Dnica xix. poſt trinita.

quia virtutis p̄miuꝫ eſt honor. ⁊ attribuit̉ bonis ẜm Ariſ. iiij. ethic̄. c. iiij. In cuius figuranarrat Aug. li. v. d̓ ciui. dei. ca. xiij. ꝙ romaniantiquitus virtutē ⁊ honoreꝫ ſicut deos coluerūt. quibus duas edes ſiue duo templa ſtatuerunt. ſic ad ſeinuicem ordinata ⁊ coniūcta ꝙnullus poſſet intrare in templum honoris niſipͥus templum virtutis intraret. in huiꝰ ſignuꝫꝙ apud eos nullus reportaret honoreꝫ niſi illum antea per virtuteꝫ meruiſſet. Et ideo dic̄Ariſtoteles. iiij. eth̓. c. v. Scd̓m veritatem ſolus bonus honorandus eſt. Et ibidem dicit ꝙvirtuti ꝑfecte non eſt condignꝰ honor. Et apoſtolus ad Roma. ij. Honor ⁊ pax operanti bonum. Et ꝙͣuis honor debeatur v̓tuti ſicut premium quoddam ſufficiens. nihilominus tamēhonor derogat virtuti dum mentē honorati nititur in ſuperbiam eleuare. Et ideo ad iſtaꝫ peſtem rationabiliter euitanda legit̉ in geſtis romanoꝝ ꝙ triumphatori triplici honore exhibito vt dictū ē ſupra ẜ. xc. A. ne tātis honoribus ſublimatus obliuiſceretur ſui. triplicē moleſtiā ſuſtinere debuit illa die. Una erat ꝙ ponebatur vna cum eo in curru quedam perſonaſeruilis conditionis aut vilis. vt daretur cuilibet intelligi quantumcunqꝫ vilis ꝯditionis eſſet veniendi ad talem honorē ſi probitate autvirtute ſe dignificare valeret. Secunda moleſtia erat ꝙ ille ſeruus eum per vices ſedentemin curru calophizabat dicens. Enotoſ olitosid eſt. noſce teipſuꝫ. ⁊ noli de honore tibi exhibito ſuꝑbire. Tertia moleſtia erat ꝙ illa die licebat dicere cuilibet impune opprobria in victorem. Un̄ Iulio ceſare reuertenti poſt multas victorias fuerunt grauiſſime cōtumelie dicte nulla penitus vltione ſequente. quaſi dicerent. Ecc̄i. xj. In veſtitu ne glorieris vnquā. ⁊in die honoris tui non extollaris. Eſt enim notandum. ꝙͣuis honor mundi non eſt appetendus. Quia dicit Chryſo. Qui deſiderat pͥmatum in mundo inuenit confuſionem in celo. Etmetriſta dicit. Plurimū ſolent hominuꝫ ꝑuertere mores. Altiꝰ euertunt femina. ſenſus ⁊ honores. Eſt tamen honor prelatis ⁊ pͥncipibusexhibēdus. Dicit enī Iriſtoteles. v. ethicorūca. vij. ꝙ quilibet tenetur ei dare mercedem qͥpro ſe laboret. Sed prelatus vel pͥnceps laborat ꝓ tota multitudine. ergo danda eſt ei merces a tota multitudine. Hec autem merces eſthonor ⁊ gloria. Iuxta illud. j. Petri. ij. Regēhonorificate. Et concordat apoſtolus .j. Timo. v. Qui bene preſunt preſbyteri duplici honore digni ſunt. maxime qui laborant in verboet doctrina. Et dicit glo. duplici honore. vt videlicet eis obediatur ⁊ exteriora miniſtrētur.

Et iſte dicitur honor ſubiectionis ⁊ obediētieEt nō ſolum honor exhibendus eſt prelatis ⁊pͥncipibus. ſed etiam omnibꝰ hominibꝰ Iuxͣillud. j. Petri. ij. Omnes honorate fraternitatē ⁊cͣ. Et Roma. xij. Honore inuicē p̄ueniētesHis igitur habitis ⁊ viſis qͥlibet nauē huiꝰ cōſideratiōis p̄t aſcēdere aut intrare. Primo cōſiderando mundi vanitatē qualiter oīs vanitas tāꝙͣ vmbra euaneſcit. Scd̓o eius labilitatē qualiter cito deficit homo tp̄s penitētie ꝑdit. Tertio eius vilitatē cōſiderare debet. ꝙ īmundo nihil aliud niſi pctm̄ exiſtit. Quarto īmundo mutabilitatē. ⁊ quinto eiꝰ feditatē ⁊cͣ.⁊ ſic mare furibundū hoc poterit tranſfretare⁊ ad celeſtē patriaꝫ ꝑuenire aut nauigare. Adquod perducat ⁊cͣ.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundusScendens ieſus in nauiculā trāſfretauit ⁊ venit īciuitatē ſua. ⁊ ecce offerebāt ei ꝑalyticū iacētēin lecto. Matth̓. vbi sͣ. Ut ſcribūt naturalesignis ē elementū leuiſſimum. ideo locus ē ei ſuperiꝰ. hꝫ enī naturaliter aſcedere. Eſt tn̄ eiusactiuitas tāta ꝙ dū materia apta ei intrat ſeuappropinquat ſtatī deſcēdat vt ī ip̄m agat formā ſuā ītroducēdo. hoc patꝫ de vaporibꝰ eleuatis vſqꝫ ad ſperaꝫ ignis virtute ſolari quosignis deſcendens inflāmat. Spūaliter ꝑ igneꝫītellige chriſtum ieſum dn̄m noſtrū ꝓpter certas ignis proprietates. Quia ignis ē luciduscalidus. leuis ⁊ ſubtilis. Sic chriſtus eſt lucidus per claram doctrinam. calidus ꝑ infirmorum curationē. leuis ꝑ terrenoꝝ deſpectionē.⁊ ſubtilis ꝑ duroꝝ penetrationē. De pͥmo habet̉ Ioh̓. j. Erat lux vera que illuminat omneꝫhominē venientē in hunc munduꝫ. Et ipſemetdicit Ioh̓. viij. Qui ſequitur me non ambulabit ī tenebris. ſed habebit lumē vite. Ego ſumlux mundi. De ſcd̓o Luce. iiij. legit̉. ꝙ oēs quihabebant infirmos varijs lāguoribꝰ ducebātillos ad ieſum. at ille ſingulis manꝰ imponenscurabat eos De tertio ptꝫ ꝙ ip̄e adeo terrenadeſpexit ⁊ pauꝑ fuit. ꝙ vbi caput ſuū reclinaret nō habuit. Luc̄. ix. dixit qͥdā ad ip̄m. Seqͣrte quocūqꝫ ieris. Ait illi ieſus. Uolucres celinidos ⁊ vulpes foueas habēt. filiꝰ aūt homīsnō hꝫ vbi caput ſuum reclinet. De qͣrto ptꝫ ꝙexijt de ſepulcro ī die reſurrectiōis clauſo manente illo Ioh̓. xx. ianuis clauſis ad diſcipulos dicēs. Pax vob̓. Iſtiꝰ qͥdem ignis ſpūalisdn̄i noſtri locus naturalis ab eterno fuit ⁊ eſtin celis. Iuxͣ illud psͣ. Dn̄s ī celo parauit ſedē