xciij.Sermo

F teneatur. Per anchoram moraliter ſignificat̉ſpes mundanorum. De qua Salomon. Sap̄. v.Spes impij quaſi lanugo que a vento tollituret tanꝙͣ ſpūma gracilis que a procella diſpergitur ⁊ diſperdit̉. ⁊ tanꝙͣ fumus qui a vēto diffuſus eſt. ⁊ tanꝙͣ memoria hoſpitis vnius dieipretereuntis. Eſt enim primo ſpes impiorum.id eſt. proſperitas in qua ſperant ſimilis lanugini que a vento tollitur. Eſt autem lanugo illud quod ſtat ſuper caput quarundam herbarum flore deſiccato. et habet ſimilitudineꝫ aliquo modo ad lanam. ideo vocatur lanugo. Ethec quando eſt ſicca ſtatim ad ventū modicuꝫtollitur. ⁊ relinquit extremitatem herbe quaſicaput raſum. Secundo ſpes impiorum mūdanorum ē tanꝙͣ ſpūma gracilis que a procellisdiſpergitur. Et ſpūma ẜm Britōnem dicitur aſpūo is. quia ſpuitur ⁊ extra proijcitur. Eſt autem ſordes vndaruꝫ ⁊ generatur ex colliſioneaquarum ad inuicē. ⁊ ſuperficie aque facile diſpergitur a procella. Tertio ſimilis ē fumo qͥſtatim a vento diſſoluitur. Fumus enī quantoamplius aſcendit tanto magis deficit. ⁊ quanto magis diffundit̉ ⁊ dilatat tanto citius diſſipatur. Sic eſt de ſpe mundanoꝝ. quia ẜm psͣ.deficient quemadmodū fumus deficiet. Quarto ſpes impioꝝ. id eſt. ꝓſperitas in qua ſperāteſt tanꝙͣ memoria hoſpitis vnius diei pretereuntis. Hoſpes enī qui tm̄ vno die manet in domo ⁊ ſtatim recedit cito tradit̉ obliuioni apudillos qui eum receperunt. ſic eſt de proſperitaO te mundanoꝝ. Sed funes moraliter ſunt tresPrimus eſt dilectio diuitiarum. ⁊ hec cauſat īmentibus mundanorum ſterilitateꝫ. diſſolubilitatem ⁊ grauitatem. Primo igitur ad modūharene cauſat ſterilitatē ꝑ quam impediunturne libere fructū faciant elemoſynarum. Iuxͣ illud Ecc̄s. v. Qui amat diuitias fructum nō capit ex eis. Quare. qꝛ ſterilis manet teſte Hiere. xxij. Scribe virum iſtum ſterilē qui ſnis diuitijs nō proſperabitur. Secundo deornatusamor diuitiaꝝ cauſat ī homine diſſolubilitatēSicut lapides ī harena ſunt īter ſe diuiſi ſi nōſūt coagulati ꝑ coherētiaꝫ. Ita īter amatorespecunie ⁊ diuitiaruꝫ ſemper eſt diuiſio. diſcordia ⁊ litigium vt patet pͥncipaliter inter paſtores Abraaꝫ ⁊ Loth Gen̄. xiij. Tertio cauſantin eis grauitatem que ē appetitus tēdendi deorſum. ſubtrahit enī mentē a celeſtibus ⁊ faciteā inherere caducis. Quia ⁊ hoc ꝯq̄rit̉ Bern̄Ieu inquit ꝙͣ paucos inuenimus qui a diuitiarū laqueis liberari exultent. ꝙͣ multos qui dolent. qꝛ his modicū irritentur. ⁊ adhuc quātūpoſſunt inuoluere ſe nitunt̉. Secūdus funis ēdelectatio pecratoꝝ. ſꝫ eſt funis nō manēs. qꝛ

tranſeunte delectatiōe pctm̄ ſolum manet. Dicitur enī de ſimea ꝙ fugiens venatorem quādo habet fetus illum quem magꝭ diligit apprehēdit inter brachia ⁊ fugit ⁊ alium dimittit. ille v̓o dimiſſus inſilit in matreꝫ ſedens in colloeius. ⁊ velit nolit venatore fortiter proſequente ſymea fatigatur. fatigata vero fetum magisdilectum ⁊ chariſſimū proijcit. Alius vero dequo nō curauit velit nolit inſiſtit donec tā mater ꝙͣ proles capiatur. Et iſto modo peccatuꝫ⁊ delectationē tāꝙͣ duos filios hꝫ quilibet peccator. delectationē diligit. pctm̄ odit. Morsē venator ꝑ quā ꝯtinue inſeqͥt̉ peccator ſic̄ teſtat̉ moralis. Nam quocunqꝫ ingrederis ſeqͥt̉mors corꝑis vmbrā. gͦ homo ſperās ſe cū delectatiōe euadere illā inter brachia .i. inter intellectū ⁊ affectū portat. Sed inceptibiliter peccatū a tergo ſe collocat. ⁊ mr̄eꝫ nō dimittit donec mors vel diabolꝰ eū capiat. ⁊ vtrūqꝫ aſtrīgat. De hoc pulchre loquit̉ Bern̄. ī li. d̓ ꝯtemptu mundi de anima peccatoris. Dū inqͥt libēter ac iocūdiſſime viuit in iſta vita. deniqꝫ ſe victuꝝ arbitratur ac multa in lōga tempora diſponit agenda ſubito rapit̉ ī mortē ⁊ improuiſe aufert a corpore. verūtamen cuꝫ magno metu magniſqꝫ doloribus ſeꝑatur. Ueniūt enimangeli aſſumere illam vt ꝓducant illam an̄ tribunal iudicis metuendi. Et tūc illa memorāsopera ſua mala que geſſit. die ac nocte tremeſcit ⁊ querit illa fugere induciaſqꝫ petere. ⁊ dicens. Date mihi vnius hore ſpacium. Tūc vero loquentia ſimul oꝑa reſpondebunt ⁊ dicēt.Tu nos feciſti. opera tua ſumus. nō te deſeramus ſed ſemper tecum etiam ꝑgemus ad iudiciū. Acce ꝙ pctm̄ tanꝙͣ filiꝰ quē odit peccatorin morte fugiente eo in ipſum inſilit. Et ſubditBern̄. de ꝑſecutiōe demonum. Demones inqͥthorribili vultu atqꝫ terribili aſpectu eaꝫ terrebunt ingenti eam furore ꝑſequentur ⁊ comprehendēt eaꝫ terribiliter volentes retinere ⁊ poſſidere niſi ſit qui eripiat. Tunc anima inueniens oculos clauſos ⁊ os alioſqꝫ corporis ſenſus per quos egredi ſolebat ⁊ delectari in hisexterioribus reuertetur ad ſe et videns ſe ſolam ⁊ nudaꝫ ingenti horrore concuſſam deſperatione deficiet in ſe ⁊ cadat ſub ſe. quia amore mundi ⁊ carnis voluptate dei amorem reliquerat delinquit̉ a deo miſera in hora tāte neceſſitatis atqꝫ demonibus tradetur in infernocrucianda aut terrenda. hec Bern̄. Tertiꝰ eſtambitio honoꝝ. Dicit enī Ariſ. .vj. eth̓. ꝙ omnes appetunt honorē. et ſic interdum plus appetunt mali honorē ꝙͣ boni. qd̓ tn̄ ē incōueniens. qꝛ ſola virtꝰ facit hoīeꝫ dignum honore.Nullus enī prauus exiſtens eſt dignꝰ honore.CC5