Dn̄ica xviij. pꝰ trinita.

ad v̓tutes theologicas. puta ꝙ homo diligatdeum quantum poteſt ⁊ qualiter deꝰ vult diligi .ſ. ſuꝑ omnia. ⁊ illo modo poteſt ītelligi modus qui ſolet poni inter ſuperfluum ⁊ diminutū in actibus puta ꝙ diligat̉ deꝰ tali modo ꝙnon poſſet nec debeat plus diligi. nec eſt minꝰin aliquo gradu dato dilectionis. Et idem doctor diſtinguit de dilectione. qꝛ qͥdaꝫ eſt actusdilectiōis interior elicitus immediate a charitate. ⁊ iſte non hꝫ modū. qꝛ in oībꝰ actibus appetitꝰ finis ē ſine termino. Aliꝰ actꝰ dilectiōisimꝑatiuꝰ. ſicut maceratio carnis ꝓpt̓ amoreꝫdei ⁊ hmōi. Et iſte actꝰ exterior dꝫ hr̄e moduꝫvt nō fiat vltra poſſibilitatē ita ꝙ non reddatſe ineptum ad ſeruitiū dei. ⁊ talis actus pōt bn̄minus vel parum fieri. ſicut medicus non poteſt ſanare. ſed poſſet nimis d̓ medicinis darequare ī medicinis debet haberi modus. quia īeis poteſt medicus excedere. ſꝫ nō in ſanitatequam principaliter intendit. veꝝ deum diligere eſt omnino ſine modo. hec pariſien̄. Sꝫ Richardus. viij. pͥncipali. q. ij. dicit ꝙ in via d̓ lege cōi. non poſſumꝰ deū diligere actu perfectoſcꝫ cui nihil deeſt. Quia ſicut ſolus deꝰ diligitnec etiam actu diligendi deū comꝑato a volūtate ad diligētē. quia ſic debetur ſibi adequatio virtutis diligentis. ⁊ ſic ſolum diligit̉ ī patria. Sed ꝓ ſtatu vie nō pōt tantū diligi quantū debito cōgruitatis. ſicut eſt deſiderare martyrium pro dei amore ⁊ plura alia. Et ideo quiextenſa dilectione hoc deſiderium habent deūꝑfecte diligunt quantū patit̉ ſtatus vie. UndeIoh̓. xv. Maiorem dilectionem hac nemo habet ꝙ vt animā ſuā ponat quis pro amicis ſuis. Debetur etiaꝫ ſibi aliquid debito neceſſitatis. hoc eſt ꝙ feratur ſuper oīa. et ꝓpter ſe etſic ꝑfecte diligit qͥcunqꝫ diligit eū ex charitatehec Hic. Scd̓m eſt preceptuꝫ ſimile huic. Diliges ꝓximum tuuꝫ ſicut teipſum. Et dicit̉ ſimile tripliciter ¶ Primo qꝛ de re ſimili .i. hominequi ad imaginem dei factus eſt. vt patet ſupraSecundo quia de actu ſimili. quia d̓ dilectiōe.Ideo dic̄ Chryſo. ſuꝑ Mat. Qui hoīeꝫ ſancte⁊ honeſte amat. ſimile eſt ſicut qͥ deū amat. qꝛdicit Origenes. Homo ē imago dei. ⁊ ſic verein imagine ſua honorat̉ vel ꝯtemnit̉. ſic deusin homine contemnit̉ vel diligitur. Tertio ē ſimile. qꝛ vnū ſine altero haberi non poteſt. Iuxta illud Origꝭ. Non poteſt deū odiſſe qui hominē amat. nec deum amare qui hominē odit.ſicut ait apoſtolus .j. Ioh̓. iiij. Qui dicit ſe deūdiligere ⁊ fratrem ſuum odit mendax eſt. Diliges ergo ꝓximū ſicut teipſuꝫ. ⁊ hoc qͥntupliciter. Primo naturaliter nō ꝓpter ſperāda bn̄ficia ſꝫ ꝓpter nature ꝑticipationē. qꝛ omne ani-

