. fugiētesreuocat. diſperſos ꝯgregat. penitētes liberatmortuos viuificat. amētes increpat. torpētesexcitat. lapſos erigit. ignorātes inſtruit. deuios reducit. redeuntes ſuſcipit. Quiſquis gͦ diuinam clementiaꝫ conſiderat de miſericordianullatenus deſperare pōt. Idcirco ꝯfide peccator remittūt̉ tibi peccata tua. Et notāter dicit dn̄s benigne ⁊ mite v̓bū. Confide fili remittunt̉ tibi peccata. Quia dicit mgr̄ li. ꝓpri. xix.ꝙ ī ꝑalyſi pͥmo ⁊ pͥncipaliter mollificatiuis etrelaxatiuis tā interius ꝙͣ exterius eſt inſiſtendum deſiccatis ⁊ conſtrictiuis nō curādū. Sienī primo deſiccatiua apponerent̉ liquidioribus partibus conſumptis reliquū magꝭ inſpiſſaretur. ⁊ ſic cōpactiuis effectiuū diſſolutionis inobedientius redderetur. Cōgruis ergomedicinis interius purgentur. ⁊ vngentis cōuenientibus exterius mollificētur. videlꝫ anxugijs ⁊ oleis. At dicunt medici ꝙ oleum ſerpentinum inter vngenta paralyſi cōuenientiatenet pͥncipatū. Sꝫ moraliter ꝑ hec ſignificat̉ꝙ pͥmo ⁊ pͥncipalit̓ ī cura pctī ꝙ aſſil̓at ꝑ alyſivt sͣ patuit vtēdū ē mollificatiuis v̓bis vt vicꝫpeccator cōſolat̉ vt miſericordia dei ſibi p̄ponat̉. q̄ ſignificatur ꝑ oleū ne deſperet. et ſic adpctā reuertat̉. Et dr̄ Deut̓. xxxiij. cuilibet ſacerdoti ⁊ ꝯfeſſori. Nō trades ſeruū dn̄o ſuo qͥad te ꝯfugerit. Qd̓ exponit lyra. Per ſeruū intelligit̉ peccator. Quia qͥ facit pctm̄ ſeruus ēpctī. Ioh̓. viij. Qui cū ꝑ penitentiā ⁊ ſpem venie ꝯfugerit ad ſacerdotē vel confeſſorem debet ita charitatiue eum tractare ꝙ non det eioccaſionem recidiuandi ad dominū .i. ad peccatum. Ideo vtendū ē p̄cipue cū peccatoribꝰverbis mollificatiuis. Et primus ei deſiccansvt vicꝫ ſi nō neceſſe fuerit etiam ꝑ aſpera verba correctiōis deſiccet ⁊ reſtringat ī ipſis verba cōmiſſionis. Quia Luce. x. dicitur de ſamaritano ꝙ infudit vulnerato qͥ ſignificat pctōrēoleum ⁊ vinum. Moraliter vero ꝑ nauiculam P