Dn̄ica xix. pꝰ trinita.
A ſpūs. Quartū eſt mundi mutabilitas. quia demundo dicit psͣ. Hutabis eos ⁊ mutabunturSūt enī ẜm naturales qͣttuor mutatiōis ſpēsvidelꝫ ad ſubſtātiā. qͣlitatē ⁊ qnantitatē ⁊ vbi.Ad ſubſtātiā dr̄ de genere ⁊ corde. ad qͣlitateꝫdr̄ alternatio. ad quātitatē augmētū ⁊ diminutio ſeu detrimētū. Ad vbi dr̄ ſeorſū ⁊ deorſumantrorſum ⁊ retrorſuꝫ. dextrorſum ⁊ ſiniſtrorſum. Moraliter loquēdo has mutatiōes cōtinet mūdus iſte. Prima mutatio ē ad ſubſtātiāqꝛ d̓ natiuitate ad mortē qͣ dr̄ de genere ⁊ corEde .ſ. naſci ⁊ mori. Quia Iob. xiiij. Homo natꝰde muliere breui viuens tempore. Gloſa tanꝙͣde re fragili dicitur breui viuēs tempore. quiaaliqͣ animalia vt aues naturali curſu viuūt diutius. Scd̓a eſt alternatio. qꝛ alternat̉ homomille modis in pn̄ti mundo aut vita. qꝛ hic repletur multis miſerijs. vt dicit Iob vbi ſupravidelꝫ nūc calore. interdum frigore. fame. ſiti⁊ infirmitatibꝰ. Propter qd̓ dicit Bern̄. in medi. ꝙ vita pn̄s ē laborioſa ⁊ lachrymoſa. vitacorruptibilis ⁊ amaritudine plena. hāc homines tumidāt. dolores extermināt. ardores exiccant. aera morbidant. eſce inflāt. ieiunia macerant. ioca ſoluunt. triſticie conſumunt. ſollicitudo coartat. ſecuritas ebetat. ſenectꝰ iucuruat. infirmitas frangit. ⁊ mors deprimit. HecBern̄. Tertia īmutatio eſt ad quantitatem. ethec reſpicit diuitias mundi que augmentātur⁊ diminuuntur ſepe ẜm reſolutiōes fortune. d̓hoc quidam ph̓us. Si inqͥt volumꝰ dicere veritatem non ꝓpria ſed mutuata vocare poſſumus que habemusº. quia oēs cum in rota fortune volubili volitemus de diuitijs ſepe ī paupertatem mergimur improuiſe. Quarta mutatio eſt vbi videlicet ſurſum ⁊ deorſum. Hec mutatio reſpicit ad mūdi poteſtates. Uidemꝰ enīꝙ qui primatuꝫ tenebant in mundo ſubito deijciuntur ī miſeriam. Et qui ī dextera florebātꝑ potentiam cadunt per triſticiam ad ſiniſtrāIdeo dicit Chryſo. ſuper Matth̓. v. Sempergrandis poteſtas maiori timori ſubiecta ē. Etin paupere Henrico libro. iij. dicit ph̓ia. Promouet iuſtos fortuna volubilis. vt quos. ſcandere facit precipites ad ima vocet. Naꝫ grauior ruit turris tumēfacta. id ē. alta ruina. At gͣuius pulſat alta cypreſſus humū. Et ponit ibiexempluꝫ de Alexandro dicens. Nonne feroxmacedo protectus ab hoſte tyrāno. Corde venenatꝰ inter amica perit. De hac venenationehabetur plenius ī hiſtoria Alexandri quaſi infine vbi legitur ꝙ erat ex pͥncipibus eius quidā nomine Antipater habēs duos filios Caſſandorum et Iolum. quorum Iolus pincernaerat regis. Hic Antipater abſente Alexandro
multa contra cum moliebatur. Cum auteꝫ moraretur Aexander Babylonie. miſit Antipater ad maleficum quendā. egitqꝫ cuꝫ eo vt daret ſibi venenoſam potationem ſiue potioneꝫvt non eſſet vas quod illum ſuſtineret. Fecitqꝫcantarellam ferream. ⁊ miſit potionem in eamdanſqꝫ filio ſuo Caſſandro direxit euꝫ in ſeruitio Alexādri. precipiens vt loqueretur fratriſuo Iolo quatenus potionem illaꝫ daret Alexandro. Accidit autem illo tempore vt percuteret Alexander Iolum in caput nō habenteꝫcaput. Unde dolore commotus iuuenis accepit potionem grato animo. Cum autē ſediſſetAlexander in conuiuio cuꝫ principibus ac militibus ſuis. cepit iocūdari ac iocudus eſſe vl̓tra modum. In medio autem conuiuio cū ampliuſqꝫ letaretur. multaqꝫ ad conuiuas loqueretur. ſubito potum ſibi dare iubet. Iolus aūtinfector tāti mali ei porrexit venenū. Qui cuꝫbibiſſet ſubito exclamauit voce magna qͣſi aliquis miſiſſet in iecur eius lanceam. Paululuꝫautē continens ſe ⁊ ſufferens ſe ſurrexit a conuiuio. rogans principes ac milites ſedere ⁊ comedere ⁊ bibendo letari. Illi vero turbati vnanimiter ſurrexerunt a menſa ſteteruntqꝫ forinſecus vt viderent euentum rei. Alexander autem volens vomere queſiuit pennam vt mitteret ī guttur ad vomitum prouocandū. Iolusvero ſupradictus pincerna Alexandri inueniens pennam liniuit eam veneno ⁊ porrexit ei.Quam cū ille in guttur mitteret. magis ac magis vrgebat eum venenum. Et ſic tandeꝫ mortuus eſt anno vite eiꝰ triceſimotertio. regni vero duodecimo. Ecce qui nuper florebat ꝑ potentiam qualiter cecidit per miſeriaꝫ. Ideo dicit Petrus bleſenſis. Fallax quidem eſt mundus iſte quem ſequitur finis dubiꝰ. exitus horribilis. iudex terribilis. ⁊ pena miſerabil̓. Quītum eſt mūdi feditas. Propter quod dicit Eſalij. Recedite recedite pollutum mundum nolite tangere. Et his dicit recedite. quia eum corde ⁊ corpore fugere debemus. Iuxta illud prima Petri quinto. Fugientes inquit eaꝫ que inmundo eſt corruptionem. Quare autem mundus ſit fugiendus oſtendit Auguſtinus dicēs.Si delectat te mundus ſemper eris immūdusergo habitet in te qui mundet. ⁊ eris mūdus.Si auteꝫ non delectat te mundus non eris immundus. et ſi es mundus non permanebis inmundo ad minus mortaliter. Ile audies illudIohannis. In peccatis nati eſtis. ⁊ in peccatꝭmoriemini. Eece habes quinqꝫ cōſideratiōesex quibus velut ex quinqꝫ aſſeribus nauis iſtacomponitur. Et ſicut nouit dilectio veſtra. ꝙquelibet nauis habet anchorā ⁊ funes ꝑ quos