mal diligit ſibi ſimile Ecc̄i. xiij. Dicit̉ enim depeni. diſ. ij. c. charitas. Proximos diligamusnos. ſꝫ nō ꝓpter aliquas ꝓprietates nr̄as. necꝓpter beneficia ſperanda vel accepta. nō propter affinitates vel ꝯſanguinitates. ſed ꝓpterhoc tm̄ ꝙ ſint participes nature noſtre diligamus. Secūdo diligas ꝓximū tuum ſapienter.Amans enī diſcretus eſt ⁊ ſapiens qui ꝑſonasamat ⁊ vitia perſequitur. Quia ẜm apl̓m Roma. xiij. Dilectio ꝓximi nō operat̉ maluꝫ. Un̄Aug. xxiiij. q. iiij. Duo iſta nomina cuꝫ dicimꝰhomo peccator. Peccator eſt corripere. homō eſt miſereri. nec omnino liberalis hominēniſi perſecutus fueris peccatoreꝫ. Tertio diliges virtualiter. vt videlicet euꝫ ad virtutes inſtruas ⁊ inducas eum ad colendū deuꝫ. Quiadicit Aug. de trinita. Homines qui iuſti qꝛ vtiuſti fiant amari debent. Ideꝫ ad Macedoniūxxiij. q. iiij. c. vltimo dicit. Debet homo diligere ꝓximū. ſeipſum. ⁊ quē p̄ter beneficentie conſolatione vel doctrine informatione aut diſcipline cohertione adducat ad colendum deumQuarto diliges efficaciter. vt videlicet de perditione eius doleas ⁊ eum ad correctionē inducas. Quia. j. Ioh̓. iij. Nō diligamus verbonec lingua tm̄. ſed opere et veritatē. Et Augꝰxxiij. q. iiij. nō poteſt dicit. In hoc iubemur diligere proximos ⁊ miſereri eorum vt de eoruꝫperditione doleamus. ⁊ eorum ſalutem deſideremus. ⁊ pro eoruꝫ correctione continue laboremꝰ. Quinto diliges ordinaliter. Iuxta illudCant̓ .j. Ordinauit in me .ſ. deus charitatem.Super quō dicit Bern̄. Orclinauit deus in tribus diligēdis charitateꝫ vt ſciamus quid pͥusquid poſterius. quid minus quid magis. quidꝓpter ſe aut ꝓpter aliud diligat. Sunt enī temporalia diligenda ꝓpter corpꝰ. Corpus ꝓpteraīaꝫ. Aīa v̓o diligat ꝓpter deum ad cuiꝰ imaginē facta ē. deꝰ autē diligat̉ ꝓprius. quia pͥornos dilexit. Sꝫ mūdani hoīes plꝰ diligūt corpus ꝙͣ deū. qꝛ carni plꝰ obediūt ꝙͣ deo quorūdeus vēter eſt ad Phil̓. iij. Et qͥdam plus diligunt corpꝰ ꝙͣ aīaꝫ. qui miſerā animam laqueoauaricie iugulant. ⁊ corpus voluptatibus ſatiant. Qui enī volūt diuites fieri incidūt ī laqueos diaboli ⁊ deſideria multa ⁊ nociua que mergūt aīam in interitū ⁊ in ꝑditionem .j. Timo.vj. Ideo dicit̉ Ecc̄i. x. Nihil nequiꝰ ꝙͣ amarediuitias. Quia talis amor mergit aīam in profundū inferni. Quidā etiā plus amāt pecuniaꝫꝙͣ ꝓximū ſuū quibus nō eſt ſatis ꝙ miſerā animā ſuam ꝑ vſuram ⁊ iniuſta bona in infernumdemergunt. ſed etiā ꝓximos ſuos .i. heredes⁊ ꝓpinquos qui talibus bonis ſcienter vtunt̉⁊ ſe trahunt ad eternam dānationē. de quibus