Dn̄ica xix. pꝰ trinita.

tuum nimis. Quia mādatū charitatis ad omnes ſe extendit. Et ſic longitudo mādati eſt ꝙextendat ſe ad omnē differētiā tēporis. ſic latitudo ad omnē ꝑſonā viatoris. vnde ſicut aliquis non habet charitatem ſi p̄poneret ī vnadie ſola peccare ⁊ nō in alijs benefacere. qꝛ deficit ſibi latitudo iſtius mādati. Sic ergo dicēdum eſt ꝙ quilibet tenet diligere inimicū affecta elicito quo optatur ſibi vita eterna et ſummū bonum. Sed optare cū affectu imꝑato bona tēporalia ⁊ ꝓſperitatē tranſitoriam nō tenemur cuꝫ ſufficit non odiſſe vt videlꝫ nō gaudeamus de malis eoruꝫ. Quia Prouer. xxiiij.Cu ceciderit inimicus tuus ne gaudeas. Ueꝝtamē ſic diligere eſt ꝑfectionis ⁊ ſuꝑerogationis. hec Bonauē. Septimo dubitat vtꝝ maioris ſit ꝑfectiōis diligere amicos ꝙͣ inimicos?Rn̄det Thomaſiꝰ ī ſcpͥto arti. ij. ꝙ cuꝫ deꝰ ſitcauſa dilectionis ꝓximi iſte due dilectiōes. ſcꝫamici ⁊ inimici poſſunt dupliciter ad inuicē coꝑari. Uno mō ex ꝑte ꝓximi qͥ diligit̉ tunc cumamicus ſit melior ⁊ magis coniunctus actꝰ dilectionis tranſiens ſuꝑ eum eſt melior. ⁊ eiusoppoſitum eſt deterius .ſ. odire amicuꝫ ꝙͣ inimicum. ⁊ ex hac parte dilectio amici p̄eminetdilectioni inimici. Secundo modo comꝑāturex parte eius quod ē ratio diligendi. ⁊ ſic dilectio inimici p̄eminet ꝓpter duo. Quia dilectionis inimici ſolus deus ē cā ⁊ rō. Sed dilectionis poteſt eſſe alia cauſa ⁊ ratio. ſuppoſito ꝙvterqꝫ ꝓpt̓ deū diligatur. Fortior oſtendit̉ eēdilectio q̄ animū hominis ad remotiora diffūdit ad dilectionē inimicoꝝ. ſicut virtus ignistanto oſtenditur eſſe ꝑfectior quāto ad remotiora diffundit ſuum calorem. Tunc ſicut videmus ꝙ idem ignis in propinquiora fortiꝰ agitꝙͣ in remotiora. ita etiam feruentiꝰ diligit charitas coniunctos ꝙͣ remotos. ⁊ ꝙͣtum ad hocdilectio amicorum ẜm ſe conſiderata eſt feruētior ⁊ melior ꝙͣ dilectio inimicoruꝫ. hec Thomaſius. ad hoc dicit ſanctus Tho. q. iij. Heritum conſiſtit ex hoc ꝙ voluntas ad finem efficitur. ⁊ ideo ſi comparemus actum talium dilectionum ad finē dilectio inimici magis ē meritoria. eo ꝙ ẜm hoc exigit maiorem conatū ⁊feruorem circa finē ꝙͣuis dilectio amici ſit magis intenſa circa obiectum.¶ Sn̄ica. xix. poſt trini. Sermo primus.Scendens ieſus in nauiculā tranſfretauit ⁊ venitC ī ciuitatem ſuam. Mat. ix. In omni terminatavia ē triplex progreſſus. videlicet a termino a

quo exit vt a domo vel ciuitate. deinde venitad mediū. ⁊ vltimo ad acceſſus terminuꝫ. Sicmoraliter talis ē in penitentia ꝓgreſſus. Diuina enī mediante miſericordia pͥmo hō egreditur d̓ peccato. ⁊ niſi dei miſericordia mediaretexire de peccato hō nequaꝙͣ poſſet. Quia dicit dn̄s ꝑ ꝓphetaꝫ Ozee. xiij. Perditio tua exte. id ē. ex demerito tuo iſrael. tm̄ ex me auxilium tuum. Secundo ꝑ medium penitentie ꝓgreditur de virtute in virtutem. Et tertio cōſūmato penitentie agone ꝑuenitur ad eterne beatitudinis p̄mium. Figura Exo. ꝑ totuꝫ legiturꝙ filij iſrael ducatu Moyſi educti de egyptoꝑ viam rubri maris. ⁊ progreſſi ſunt d̓ loco adlocum ꝑ deſertum ignis ⁊ nubis protectionetres dies. ⁊ ingreſſi ſunt terram promiſſionis.Ioſue eos ducente. Spūaliter filij iſrael exeuntes de egypto ſunt fideles recedētes a peccato. Naꝫ egyptus īterpretatur tenebre. quiapeccatores inuoluti ſunt tenebris. Sꝫ diuinaluce illuminati cognoſcunt periculū ⁊ fugiuntUnde Grego. in moral̓. Dei nos gratia diuinitus illuminat. cuncta mentis pericula manifeſtat. Ideo bene dicit̉ ꝙ ductu Moyſi inde ſūteducti. Nam Moyſes famulus dei eductus adomino retulit populo mandatuꝫ dei. Sic quilibet predicator dicit populo mādata dei ⁊ pericula peccatorum. vt ſic educat d̓ tenebris vitiorum. ⁊ progreditur in medium virtutuꝫ. vtſic ductu tandem veri Ioſue chriſti ieſu intrabit in terraꝫ promiſſionis eterne. ideo exeamꝰde tenebris vitiorum ⁊ aſcendamus in nauempenitentie vt poſſimus venire in ciuitatem noſtram videlicet eternam patriaꝫ. Ad qd̓ hortatur Bern̄. in ſermone quodaꝫ. Iugite inquit d̓medio babylonis. et ſaluate animas veſtras.vt poſſitis de p̄terito agere penitētiā. ⁊ ī p̄ſenti obtinere gratiaꝫ ⁊ in futuro gloriam fiducialiter preſtolari. Et hoc ad ſenſum myſticum dicunt verba preaſſumpta exemplo chriſti aſcendere debemꝰ in nauē pnīe. ⁊ nauigare in ciuitatē celeſtis pr̄ie. In v̓bis allegatꝭ tria iubemurPrimo nauem ſubintrare. ibi. Aſcēdit. Secundo mare tranſfretare. ibi. Tranſfretauit. Tertio ad patriam feſtinare. ibi. Et venit in ciuitatem. De pͥmo ⁊ ſecūdo eſt ſciendū ꝓ ſenſu mō Brali ꝑ mare qd̓ eſt tranſfretādum ſignificaturpn̄s mūdus vt dictū eſt ſupra ſer. xiij. G. Pernauem in qua mare iſtud eſt nauigandū ſignificatur ꝯſideratio mūdi. Nauis illa compoſitaeſt ex quinqꝫ lignis. qꝛ quinqꝫ ꝯſiderare debemus ſi mare huius mundi ſine labe tranſire affectamꝰ. Primū ē mundi vanitas. Quia Ecc̄sj. In mūdo ē vanitas vanitatū ⁊ omnia vanitas. Ideo dicit Salomon Sap̄. v. Trāſierunt